متن کامل غزل شمارهٔ ۳۹۲
- دانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدن در کوی او گدایی، بر خسروی گزیدن
- از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن از دوستان جانی، مشکل توان بریدن
- خواهم شدن به بستان، چون غنچه با دلِ تنگ وآنجا به نیکنامی، پیراهنی دریدن
- گه چون نسیم با گل، راز نهفته گفتن گه سِرّ عشقبازی، از بلبلان شنیدن
- بوسیدن لب یار، اول ز دست مگذار کآخر ملول گردی، از دست و لب گزیدن
- فرصت شمار صحبت، کز این دوراهه منزل چون بگذریم دیگر، نتوان به هم رسیدن
- گویی برفت حافظ، از یاد شاه یحیی یا رب به یادش آور، درویش پروریدن
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولدانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدن
در کوی او گدایی، بر خسروی گزیدن
مقطع؛ بیت پایانیگویی برفت حافظ، از یاد شاه یحیی
یا رب به یادش آور، درویش پروریدن
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۰۰
- واژه یکتا
- ۸۴
- نویسه بدون فاصله
- ۳۵۵
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق (۱)، یار (۲)
گل (۱)، غنچه (۱)
نسیم (۱)
یا رب (۱)
دیدار (۱)
منزل (۱)
شاه (۱)
واژهنامه همین غزل
- کوی
- محله، گذر یا جایگاه اقامت.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۹۲ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
