متن کامل غزل شمارهٔ ۱۷۶
- سَحَرم دولتِ بیدار به بالین آمد گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد
- قدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرام تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد
- مژدگانی بده ای خلوتیِ نافهگشای که ز صحرایِ خُتَن آهویِ مُشکین آمد
- گریه آبی به رخِ سوختگان بازآورد ناله فریادرَسِ عاشقِ مسکین آمد
- مرغِ دل باز هوادارِ کمانابروییست ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد
- ساقیا می بده و غم مخور از دشمن و دوست که به کامِ دلِ ما آن بشد و این آمد
- رسمِ بدعهدیِ ایّام چو دید ابرِ بهار گریهاش بر سمن و سنبل و نسرین آمد
- چون صبا گفتهٔ حافظ بشنید از بلبل عَنبرافشان به تماشایِ ریاحین آمد
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولسَحَرم دولتِ بیدار به بالین آمد
گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد
مقطع؛ بیت پایانیچون صبا گفتهٔ حافظ بشنید از بلبل
عَنبرافشان به تماشایِ ریاحین آمد
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۱۳
- واژه یکتا
- ۸۵
- نویسه بدون فاصله
- ۳۹۷
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
صبا (۱)
خسرو (۱)
عاشق (۱)
بلبل (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- نافه
- کیسه کوچک مشک آهوی ختن؛ کنایه واژهایِ رایج برای بوی خوش.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۷۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
