متن کامل غزل شمارهٔ ۲۴۵
- الا ای طوطیِ گویایِ اسرار! مبادا خالیَت شَکَّر ز مِنقار
- سَرَت سبز و دلت خوش باد، جاوید که خوش نقشی نمودی از خطِ یار
- سخن سربسته گفتی با حریفان خدا را زین معما پرده بردار
- به رویِ ما زن از ساغر گلابی که خوابآلودهایم، ای بختِ بیدار!
- چه رَه بود این که زد در پرده مطرب؟ که میرقصند با هم مست و هشیار
- از آن افیون که ساقی در مِی افکند حریفان را نه سَر مانَد، نه دَستار
- سِکَندَر را نمیبخشند آبی به زور و زر مُیَسَّر نیست این کار
- بیا و حالِ اهلِ درد بشنو به لفظِ اندک و معنیِ بسیار
- بُتِ چینی عدویِ دین و دلهاست خداوندا دل و دینم نگه دار
- به مستوران مگو اسرارِ مستی حدیثِ جان مگو با نقشِ دیوار
- به یُمنِ دولتِ منصور شاهی عَلَم شد حافظ اندر نظمِ اشعار
- خداوندی به جایِ بندگان کرد خداوندا ز آفاتش نگه دار
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولالا ای طوطیِ گویایِ اسرار!
مبادا خالیَت شَکَّر ز مِنقار
مقطع؛ بیت پایانیخداوندی به جایِ بندگان کرد
خداوندا ز آفاتش نگه دار
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۲
- مصراع
- ۲۴
- واژه
- ۱۵۳
- واژه یکتا
- ۱۱۷
- نویسه بدون فاصله
- ۴۹۵
- بلندترین مصراع
- ۳۴ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
ساقی (۱)، ساغر (۱)
مطرب (۱)
باد (۱)
خدا (۱)
یار (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- ساغر
- جام شراب.
- مطرب
- نوازنده یا خواننده مجلس.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۴۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
