متن کامل غزل شمارهٔ ۲۲۱
- چو دست بر سرِ زلفش زنم به تاب رَوَد ور آشتی طلبم با سرِ عِتاب رَوَد
- چو ماهِ نو رَهِ بیچارگانِ نَظّاره زَنَد به گوشهٔ ابرو و در نقاب رود
- شبِ شراب خرابم کُنَد به بیداری وگر به روز شکایت کنم به خواب رود
- طریقِ عشق پرآشوب و فتنه است ای دل بیفتد آن که در این راه با شتاب رود
- گدایی درِ جانان به سلطنت مفروش کسی ز سایهٔ این در به آفتاب رود؟
- سوادِ نامهٔ مویِ سیاه چون طی شد بَیاض کم نَشَوَد گر صد انتخاب رود
- حباب را چو فِتَد بادِ نخوت اندر سر کلاه داریَش اندر سرِ شراب رود
- حجابِ راه تویی حافظ از میان برخیز خوشا کسی که در این راه بیحجاب رود
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولچو دست بر سرِ زلفش زنم به تاب رَوَد
ور آشتی طلبم با سرِ عِتاب رَوَد
مقطع؛ بیت پایانیحجابِ راه تویی حافظ از میان برخیز
خوشا کسی که در این راه بیحجاب رود
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۱۹
- واژه یکتا
- ۸۵
- نویسه بدون فاصله
- ۳۷۸
- بلندترین مصراع
- ۳۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
راه (۳)
شراب (۲)
عشق (۱)، جانان (۱)
باد (۱)
شب (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۲۱ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
