متن کامل غزل شمارهٔ ۴۱۶
- خنک نسیم معنبر شمامهای دلخواه که در هوای تو برخاست بامداد پگاه
- دلیل راه شو ای طایر خجستهلقا که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه
- به یاد شخصِ نزارم که غرقِ خونِ دل است هلال را ز کنار افق کنید نگاه
- منم که بی تو نفس میکشم، زهی خجلت مگر تو عفو کنی ور نه چیست عذر گناه؟
- ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر سپیده دم که صبا چاک زد شعار سیاه
- به عشق روی تو روزی که از جهان بروم ز تربتم بدمد سرخگل به جای گیاه
- مده به خاطر نازک ملالت از من زود که حافظ تو خود این لحظه گفت «بسم الله»
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولخنک نسیم معنبر شمامهای دلخواه
که در هوای تو برخاست بامداد پگاه
مقطع؛ بیت پایانیمده به خاطر نازک ملالت از من زود
که حافظ تو خود این لحظه گفت «بسم الله»
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۱۳
- واژه یکتا
- ۹۲
- نویسه بدون فاصله
- ۳۴۹
- بلندترین مصراع
- ۳۸ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
صبا (۱)، نسیم (۱)
راه (۱)
سپیده (۱)
عشق (۱)
دیده (۱)
گل (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۱۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
