متن کامل غزل شمارهٔ ۳۰۲
- خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال که به ما میرسد زمانِ وصال
- قصّةُ الْعِشق لَا اِنْفِصامَ لَها فُصِمَت ها هُنا لسانَ القال
- ما لِسَلمی و من بِذی سَلَمٍ أینَ جِیرانُنا و کَیفَ الْحال
- عَفَتِ الدارُ بَعدَ عافیةٍ فَاسألوا حالَها عَنِ الاَطْلال
- فی جَمالِ الکمالِ نِلتَ مُنی صَرَّفَ اللهُ عَنکَ عَینَ کمال
- یا بَریدَ الْحِمی حَماکَ الله مرحباً مرحباً تَعال تَعال
- عرصهٔ بزمگاه خالی ماند از حریفان و جامِ مالامال
- سایه افکند حالیا شبِ هجر تا چه بازَند شبرُوانِ خیال
- تُرکِ ما سویِ کَس نمینِگرد آه از این کبریا و جاه و جلال
- حافظا عشق و صابری تا چند؟ نالهٔ عاشقان خوش است، بِنال
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولخوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال
که به ما میرسد زمانِ وصال
مقطع؛ بیت پایانیحافظا عشق و صابری تا چند؟
نالهٔ عاشقان خوش است، بِنال
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۰۵
- واژه یکتا
- ۹۲
- نویسه بدون فاصله
- ۳۷۲
- بلندترین مصراع
- ۳۳ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
هجر (۱)، وصال (۱)
عشق (۲)
نسیم (۱)
جام (۱)
شب (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۰۲ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
