متن کامل غزل شمارهٔ ۴۱۷
- عیشم مدام است، از لعل دلخواه کارم به کام است، الحمدلله
- ای بخت سرکش! تنگش به بَر کش گه جام زرکش، گه لعل دلخواه
- ما را به رندی، افسانه کردند پیران جاهل، شیخان گمراه
- از دست زاهد، کردیم توبه و از فعل عابد، استغفرالله
- جانا چه گویم؟ شرح فراقت چشمی و صد نم، جانی و صد آه
- کافر مبیناد، این غم که دیدهست از قامتت سرو، از عارضت ماه
- شوق لبت برد، از یاد حافظ درس شبانه، ورد سحرگاه
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولعیشم مدام است، از لعل دلخواه
کارم به کام است، الحمدلله
مقطع؛ بیت پایانیشوق لبت برد، از یاد حافظ
درس شبانه، ورد سحرگاه
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۸۲
- واژه یکتا
- ۶۷
- نویسه بدون فاصله
- ۲۷۳
- بلندترین مصراع
- ۳۰ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
جام (۱)
زاهد (۱)
سحرگاه (۱)
دیده (۱)
سرو (۱)
واژهنامه همین غزل
- زاهد
- کسی که از لذتهای دنیوی پرهیز میکند.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۱۷ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
