متن کامل غزل شمارهٔ ۳۴۵
- بی تو ای سروِ روان، با گل و گلشن چه کنم؟ زلفِ سنبل چه کشَم عارضِ سوسن چه کنم؟
- آه کز طعنهٔ بدخواه ندیدم رویت نیست چون آینهام روی ز آهن، چه کنم؟
- برو ای ناصِح و بر دردکشان خرده مگیر کارفرمایِ قَدَر میکند این، من چه کنم؟
- برقِ غیرت چو چُنین میجَهَد از مَکمَنِ غیب تو بفرما که منِ سوخته خرمن چه کنم؟
- شاهِ تُرکان چو پسندید و به چاهم انداخت دستگیر ار نشود لطفِ تَهَمتَن چه کنم؟
- مددی گر به چراغی نکند آتشِ طور چارهٔ تیرهشبِ وادی ایمن چه کنم؟
- حافظا خُلدِبَرین خانهٔ موروثِ من است اندر این منزلِ ویرانه نشیمن چه کنم؟
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولبی تو ای سروِ روان، با گل و گلشن چه کنم؟
زلفِ سنبل چه کشَم عارضِ سوسن چه کنم؟
مقطع؛ بیت پایانیحافظا خُلدِبَرین خانهٔ موروثِ من است
اندر این منزلِ ویرانه نشیمن چه کنم؟
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۰۹
- واژه یکتا
- ۸۴
- نویسه بدون فاصله
- ۳۵۸
- بلندترین مصراع
- ۴۲ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
گل (۱)، سرو (۱)
منزل (۱)
شاه (۱)
شب (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۴۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
