متن کامل غزل شمارهٔ ۲۴۴
- معاشران! گره از زلفِ یار باز کنید شبی خوش است بدین قصهاش دراز کنید
- حضورِ خلوتِ اُنس است و دوستان جمعند وَ اِنْ یَکاد بخوانید و در فَراز کنید
- رَباب و چنگ به بانگِ بلند میگویند «که گوشِ هوش به پیغامِ اهلِ راز کنید»
- به جانِ دوست که غم پرده بر شما نَدَرَد گر اعتماد بر الطافِ کارساز کنید
- میانِ عاشق و معشوق فَرق بسیار است چو یار ناز نماید، شما نیاز کنید
- نخست موعظهٔ پیرِ صحبت این حرف است که «از مُصاحبِ ناجِنس اِحتِراز کنید»
- هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشق بر او نَمُرده، به فتوای من نماز کنید
- وگر طلب کند انعامی از شما حافظ حَوالَتَش به لبِ یارِ دلنواز کنید
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولمعاشران! گره از زلفِ یار باز کنید
شبی خوش است بدین قصهاش دراز کنید
مقطع؛ بیت پایانیوگر طلب کند انعامی از شما حافظ
حَوالَتَش به لبِ یارِ دلنواز کنید
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۲۱
- واژه یکتا
- ۸۸
- نویسه بدون فاصله
- ۴۰۵
- بلندترین مصراع
- ۴۱ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق (۱)، عاشق (۱)، معشوق (۱)، یار (۳)
چنگ (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۴۴ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
