رفتن به محتوای اصلی
فهرست سوره‌های قرآن · سوره ۲۰

سوره طه؛ متن و ترجمه ۱۳۵ آیه

مسیر کامل آیات سوره با نشانی جزء و صفحه؛ هر آیه صفحه مرجع مستقل خودش را دارد.

درباره این سوره

شماره سوره
۲۰
تعداد آیات
۱۳۵
دسته نزول
مکی

برچسب مکی یا مدنی از فراداده مجموعه می‌آید و به‌تنهایی خلاصه موضوع یا ترتیب زمانی تک‌تک آیات نیست.

آیات سوره طه

  1. ۲۰:۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ طه

    طه [= طا. ها].

  2. ۲۰:۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    ما أَنزَلنا عَلَيكَ القُرءانَ لِتَشقىٰ

    [ای پیامبر، ما] قرآن را بر تو نازل نکردیم تا در رنج بیفتی.

  3. ۲۰:۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    إِلّا تَذكِرَةً لِمَن يَخشىٰ

    [آن را نفرستادیم] مگر آنکه پندی باشد برای هر کس که [از عذاب الهی] می‌ترسد.

  4. ۲۰:۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    تَنزيلًا مِمَّن خَلَقَ الأَرضَ وَالسَّمٰوٰتِ العُلَى

    [این قرآن،] فروفرستاده‌ای است از جانب آن ذاتی که زمین و آسمان‌های بلند را آفریده است.

  5. ۲۰:۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    الرَّحمٰنُ عَلَى العَرشِ استَوىٰ

    [پروردگار] رحمان [آن گونه كه شايسته جلال و مقام اوست] بر عرش قرار گرفت.

  6. ۲۰:۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    لَهُ ما فِى السَّمٰوٰتِ وَما فِى الأَرضِ وَما بَينَهُما وَما تَحتَ الثَّرىٰ

    آنچه در آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست و آنچه زیر خاک [پنهان] است [همگی] از آنِ اوست.

  7. ۲۰:۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    وَإِن تَجهَر بِالقَولِ فَإِنَّهُ يَعلَمُ السِّرَّ وَأَخفَى

    و اگر سخن آشکار بگویی [یا آن را پنهان داری،] یقیناً او [راز] نهان و [حتی] نهان‌تر [از آن] را نیز می‌داند.

  8. ۲۰:۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    اللَّهُ لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ لَهُ الأَسماءُ الحُسنىٰ

    الله است که هیچ معبودی [به‌حق] جز او نیست [و] نیکوترین نام‌ها از آنِ اوست.

  9. ۲۰:۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    وَهَل أَتىٰكَ حَديثُ موسىٰ

    [ای پیامبر،] آیا خبر موسی به تو رسیده است؟

  10. ۲۰:۱۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    إِذ رَءا نارًا فَقالَ لِأَهلِهِ امكُثوا إِنّى ءانَستُ نارًا لَعَلّى ءاتيكُم مِنها بِقَبَسٍ أَو أَجِدُ عَلَى النّارِ هُدًى

    آنگاه‌ که آتشی را [از دور] دید و به خانواده‌ا‌ش گفت: «[لحظه‌ای] درنگ کنید [که] من آتشی دیده‌ام. شاید شعله‌ای از آن برایتان بیاورم یا کنار آن آتش راهنمایی بیابم».

  11. ۲۰:۱۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    فَلَمّا أَتىٰها نودِىَ يٰموسىٰ

    وقتی نزد آن [آتش] آمد، نِدا داده شد که: «ای موسی،

  12. ۲۰:۱۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲

    إِنّى أَنا۠ رَبُّكَ فَاخلَع نَعلَيكَ إِنَّكَ بِالوادِ المُقَدَّسِ طُوًى

    به راستی، من پروردگارت هستم؛ پس [برای مناجات با پروردگار] کفش‌هایت را درآور [که] در حقیقت، تو در سرزمین مقدس «طُوی» هستی.

