متن کامل غزل شمارهٔ ۱۴۵
- چه مستیی است ندانم که رو به ما آورد که بود ساقی و این باده از کجا آورد
- چه راه میزند این مطربِ مقام شناس که در میان غزل قول آشنا آورد
- تو نیز باده به چنگ آر و راهِ صحرا گیر که مرغ نغمهسُرا سازِ خوشنوا آورد
- دلا چو غُنچه شکایت ز کارِ بسته مکن که بادِ صبح، نسیمِ گرهگُشا آورد
- رسیدن گل نسرین به خیر و خوبی باد بنفشه شاد و کَش آمد، سمن صفا آورد
- صبا به خوشخبری هُدهُدِ سلیمان است که مژدهٔ طرب از گلشنِ سبا آورد
- علاج ضعف دل ما کرشمهٔ ساقیست برآر سر که طبیب آمد و دوا آورد
- مریدِ پیرِ مُغانم ز من مرنج ای شیخ چرا که وعده تو کردیّ و او به جا آورد
- به تنگچشمیِ آن تُرکِ لشکری نازم که حمله بر منِ درویشِ یک قبا آورد
- فلک غلامی حافظ کنون به طوع کُنَد که اِلتِجا به درِ دولت شما آورد
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولچه مستیی است ندانم که رو به ما آورد
که بود ساقی و این باده از کجا آورد
مقطع؛ بیت پایانیفلک غلامی حافظ کنون به طوع کُنَد
که اِلتِجا به درِ دولت شما آورد
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۵۷
- واژه یکتا
- ۱۱۲
- نویسه بدون فاصله
- ۴۸۳
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد (۲)، صبا (۱)، نسیم (۱)
چنگ (۱)، مطرب (۱)، نغمه (۱)
باده (۲)، ساقی (۱)
راه (۲)
گل (۱)، غنچه (۱)
صبح (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- مطرب
- نوازنده یا خواننده مجلس.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۴۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
