متن کامل غزل شمارهٔ ۳۸۱
- گرچه ما بندگان پادشهیم پادشاهان ملک صبحگهیم
- گنج در آستین و کیسه تهی جام گیتینما و خاک رهیم
- هوشیار حضور و مست غرور بحر توحید و غرقهٔ گنهیم
- شاهد بخت چون کرشمه کند ماش آیینه رخ چو مهیم
- شاه بیدار بخت را هر شب ما نگهبان افسر و کلهیم
- گو غنیمت شمار صحبت ما که تو در خواب و ما به دیده گهیم
- شاه منصور واقف است که ما روی همّت به هر کجا که نهیم
- دشمنان را ز خون کفن سازیم دوستان را قبای فتح دهیم
- رنگ تزویر پیش ما نبود شیر سرخیم و افعی سیهیم
- وام حافظ بگو که بازدهند کردهای اعتراف و ما گوهیم
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولگرچه ما بندگان پادشهیم
پادشاهان ملک صبحگهیم
مقطع؛ بیت پایانیوام حافظ بگو که بازدهند
کردهای اعتراف و ما گوهیم
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۰۹
- واژه یکتا
- ۸۶
- نویسه بدون فاصله
- ۳۶۹
- بلندترین مصراع
- ۳۱ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
شاه (۲)
جام (۱)
شب (۱)
دیده (۱)
واژهنامه همین غزل
- شاهد
- در فارسی کلاسیک، زیبارو یا محبوب؛ معنای دقیق با بافت بیت روشن میشود.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۸۱ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
