متن کامل غزل شمارهٔ ۲۸
- به جانِ خواجه و حقِ قدیم و عهدِ درست که مونسِ دمِ صبحم، دعایِ دولتِ توست
- سِرِشک من که ز طوفان نوح دست بَرَد ز لوح سینه نیارَست نقشِ مهرِ تو شُست
- بکن معاملهای، وین دل شکسته بخر که با شکستگی ارزد به صد هزار درست
- زبان مور به آصف دراز گشت و رواست که خواجه خاتَمِ جم، یاوه کرد و باز نَجُست
- دلا طَمَع مَبُر از لطفِ بینهایتِ دوست چو لافِ عشق زدی، سر بباز، چابک و چُست
- به صدق کوش، که خورشید زایَد از نَفَسَت که از دروغ سیهروی گشت صبحِ نخست
- شدم ز دست تو شیدای کوه و دشت و هنوز نمیکنی به ترحم، نِطاق سلسله سست
- مرنج حافظ و از دلبران حِفاظ مجوی گناه باغ چه باشد چو این گیاه نَرُست
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولبه جانِ خواجه و حقِ قدیم و عهدِ درست
که مونسِ دمِ صبحم، دعایِ دولتِ توست
مقطع؛ بیت پایانیمرنج حافظ و از دلبران حِفاظ مجوی
گناه باغ چه باشد چو این گیاه نَرُست
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۳۰
- واژه یکتا
- ۱۰۳
- نویسه بدون فاصله
- ۴۰۱
- بلندترین مصراع
- ۴۱ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق (۱)، دلبر (۱)
صبح (۱)
سرشک (۱)
باغ (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۸ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
