متن کامل غزل شمارهٔ ۳۹۷
- ز در در آ و شبستان ما منور کن هوای مجلس روحانیان معطر کن
- اگر فقیه نصیحت کند که عشق مباز پیالهای بدهش گو دماغ را تر کن
- به چشم و ابروی جانان سپردهام دل و جان بیا بیا و تماشای طاق و منظر کن
- ستاره شب هجران نمیفشاند نور به بام قصر برآ و چراغ مه بر کن
- بگو به خازن جنت که خاک این مجلس به تحفه بر سوی فردوس و عود مجمر کن
- از این مزوجه و خرقه نیک در تنگم به یک کرشمه صوفیوشم قلندر کن
- چو شاهدان چمن زیردست حسن تواَند کرشمه بر سمن و جلوه بر صنوبر کن
- فضول نفس حکایت بسی کند ساقی تو کار خود مده از دست و می به ساغر کن
- حجاب دیده ادراک شد شعاع جمال بیا و خرگه خورشید را منور کن
- طمع به قند وصال تو حد ما نبود حوالتم به لب لعل همچو شکر کن
- لب پیاله ببوس آنگهی به مستان ده بدین دقیقه دماغ معاشران تر کن
- پس از ملازمت عیش و عشق مهرویان ز کارها که کنی شعر حافظ از بر کن
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولز در در آ و شبستان ما منور کن
هوای مجلس روحانیان معطر کن
مقطع؛ بیت پایانیپس از ملازمت عیش و عشق مهرویان
ز کارها که کنی شعر حافظ از بر کن
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۲
- مصراع
- ۲۴
- واژه
- ۱۸۳
- واژه یکتا
- ۱۲۴
- نویسه بدون فاصله
- ۵۶۸
- بلندترین مصراع
- ۳۸ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق (۲)، جانان (۱)
ساقی (۱)، ساغر (۱)
هجران (۱)، وصال (۱)
خرقه (۱)، صوفی (۱)
چشم (۱)، دیده (۱)
شب (۱)
چمن (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- خرقه
- جامه پشمین یا لباس ویژه صوفیان.
- ساغر
- جام شراب.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۹۷ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
