متن کامل غزل شمارهٔ ۲۶۲
- حالِ خونین دلان که گوید باز؟ وز فلک خونِ خُم که جوید باز؟
- شرمش از چشمِ مِی پرستان باد نرگسِ مست اگر بروید باز
- جز فَلاطونِ خُم نشینِ شراب سِرِّ حکمت به ما که گوید باز؟
- هر که چون لاله کاسه گَردان شد زین جفا رُخ به خون بشوید باز
- نَگُشایَد دلم چو غنچه اگر ساغری از لبش نبوید باز
- بس که در پرده چنگ گفت سخن بِبُرَش موی تا نَمویَد باز
- گِردِ بیتُ الحَرامِ خُم حافظ گر نمیرد به سَر بپوید باز
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولحالِ خونین دلان که گوید باز؟
وز فلک خونِ خُم که جوید باز؟
مقطع؛ بیت پایانیگِردِ بیتُ الحَرامِ خُم حافظ
گر نمیرد به سَر بپوید باز
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۸۳
- واژه یکتا
- ۶۳
- نویسه بدون فاصله
- ۲۶۷
- بلندترین مصراع
- ۲۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
شراب (۱)، خم (۳)
نرگس (۱)، لاله (۱)، غنچه (۱)
چنگ (۱)
باد (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۶۲ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