  13. ۲۰:۱۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    وَأَنَا اختَرتُكَ فَاستَمِع لِما يوحىٰ

    و من تو را [به پیامبری] برگزیدم؛ پس به آنچه وحی می‌شود گوش فرا دار:

  14. ۲۰:۱۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    إِنَّنى أَنَا اللَّهُ لا إِلٰهَ إِلّا أَنا۠ فَاعبُدنى وَأَقِمِ الصَّلوٰةَ لِذِكرى

    بی‌تردید، منم «الله» که هیچ معبودی [به‌حق] جز من نیست؛ پس مرا عبادت کن و برای یاد من نماز برپا دار.

  15. ۲۰:۱۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    إِنَّ السّاعَةَ ءاتِيَةٌ أَكادُ أُخفيها لِتُجزىٰ كُلُّ نَفسٍ بِما تَسعىٰ

    یقیناً قیامت آمدنی است؛ [ولی] می‌خواهم [وقت] آن را پنهان دارم تا به هر کسی در برابر [کار و] تلاشی که می‌کند پاداش داده شود.

  16. ۲۰:۱۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    فَلا يَصُدَّنَّكَ عَنها مَن لا يُؤمِنُ بِها وَاتَّبَعَ هَوىٰهُ فَتَردىٰ

    پس مبادا کسی ‌که به آن ایمان ندارد و از هوس‌هایش پیروی می‌کند، تو را از [نیکوکاری و آمادگی برای] آن بازدارد که هلاک می‌شوی.

  17. ۲۰:۱۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    وَما تِلكَ بِيَمينِكَ يٰموسىٰ

    و ای موسی، آن چیست به [دست] راستت؟»

  18. ۲۰:۱۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    قالَ هِىَ عَصاىَ أَتَوَكَّؤُا۟ عَلَيها وَأَهُشُّ بِها عَلىٰ غَنَمى وَلِىَ فيها مَـٔارِبُ أُخرىٰ

    او گفت: «این عصای من است؛ بر آن تکیه می‌کنم و با آن برای گوسفندانم [برگ درختان را] فرومی‌ریزم و کارهای دیگری [نیز] با آن دارم [که برآورده می‌کنم]».

  19. ۲۰:۱۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    قالَ أَلقِها يٰموسىٰ

    [الله] فرمود: «ای موسی، آن را بیفکن».

  20. ۲۰:۲۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    فَأَلقىٰها فَإِذا هِىَ حَيَّةٌ تَسعىٰ

    [موسی] آن را [بر زمین] افکند و ناگهان [تبدیل به] ماری شد که به سرعت می‌خزید.

  21. ۲۰:۲۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    قالَ خُذها وَلا تَخَف سَنُعيدُها سيرَتَهَا الأولىٰ

    [الله] فرمود: «آن را بگیر و نترس. به زودی آن را به شکل اولش بازمی‌گردانیم.

  22. ۲۰:۲۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    وَاضمُم يَدَكَ إِلىٰ جَناحِكَ تَخرُج بَيضاءَ مِن غَيرِ سوءٍ ءايَةً أُخرىٰ

    و دستت را در بغل كن تا بدون ‌هیچ گزندى [به عنوان‌] معجزه‌اى دیگر، سفید [و درخشان‌] بیرون آید.

  23. ۲۰:۲۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    لِنُرِيَكَ مِن ءايٰتِنَا الكُبرَى

    [هدف از ارایه این دو معجزه، این بود] که برخی از نشانه‌های بزرگ خویش را به تو نشان دهیم.

  24. ۲۰:۲۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    اذهَب إِلىٰ فِرعَونَ إِنَّهُ طَغىٰ

    [اینک] به سوی فرعون برو [که] بی‌تردید، [کفر ورزیده و] سرکشی کرده است».

  25. ۲۰:۲۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    قالَ رَبِّ اشرَح لى صَدرى

    [موسی] گفت: «پروردگارا، بر [حوصله و] شکیبایی‌ام بیفزای

  26. ۲۰:۲۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    وَيَسِّر لى أَمرى

    و کارم را برایم آسان گردان

  27. ۲۰:۲۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    وَاحلُل عُقدَةً مِن لِسانى

    و گره از زبانم باز کن

  28. ۲۰:۲۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    يَفقَهوا قَولى

    تا سخنم را دریابند.

