متن کامل غزل شمارهٔ ۴۷۴
- هواخواه توام جانا و میدانم که میدانی که هم نادیده میبینی و هم ننوشته میخوانی
- ملامتگو چه دریابد میان عاشق و معشوق؟ نبیند چشم نابینا خصوص اسرار پنهانی
- بیفشان زلف و صوفی را به پابازی و رقص آور که از هر رقعهٔ دلقش هزاران بت بیفشانی
- گشادِ کار مشتاقان در آن ابروی دلبند است خدا را یک نفس بنشین گره بگشا ز پیشانی
- ملک در سجدهٔ آدم زمین بوس تو نیت کرد که در حُسن تو لطفی دید بیش از حد انسانی
- چراغ افروز چشم ما نسیم زلف جانان است مباد این جمع را یا رب غم از باد پریشانی
- دریغا عیش شبگیری که در خواب سحر بگذشت ندانی قدر وقت ای دل مگر وقتی که درمانی
- ملول از همرهان بودن طریق کاردانی نیست بکش دشواری منزل به یاد عهد آسانی
- خیال چنبر زلفش فریبت میدهد حافظ «نگر تا حلقهٔ اقبال ناممکن نجنبانی»
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولهواخواه توام جانا و میدانم که میدانی
که هم نادیده میبینی و هم ننوشته میخوانی
مقطع؛ بیت پایانیخیال چنبر زلفش فریبت میدهد حافظ
«نگر تا حلقهٔ اقبال ناممکن نجنبانی»
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۵۰
- واژه یکتا
- ۱۲۳
- نویسه بدون فاصله
- ۵۲۵
- بلندترین مصراع
- ۴۱ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عاشق (۱)، معشوق (۱)، جانان (۱)
باد (۱)، نسیم (۱)
یا رب (۱)، خدا (۱)
سحر (۱)، شب (۱)
چشم (۲)
منزل (۱)
صوفی (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۷۴ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
