متن کامل غزل شمارهٔ ۳۷۴
- بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
- اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم
- شرابِ ارغوانی را گلاب اندر قَدَح ریزیم نسیمِ عِطرگردان را، شِکَر در مِجمَر اندازیم
- چو در دست است رودی خوش، بزن مطرب سرودی خوش که دستافشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم
- صبا! خاک وجود ما، بدان عالیجناب انداز بُوَد کآن شاهِ خوبان را نظر بر مَنظَر اندازیم
- یکی از عقل میلافد، یکی طامات میبافد بیا کاین داوریها را به پیشِ داور اندازیم
- بهشت عَدْن اگر خواهی، بیا با ما به میخانه که از پای خُمَت روزی، به حوضِ کوثر اندازیم
- سخندانی و خوشخوانی نمیورزند در شیراز بیا حافظ که تا خود را، به مُلکی دیگر اندازیم
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولبیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
مقطع؛ بیت پایانیسخندانی و خوشخوانی نمیورزند در شیراز
بیا حافظ که تا خود را، به مُلکی دیگر اندازیم
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۳۹
- واژه یکتا
- ۱۰۰
- نویسه بدون فاصله
- ۴۹۷
- بلندترین مصراع
- ۴۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
شراب (۱)، ساقی (۱)، ساغر (۱)، میخانه (۱)
صبا (۱)، نسیم (۱)
مطرب (۱)
شاه (۱)
گل (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- ساغر
- جام شراب.
- میخانه
- جای نوشیدن یا فروش شراب در کاربرد لغوی.
- مطرب
- نوازنده یا خواننده مجلس.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۷۴ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