  29. ۲۰:۲۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    وَاجعَل لى وَزيرًا مِن أَهلى

    و یاوری از [افراد] خاندانم برای من قرار بده؛

  30. ۲۰:۳۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    هٰرونَ أَخِى

    هارون، برادرم را.

  31. ۲۰:۳۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    اشدُد بِهِ أَزرى

    پشتم را با او محکم کن؛

  32. ۲۰:۳۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    وَأَشرِكهُ فى أَمرى

    و او را در کار [رسالت] من شریک کن

  33. ۲۰:۳۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    كَى نُسَبِّحَكَ كَثيرًا

    تا تو را بسیار به پاكى بستاییم

  34. ۲۰:۳۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    وَنَذكُرَكَ كَثيرًا

    و بسیار یادت کنیم.

  35. ۲۰:۳۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    إِنَّكَ كُنتَ بِنا بَصيرًا

    بی‌تردید، تو به [حال] ما بینایی».

  36. ۲۰:۳۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    قالَ قَد أوتيتَ سُؤلَكَ يٰموسىٰ

    [الله] فرمود: «ای موسی، خواسته‌ات به تو داده شد.

  37. ۲۰:۳۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۳

    وَلَقَد مَنَنّا عَلَيكَ مَرَّةً أُخرىٰ

    در حقیقت، ما [پیشتر] یک بار دیگر [نیز] بر تو منت نهاده بودیم.

  38. ۲۰:۳۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    إِذ أَوحَينا إِلىٰ أُمِّكَ ما يوحىٰ

    آنگاه كه آنچه را كه [باید دربارۀ حفاظت از تو] الهام مى‌شد به مادرت الهام كردیم؛

  39. ۲۰:۳۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    أَنِ اقذِفيهِ فِى التّابوتِ فَاقذِفيهِ فِى اليَمِّ فَليُلقِهِ اليَمُّ بِالسّاحِلِ يَأخُذهُ عَدُوٌّ لى وَعَدُوٌّ لَهُ وَأَلقَيتُ عَلَيكَ مَحَبَّةً مِنّى وَلِتُصنَعَ عَلىٰ عَينى

    که: «او را در صندوقی بگذار و آن [صندوق] را به دریا [= رود نیل‌] بینداز تا دریا او را به ساحل بیفکنَد [و] دشمن من و دشمن او، آن را [از آب] بگیرد»؛ و از جانب خویش مهرى [در دل‌ها] بر تو افكندم و [تو را حمایت کردم] تا تحت نظرم پرورش یابى.

  40. ۲۰:۴۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    إِذ تَمشى أُختُكَ فَتَقولُ هَل أَدُلُّكُم عَلىٰ مَن يَكفُلُهُ فَرَجَعنٰكَ إِلىٰ أُمِّكَ كَى تَقَرَّ عَينُها وَلا تَحزَنَ وَقَتَلتَ نَفسًا فَنَجَّينٰكَ مِنَ الغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتونًا فَلَبِثتَ سِنينَ فى أَهلِ مَديَنَ ثُمَّ جِئتَ عَلىٰ قَدَرٍ يٰموسىٰ

    آنگاه که خواهرت [در پی صندوقِ تو] راه می‌رفت و [به کسانی که تو را از آب گرفتند] ‌گفت: «می‌خواهید شخصی را به شما نشان دهم که سرپرستی‌ او را به عهده بگیرد؟» پس تو را به مادرت بازگرداندیم تا چشمش [به دیدارت] روشن گردد و اندوهگین نباشد؛ و [بعدها] تو شخصی [قِبطی] را کُشتی و ما از اندوه [و مجازاتِ قتل] نجاتت دادیم و تو را بار‌ها آزمودیم. پس [از آن،] چند سال بین مردم مَدیَن به سر بردی؛ آنگاه ای موسی، بر [طبق] تقدیر [الهی و در زمان مقرر به اینجا] آمدی.

