متن کامل غزل شمارهٔ ۳۹۴
- ای روی ماهمنظر تو نوبهار حُسن خال و خط تو مرکز حُسن و مدار حُسن
- در چشم پرخمار تو پنهان فسون سِحر در زلف بیقرار تو پیدا قرار حُسن
- ماهی نتافت همچو تو از برج نیکویی سروی نخاست چون قَدَت از جویبار حُسن
- خرّم شد از ملاحت تو عهد دلبری فرّخ شد از لطافت تو روزگار حُسن
- از دام زلف و دانهٔ خال تو در جهان یک مرغِ دل نماند نگشته شکار حُسن
- دائم به لطف دایهٔ طبع از میانِ جان میپرورَد به ناز، تو را در کنار حُسن
- گِرد لبَت بنفشه از آن تازه و تر است کآب حیات میخورَد از جویبار حُسن
- حافظ طمع برید که بیند نظیر تو دیّار نیست جز رُخَت اندر دیار حُسن
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولای روی ماهمنظر تو نوبهار حُسن
خال و خط تو مرکز حُسن و مدار حُسن
مقطع؛ بیت پایانیحافظ طمع برید که بیند نظیر تو
دیّار نیست جز رُخَت اندر دیار حُسن
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۲۲
- واژه یکتا
- ۸۳
- نویسه بدون فاصله
- ۳۸۶
- بلندترین مصراع
- ۳۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
سحر (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۹۴ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
