متن کامل غزل شمارهٔ ۴۶۳
- سَلامُ اللّهِ ما کَرَّ اللَّیالي و جاوَبَتِ الْمثاني و الْمِثالي
- عَلیٰ وادِي الْأَراک و مَن عَلَیها و دارٍ بِاللَّویٰ فوقَ الرِّمالِ
- دعاگوی غریبان جهانم و أَدعُو بِالتَّواتُر و التَّوالي
- به هر منزل که رو آرد خدا را نگه دارش به لطف لایزالی
- منال ای دل که در زنجیر زلفش همه جمعیت است آشفته حالی
- ز خطت صد جمال دیگر افزود که عمرت باد صد سال جلالی
- تو میباید که باشی ور نه سهل است زیانِ مایهٔ جاهی و مالی
- بر آن نقاش قدرت آفرین باد که گرد مه کشد خط هلالی
- فَحُبُّک راحَتي في کُلِّ حینٍ و ذِکرُک مونِسي في کُلِّ حالِ
- سویدای دل من تا قیامت مباد از شوق و سودای تو خالی
- کجا یابم وصال چون تو شاهی من بدنامِ رندِ لااُبالی
- خدا داند که حافظ را غرض چیست و عِلْمُ اللّهِ حَسْبي مِن سُؤالي
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولسَلامُ اللّهِ ما کَرَّ اللَّیالي
و جاوَبَتِ الْمثاني و الْمِثالي
مقطع؛ بیت پایانیخدا داند که حافظ را غرض چیست
و عِلْمُ اللّهِ حَسْبي مِن سُؤالي
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۲
- مصراع
- ۲۴
- واژه
- ۱۳۸
- واژه یکتا
- ۱۰۹
- نویسه بدون فاصله
- ۴۶۳
- بلندترین مصراع
- ۳۴ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد (۲)
خدا (۲)
وصال (۱)
منزل (۱)
واژهنامه همین غزل
- رند
- در زبان کلاسیک، آزاداندیشی که به ظاهرسازی اعتنا ندارد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۶۳ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