  41. ۲۰:۴۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    وَاصطَنَعتُكَ لِنَفسِى

    و تو را برای خودم برگزیدم [تا پیامم را به مردم برسانی].

  42. ۲۰:۴۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    اذهَب أَنتَ وَأَخوكَ بِـٔايٰتى وَلا تَنِيا فى ذِكرِى

    [اینک] تو و برادرت با نشانه‌های [قدرت و یگانگیِ] من روانه شوید و در [دعوت حق و] یاد کردنِ من سستی نورزید.

  43. ۲۰:۴۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    اذهَبا إِلىٰ فِرعَونَ إِنَّهُ طَغىٰ

    به سوی فرعون بروید که او [کفر ورزیده و] سرکشی کرده است.

  44. ۲۰:۴۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    فَقولا لَهُ قَولًا لَيِّنًا لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَو يَخشىٰ

    پس به نرمی با او سخن بگویید؛ باشد که پند گیرد یا [از عذاب الهی] بترسد [و توبه کند]».

  45. ۲۰:۴۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَن يَفرُطَ عَلَينا أَو أَن يَطغىٰ

    [موسی و هارون] گفتند: «پروردگارا، ما بیمناکیم که بر ما پیشدستی نماید [و پیش از پایان دعوت، مجازاتمان کند] یا [در برابر سخن حق] سرکشی کند».

  46. ۲۰:۴۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    قالَ لا تَخافا إِنَّنى مَعَكُما أَسمَعُ وَأَرىٰ

    [الله] فرمود: «نترسید [که] یقیناً من همراهتان هستم [و همه چیز را] می‌شنوم و می‌بینم.

  47. ۲۰:۴۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    فَأتِياهُ فَقولا إِنّا رَسولا رَبِّكَ فَأَرسِل مَعَنا بَنى إِسرٰءيلَ وَلا تُعَذِّبهُم قَد جِئنٰكَ بِـٔايَةٍ مِن رَبِّكَ وَالسَّلٰمُ عَلىٰ مَنِ اتَّبَعَ الهُدىٰ

    پس به سوی او بروید و بگویید: "ما رسولان پروردگارت هستیم. بنی‌اسرائیل را همراه ما بفرست و آنان را [تحقیر و] آزار نکن. به راستی که ما نشانه‌های روشنی از جانب پروردگارت برای تو آورده‌ایم؛ و سلامتی [از عذاب الهی] بر کسی است که از هدایت پیروی کند.

  48. ۲۰:۴۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    إِنّا قَد أوحِىَ إِلَينا أَنَّ العَذابَ عَلىٰ مَن كَذَّبَ وَتَوَلّىٰ

    در حقیقت، به ما وحی شده است که عذاب [دوزخ] بر کسی است که [آیات و معجزات را] تکذیب کند و [از دعوت پیامبرش] روی گرداند"».

  49. ۲۰:۴۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    قالَ فَمَن رَبُّكُما يٰموسىٰ

    [فرعون] گفت: «ای موسی، پروردگار شما کیست؟»

  50. ۲۰:۵۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    قالَ رَبُّنَا الَّذى أَعطىٰ كُلَّ شَىءٍ خَلقَهُ ثُمَّ هَدىٰ

    [موسی] گفت: «پروردگار ما [همان] ذاتی است که به هر چیزی آفرینشِ [= ظاهر و ویژگی‌های مناسب] او را بخشیده و سپس [آن را] هدایت نموده است».

  51. ۲۰:۵۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۴

    قالَ فَما بالُ القُرونِ الأولىٰ

    [فرعون] گفت: «پس حال [و سرنوشت] نسل‌های گذشته [که کافر بوده‌اند] چیست؟»

  52. ۲۰:۵۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    قالَ عِلمُها عِندَ رَبّى فى كِتٰبٍ لا يَضِلُّ رَبّى وَلا يَنسَى

    [موسی] گفت: «دانشِ آن در کتابی [= لوح محفوظ] نزد پروردگار من [ثبت] است. پروردگارم نه اشتباه می‌کند و نه فراموش می‌نماید».

