متن کامل غزل شمارهٔ ۴۶۲
- یا مُبْسِماً یُحاکي دُرْجاً مِنَ اللِّآلي یا رب چه درخور آمد گِردَش خط هلالی
- حالی خیال وصلت خوش میدهد فریبم تا خود چه نقش بازد این صورت خیالی
- می ده که گرچه گشتم نامهسیاه عالم نومید کی توان بود از لطف لایزالی
- ساقی بیار جامی و از خلوتم برون کش تا در به در بگردم قَلّاش و لااُبالی
- از چار چیز مگذر گر عاقلی و زیرک امن و شرابِ بیغش، معشوق و جای خالی
- چون نیست نقش دوران در هیچ حالْ ثابت حافظ مکن شکایت تا می خوریم حالی
- صافیست جام خاطر در دور آصف عهد قُمْ فَاسْقِني رَحیقاً أَصْفیٰ مِنَ الزُّلالِ
- اَلْمُلْکُ قَد تَباهیٰ مِن جِدِّهِ و جَدِّه یا رب که جاودان باد این قدر و این معالی
- مسندفروز دولت، کانِ شکوه و شوکت برهان ملک و ملت بونصر بوالمعالی
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولیا مُبْسِماً یُحاکي دُرْجاً مِنَ اللِّآلي
یا رب چه درخور آمد گِردَش خط هلالی
مقطع؛ بیت پایانیمسندفروز دولت، کانِ شکوه و شوکت
برهان ملک و ملت بونصر بوالمعالی
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۳۴
- واژه یکتا
- ۱۰۵
- نویسه بدون فاصله
- ۴۵۴
- بلندترین مصراع
- ۴۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
شراب (۱)، ساقی (۱)، جام (۱)
یا رب (۲)
باد (۱)
معشوق (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۶۲ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
