متن کامل غزل شمارهٔ ۴۱۵
- ای پیک راستان خبر یار ما بگو احوال گل به بلبل دستانسرا بگو
- ما محرمان خلوت انسیم غم مخور با یار آشنا سخن آشنا بگو
- بر هم چو میزد آن سر زلفین مشکبار با ما سر چه داشت؟ ز بهر خدا بگو
- هر کس که گفت «خاک در دوست توتیاست» گو «این سخن معاینه در چشم ما بگو»
- آن کس که منع ما ز خرابات میکند گو «در حضور پیر من این ماجرا بگو»
- گر دیگرت بر آن در دولت گذر بود بعد از ادای خدمت و عرض دعا بگو
- هر چند ما بَدیم تو ما را بِدان مگیر شاهانه ماجرای گناه گدا بگو
- بر این فقیر، نامهٔ آن محتشم بخوان با این گدا حکایت آن پادشا بگو
- جانها ز دام زلف چو بر خاک میفشاند بر آن غریب ما چه گذشت؟ ای صبا بگو
- جانپرور است قصّهٔ ارباب معرفت رمزی برو بپرس، حدیثی بیا بگو
- حافظ گرت به مجلس او راه میدهند می نوش و ترک زرق ز بهر خدا بگو
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولای پیک راستان خبر یار ما بگو
احوال گل به بلبل دستانسرا بگو
مقطع؛ بیت پایانیحافظ گرت به مجلس او راه میدهند
می نوش و ترک زرق ز بهر خدا بگو
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۱
- مصراع
- ۲۲
- واژه
- ۱۷۰
- واژه یکتا
- ۱۱۰
- نویسه بدون فاصله
- ۵۱۳
- بلندترین مصراع
- ۳۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
دعا (۱)، خدا (۲)
یار (۲)
گل (۱)، بلبل (۱)
صبا (۱)
راه (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- خرابات
- در کاربرد لغوی، میخانه؛ واژهای پرتکرار در شعر عرفانی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۱۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