  53. ۲۰:۵۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    الَّذى جَعَلَ لَكُمُ الأَرضَ مَهدًا وَسَلَكَ لَكُم فيها سُبُلًا وَأَنزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخرَجنا بِهِ أَزوٰجًا مِن نَباتٍ شَتّىٰ

    آن [معبودی] که زمین را برایتان [همچون] گهواره‌ای [محل آسایش] قرار داد و راه‌هایی در آن ایجاد کرد و از آسمان آبی فروفرستاد و به وسیلۀ آن، انواع گوناگون گیاهان را [از زمین] بیرون آوردیم.

  54. ۲۰:۵۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    كُلوا وَارعَوا أَنعٰمَكُم إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايٰتٍ لِأُولِى النُّهىٰ

    [هم خود از آن] بخورید و [هم] چهارپایانتان را [در آن] بچرانید. بی‌تردید، در این [امور،] نشانه‌هایی [از قدرت الهی] برای خردمندان است.

  55. ۲۰:۵۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    مِنها خَلَقنٰكُم وَفيها نُعيدُكُم وَمِنها نُخرِجُكُم تارَةً أُخرىٰ

    شما را از آن [خاک] آفریدیم و به آن بازمی‌گردانیم و بار دیگر [در قیامت] از آن بیرون می‌آوریم.

  56. ۲۰:۵۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    وَلَقَد أَرَينٰهُ ءايٰتِنا كُلَّها فَكَذَّبَ وَأَبىٰ

    و به راستی [ما] همۀ نشانه‌های [قدرت] خود [و صداقت رسالت موسی] را به او نشان دادیم؛ ولی [همه را] دروغ پنداشت و [دعوت حق را] نپذیرفت.

  57. ۲۰:۵۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    قالَ أَجِئتَنا لِتُخرِجَنا مِن أَرضِنا بِسِحرِكَ يٰموسىٰ

    [آنگاه] گفت: «ای موسی، آیا نزد ما آمده‌ای که با جادویَت ما را از سرزمینمان بیرون کنی؟

  58. ۲۰:۵۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    فَلَنَأتِيَنَّكَ بِسِحرٍ مِثلِهِ فَاجعَل بَينَنا وَبَينَكَ مَوعِدًا لا نُخلِفُهُ نَحنُ وَلا أَنتَ مَكانًا سُوًى

    یقیناً ما نیز جادویی مانند آن برایت می‌آوریم؛ پس در مکانی که [فاصله‌اش از هر دو طرف] یکسان باشد، وعده‌گاهی میان ما و خود تعیین کن که نه ما از آن خلاف کنیم و نه تو».

  59. ۲۰:۵۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    قالَ مَوعِدُكُم يَومُ الزّينَةِ وَأَن يُحشَرَ النّاسُ ضُحًى

    [موسی] گفت: «وعده‌گاه شما روز عید باشد که [همۀ] مردم پیش از ظهر جمع می‌شوند».

  60. ۲۰:۶۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    فَتَوَلّىٰ فِرعَونُ فَجَمَعَ كَيدَهُ ثُمَّ أَتىٰ

    آنگاه فرعون بازگشت و [تمام] نیرنگ و حیلۀ خویش را جمع کرد و [همراه جادوگرانش به محل مورد نظر] آمد.

  61. ۲۰:۶۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    قالَ لَهُم موسىٰ وَيلَكُم لا تَفتَروا عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَيُسحِتَكُم بِعَذابٍ وَقَد خابَ مَنِ افتَرىٰ

    موسی به آنان گفت: «وای بر شما! بر الله دروغ نبندید که با عذابی [سخت] نابودتان می‌سازد؛ و یقیناً هر ‌کس [با فریب‌دادنِ مردم بر الله] دروغ بست، زیانکار گشت».

  62. ۲۰:۶۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    فَتَنٰزَعوا أَمرَهُم بَينَهُم وَأَسَرُّوا النَّجوىٰ

    [جادوگران پس از هشدار موسی‌] در کار‌شان میان خود اختلاف ورزیدند و پنهانی گفتگو کردند.

