متن کامل غزل شمارهٔ ۳۰۱
۷ بیت · منبع نسخه دیجیتال: گنجور
- ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک حق نگه دار که من میروم، الله مَعَک
- تویی آن گوهرِ پاکیزه که در عالمِ قدس ذکرِ خیرِ تو بُوَد حاصلِ تسبیحِ مَلَک
- در خلوصِ مَنَت ار هست شکی، تجربه کن کس عیارِ زرِ خالص نشناسد چو محَک
- گفته بودی که شَوَم مست و دو بوست بدهم وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یَک
- بگشا پستهٔ خندان و شِکَرریزی کن خلق را از دهنِ خویش مَیَنداز به شک
- چرخ برهم زنم ار غیرِ مرادم گردد من نه آنم که زبونی کشَم از چرخِ فلک
- چون بَرِ حافظِ خویشش نگذاری باری ای رقیب از بَرِ او یک دو قدم دورتَرَک
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک
حق نگه دار که من میروم، الله مَعَک
مقطع؛ بیت پایانیچون بَرِ حافظِ خویشش نگذاری باری
ای رقیب از بَرِ او یک دو قدم دورتَرَک
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۱۴
- واژه یکتا
- ۹۱
- نویسه بدون فاصله
- ۳۴۲
- بلندترین مصراع
- ۴۰ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
از فهرست محدود واژههای این تحلیل، تطبیق مستقیمی در غزل پیدا نشد.
واژهنامه همین غزل
- رقیب
- نگهبان یا مدعیِ دیگر در زبان غزل.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۰۱ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
