متن کامل غزل شمارهٔ ۴۲۵
- دامنکشان همی شد در شرب زرکشیده صد ماهرو ز رشکش جَیب قصب دریده
- از تاب آتش مِی، بر گِرد عارضش خوی چون قطرههای شبنم بر برگ گل چکیده
- لفظی فصیح، شیرین، قدی بلند، چابک رویی لطیف، زیبا، چشمی خوش، کشیده
- یاقوت جانفزایش از آب لطف زاده شمشاد خوشخرامش در ناز پروریده
- آن لعل دلکشش بین، وآن خندهٔ دلآشوب وآن رفتن خوشش بین، وآن گام آرمیده
- آن آهوی سیهچشم از دام ما برون شد یاران چه چاره سازم با این دل رمیده؟
- زنهار تا توانی اهل نظر میآزار دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده
- تا کی کِشم عتیبت؟ از چشم دلفریبت روزی کرشمهای کن، ای یار برگزیده!
- گر خاطر شریفت رنجیده شد ز حافظ بازآ که توبه کردیم از گفته و شنیده
- بس شکر بازگویم در بندگیِ خواجه گر اوفتد به دستم آن میوهٔ رسیده
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولدامنکشان همی شد در شرب زرکشیده
صد ماهرو ز رشکش جَیب قصب دریده
مقطع؛ بیت پایانیبس شکر بازگویم در بندگیِ خواجه
گر اوفتد به دستم آن میوهٔ رسیده
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۴۴
- واژه یکتا
- ۱۲۱
- نویسه بدون فاصله
- ۴۹۵
- بلندترین مصراع
- ۳۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
چشم (۲)، دیده (۱)
یار (۱)
گل (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۲۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