  63. ۲۰:۶۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    قالوا إِن هٰذٰنِ لَسٰحِرٰنِ يُريدانِ أَن يُخرِجاكُم مِن أَرضِكُم بِسِحرِهِما وَيَذهَبا بِطَريقَتِكُمُ المُثلىٰ

    [برخی از آنان] گفتند: «این دو [نفر] قطعاً جادوگرند [و] با جادوی خویش می‌خواهند شما را از سرزمینتان بیرون کنند و آیین [و راه و رسمِ] برتر شما را از میان بردارند.

  64. ۲۰:۶۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۵

    فَأَجمِعوا كَيدَكُم ثُمَّ ائتوا صَفًّا وَقَد أَفلَحَ اليَومَ مَنِ استَعلىٰ

    پس [همۀ] نیرنگ خویش را فراهم کنید [و به کار بندید]؛ سپس در یک صف [برای مبارزه] به پیش آیید. بی‌تردید، هرکس امروز [بر دشمن] چیره شود، پیروز [و کامیاب] گشته است».

  65. ۲۰:۶۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    قالوا يٰموسىٰ إِمّا أَن تُلقِىَ وَإِمّا أَن نَكونَ أَوَّلَ مَن أَلقىٰ

    [جادوگران] گفتند: «اى موسى، آیا تو [آنچه را با خود داری] مى‌افكنى یا [ما] نخستین كسی باشیم كه مى‌افکنَد؟»

  66. ۲۰:۶۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    قالَ بَل أَلقوا فَإِذا حِبالُهُم وَعِصِيُّهُم يُخَيَّلُ إِلَيهِ مِن سِحرِهِم أَنَّها تَسعىٰ

    [موسی] گفت: «[نه،] بلکه، شما بیفکنید». ناگاه ریسمان‌ها و چوبدستی‌های آنان از جادویشان چنان به نظرش رسید كه گویی به شتاب مى‌خزند.

  67. ۲۰:۶۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    فَأَوجَسَ فى نَفسِهِ خيفَةً موسىٰ

    پس موسى در دلش ترسی احساس كرد.

  68. ۲۰:۶۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    قُلنا لا تَخَف إِنَّكَ أَنتَ الأَعلىٰ

    گفتیم: «نترس [که] تو قطعاً [پیروز و] برتری.

  69. ۲۰:۶۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    وَأَلقِ ما فى يَمينِكَ تَلقَف ما صَنَعوا إِنَّما صَنَعوا كَيدُ سٰحِرٍ وَلا يُفلِحُ السّاحِرُ حَيثُ أَتىٰ

    و آنچه را که در دست راست خود داری بیفکن تا [تمام] آنچه را که ساخته‌اند ببلعد. بی‌تردید، آنچه آنان ساخته‌اند، فقط نیرنگِ جادوگر است و جادوگر هر جا که باشد [و هر چه کند]، پیروز نمی‌گردد».

  70. ۲۰:۷۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    فَأُلقِىَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قالوا ءامَنّا بِرَبِّ هٰرونَ وَموسىٰ

    [هنگامی‌که موسی عصایش را بر زمین انداخت، به مار بزرگی تبدیل شد و ساخته‌های آنان را بلعید] آنگاه جادوگران به سجده افتادند [و] گفتند: «به پروردگار هارون و موسی ایمان آوردیم».

  71. ۲۰:۷۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    قالَ ءامَنتُم لَهُ قَبلَ أَن ءاذَنَ لَكُم إِنَّهُ لَكَبيرُكُمُ الَّذى عَلَّمَكُمُ السِّحرَ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيدِيَكُم وَأَرجُلَكُم مِن خِلٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُم فى جُذوعِ النَّخلِ وَلَتَعلَمُنَّ أَيُّنا أَشَدُّ عَذابًا وَأَبقىٰ

    [فرعون] گفت: «آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟ قطعاً او بزرگِ شماست كه به شما جادوگری آموخته است. پس قطعاً دست و پاى شما را بر عكس یكدیگر [از چپ و راست] قطع مى‌كنم و همگی‌تان را از تنه‌هاى نخل به دار مى‌آویزم و آنگاه خوب خواهید دانست که عذاب [و شکنجۀ] کدام ‌یک از ما سخت‌تر و پاینده‌تر است؛ [من یا پروردگارِ موسی]».

