متن کامل غزل شمارهٔ ۴۲۳
- دوش رفتم به در میکده خوابآلوده خرقه تر دامن و سجّاده شرابآلوده
- آمد افسوسکنان مغبچهٔ بادهفروش گفت بیدار شو ای رهرو خوابآلوده
- شست و شویی کن و آنگه به خرابات خِرام تا نگردد ز تو این دیر خراب آلوده
- به هوای لب شیرین پسران چند کنی جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده
- به طهارت گذران منزل پیری و مکن خلعت شیب چو تشریف شباب آلوده
- پاک و صافی شو و از چاه طبیعت به در آی که صفایی ندهد آب ترابآلوده
- گفتم ای جان جهان دفتر گل عیبی نیست که شود فصل بهار از می ناب آلوده
- آشنایانِ رهِ عشق در این بحر عمیق غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده
- گفت حافظ لغز و نکته به یاران مفروش آه از این لطف به انواع عتاب آلوده
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولدوش رفتم به در میکده خوابآلوده
خرقه تر دامن و سجّاده شرابآلوده
مقطع؛ بیت پایانیگفت حافظ لغز و نکته به یاران مفروش
آه از این لطف به انواع عتاب آلوده
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۳۴
- واژه یکتا
- ۹۸
- نویسه بدون فاصله
- ۴۴۸
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باده (۱)، شراب (۱)، میکده (۱)
رهرو (۱)، منزل (۱)
خرقه (۱)
عشق (۱)
گل (۱)
واژهنامه همین غزل
- خرقه
- جامه پشمین یا لباس ویژه صوفیان.
- دیر
- صومعه و عبادتگاه راهبان.
- میکده
- هممعنای میخانه در زبان شعر.
- خرابات
- در کاربرد لغوی، میخانه؛ واژهای پرتکرار در شعر عرفانی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۲۳ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
