متن کامل غزل شمارهٔ ۴۳۸
۸ بیت · منبع نسخه دیجیتال: گنجور
- سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي و رُوحي کُلَّ یَومٍ لي یُنادي
- نگارا بر من بیدل ببخشای و واصِلْني علی رَغْمِ الْأَعادي
- حبیبا در غم سودای عشقت تَوَکَّلْنا علی رَبِّ الْعِبادِ
- أَ مَنْ اَنْکَرْتَني عَن عشق سَلْمیٰ تُزَاوَّل آن روی نِهْکو بِوادی
- که همچون مُت به بوتَن دل وَ اِی رَه غَریقُ الْعِشقِ في بَحْرِ الْوِدادِ
- به پیماچان غَرامت بِسپُریمَن غَرَت یک وی رَوِشتی از اَما دی
- غم این دل بِواتَت خورد ناچار و غَر نه او بِنی آنچَت نَشادی
- دل حافظ شد اندر چین زلفت بِلَیلٍ مُظْلِمٍ وَ اللّهُ هادي
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولسَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي
و رُوحي کُلَّ یَومٍ لي یُنادي
مقطع؛ بیت پایانیدل حافظ شد اندر چین زلفت
بِلَیلٍ مُظْلِمٍ وَ اللّهُ هادي
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۹۱
- واژه یکتا
- ۷۹
- نویسه بدون فاصله
- ۳۰۶
- بلندترین مصراع
- ۳۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق و یار
عشق (۲)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۳۸ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