  72. ۲۰:۷۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    قالوا لَن نُؤثِرَكَ عَلىٰ ما جاءَنا مِنَ البَيِّنٰتِ وَالَّذى فَطَرَنا فَاقضِ ما أَنتَ قاضٍ إِنَّما تَقضى هٰذِهِ الحَيوٰةَ الدُّنيا

    [جادوگران] گفتند: «هرگز [پیروی از] تو را بر این دلایل روشنی که برایمان آمده است و [همچنین] بر آن که ما را آفریده است ترجیح نمی‌دهیم؛ پس به هر حکمی که می‌خواهی، حکم کن. تو فقط می‌توانی در زندگیِ این دنیا حکم کنی.

  73. ۲۰:۷۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    إِنّا ءامَنّا بِرَبِّنا لِيَغفِرَ لَنا خَطٰيٰنا وَما أَكرَهتَنا عَلَيهِ مِنَ السِّحرِ وَاللَّهُ خَيرٌ وَأَبقىٰ

    بی‌تردید، ما به پروردگارمان ایمان آوردیم تا گناهانمان و آنچه را از جادوگری بر ما تحمیل کردی ببخشاید؛ و الله بهتر و پاینده‌تر است».

  74. ۲۰:۷۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    إِنَّهُ مَن يَأتِ رَبَّهُ مُجرِمًا فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لا يَموتُ فيها وَلا يَحيىٰ

    هرکس در پیشگاهِ پروردگارش، گناهکار حاضر شود، یقیناً آتش دوزخ برای اوست؛ در آنجا نه می‌میرد [که رهایی یابد] و نه [به خوشى‌] زندگى كند.

  75. ۲۰:۷۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    وَمَن يَأتِهِ مُؤمِنًا قَد عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَأُولٰئِكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ العُلىٰ

    و هرکس مؤمن نزد او تعالی بیاید در حالی که کارهای شایسته انجام داده باشد، اینان درجات عالی دارند.

  76. ۲۰:۷۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۶

    جَنّٰتُ عَدنٍ تَجرى مِن تَحتِهَا الأَنهٰرُ خٰلِدينَ فيها وَذٰلِكَ جَزاءُ مَن تَزَكّىٰ

    باغ‌های جاودان [بهشت] که جویبارها زیر [درختان] آن جاری است. همیشه در آن خواهند بود؛ و این است پاداش کسی ‌که خود را [از آلودگی‌های شرک و گناه] پاک کرده است.

  77. ۲۰:۷۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    وَلَقَد أَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَن أَسرِ بِعِبادى فَاضرِب لَهُم طَريقًا فِى البَحرِ يَبَسًا لا تَخٰفُ دَرَكًا وَلا تَخشىٰ

    و به راستی [ما] به موسی وحی کردیم که: «بندگانم را شبانه [از مصر بیرون] ببر، سپس در دریا راهی خشک برایشان بگشا، که نه از تعقیب [دشمنان] خواهی ترسید و نه [از غرق شدن در دریا] بیم داری».

  78. ۲۰:۷۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    فَأَتبَعَهُم فِرعَونُ بِجُنودِهِ فَغَشِيَهُم مِنَ اليَمِّ ما غَشِيَهُم

    آنگاه فرعون با سپاهیانش آنان را دنبال کرد و آب دریا آنان را فروپوشاند؛ چنان پوشاندنی [که حقیقتش را کسی جز الله نمی‌داند].

  79. ۲۰:۷۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    وَأَضَلَّ فِرعَونُ قَومَهُ وَما هَدىٰ

    و [بدین‌سان‌] فرعون قوم خود را گمراه نمود و هدایت نکرد.

