متن کامل غزل شمارهٔ ۳۹۱
- خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن؟ تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن
- غم دل چند توان خورد؟ که ایام نماند گو نه دل باش و نه ایام چه خواهد بودن؟
- مرغ کمحوصله را گو غم خود خور که بر او رحمِ آن کس که نهد دام چه خواهد بودن؟
- باده خور غم مخور و پند مقلد منیوش اعتبار سخن عام چه خواهد بودن؟
- دسترنج تو همان به که شود صرف به کام دانی آخر که به ناکام چه خواهد بودن؟
- پیر میخانه همیخواند معمایی دوش از خط جام که فرجام چه خواهد بودن
- بردم از ره دل حافظ به دف و چنگ و غزل تا جزای من بدنام چه خواهد بودن
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولخوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن؟
تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن
مقطع؛ بیت پایانیبردم از ره دل حافظ به دف و چنگ و غزل
تا جزای من بدنام چه خواهد بودن
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۱۹
- واژه یکتا
- ۷۳
- نویسه بدون فاصله
- ۳۶۵
- بلندترین مصراع
- ۳۸ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باده (۱)، جام (۲)، میخانه (۱)
چنگ (۱)، دف (۱)
واژهنامه همین غزل
- میخانه
- جای نوشیدن یا فروش شراب در کاربرد لغوی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۹۱ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
