متن کامل غزل شمارهٔ ۴۳۷
- ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی شرح جمال حور ز رویت روایتی
- انفاس عیسی از لب لعلت لطیفهای آب خضر ز نوش لبانت کنایتی
- هر پاره از دل من و از غصه قصهای هر سطری از خصال تو و از رحمت آیتی
- کی عطرسای مجلس روحانیان شدی؟ گل را اگر نه بوی تو کردی رعایتی
- در آرزوی خاک در یار سوختیم یاد آور ای صبا که نکردی حمایتی
- ای دل به هرزه دانش و عمرت به باد رفت صد مایه داشتی و نکردی کفایتی
- بوی دل کباب من آفاق را گرفت این آتش درون بکند هم سرایتی
- در آتش ار خیال رخش دست میدهد ساقی بیا که نیست ز دوزخ شکایتی
- دانی مراد حافظ از این درد و غصه چیست؟ از تو کرشمهای و ز خسرو عنایتی
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی
شرح جمال حور ز رویت روایتی
مقطع؛ بیت پایانیدانی مراد حافظ از این درد و غصه چیست؟
از تو کرشمهای و ز خسرو عنایتی
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۳۱
- واژه یکتا
- ۹۴
- نویسه بدون فاصله
- ۴۱۵
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد (۱)، صبا (۱)
ساقی (۱)
خسرو (۱)
یار (۱)
گل (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۳۷ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