  80. ۲۰:۸۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    يٰبَنى إِسرٰءيلَ قَد أَنجَينٰكُم مِن عَدُوِّكُم وَوٰعَدنٰكُم جانِبَ الطّورِ الأَيمَنَ وَنَزَّلنا عَلَيكُمُ المَنَّ وَالسَّلوىٰ

    ای بنی‌اسرائیل، به راستی [ما] شما را از [چنگ] دشمنانتان نجات دادیم و در سمت راست [کوه] طور با شما وعده گذاشتیم [تا تورات را نازل کنیم] و بر شما تَرَنجَبین و بلدرچین فروفرستادیم.

  81. ۲۰:۸۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    كُلوا مِن طَيِّبٰتِ ما رَزَقنٰكُم وَلا تَطغَوا فيهِ فَيَحِلَّ عَلَيكُم غَضَبى وَمَن يَحلِل عَلَيهِ غَضَبى فَقَد هَوىٰ

    از نعمت‌های پاکیزه‌‌ای که به شما روزی داده‌ایم بخورید و در آن زیاده‌روی نکنید که خشم من بر شما فرود می‌آید؛ و هرکس که خشم من بر او فرود ‌آید، قطعاً هلاک می‌گردد.

  82. ۲۰:۸۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    وَإِنّى لَغَفّارٌ لِمَن تابَ وَءامَنَ وَعَمِلَ صٰلِحًا ثُمَّ اهتَدىٰ

    و یقیناً من آمرزندۀ كسى هستم كه توبه كند و ایمان آورد و كاری شایسته کند و آنگاه بر هدایت [خود باقى] بماند.

  83. ۲۰:۸۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    وَما أَعجَلَكَ عَن قَومِكَ يٰموسىٰ

    ای موسی، چه چیز موجب شد که جلوتر از قومت [به سوی وعده‌گاهِ طور‌] بشتابى؟

  84. ۲۰:۸۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    قالَ هُم أُولاءِ عَلىٰ أَثَرى وَعَجِلتُ إِلَيكَ رَبِّ لِتَرضىٰ

    [موسی] گفت: «پروردگارا، آنان به دنبالم می‌آیند و من به سویت شتافتم تا [از من] راضی گردی».

  85. ۲۰:۸۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    قالَ فَإِنّا قَد فَتَنّا قَومَكَ مِن بَعدِكَ وَأَضَلَّهُمُ السّامِرِىُّ

    [الله] فرمود: «پس [بدان که] ما قومت را پس از [رفتنِ] تو آزمودیم و سامری گمراهشان کرد».

  86. ۲۰:۸۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    فَرَجَعَ موسىٰ إِلىٰ قَومِهِ غَضبٰنَ أَسِفًا قالَ يٰقَومِ أَلَم يَعِدكُم رَبُّكُم وَعدًا حَسَنًا أَفَطالَ عَلَيكُمُ العَهدُ أَم أَرَدتُم أَن يَحِلَّ عَلَيكُم غَضَبٌ مِن رَبِّكُم فَأَخلَفتُم مَوعِدى

    آنگاه موسی خشمگین [و] اندوهناک به سوی قومش بازگشت [و] گفت: «ای قوم من، مگر پروردگارتان [دربارۀ نزول تورات] وعدۀ نیکو به شما نداده بود؟ آیا بر پیمان شما [با الله] زمانی طولانی گذشت [و همه را از یاد بردید] یا خواستید خشمی از [سوی] پروردگارتان بر شما فرود آید که وعدۀ مرا خلاف کردید؟»

  87. ۲۰:۸۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷

    قالوا ما أَخلَفنا مَوعِدَكَ بِمَلكِنا وَلٰكِنّا حُمِّلنا أَوزارًا مِن زينَةِ القَومِ فَقَذَفنٰها فَكَذٰلِكَ أَلقَى السّامِرِىُّ

    آنان گفتند: «[ما] به اختیار خود پیمان تو را نشکستیم؛ ولی بارهای سنگینی از زر و زیورهای قوم [فرعون] را که بر ما نهاده بودند [در آتش] انداختیم و سامری نیز [آنچه را که ادعا می‌کرد خاکِ سُمِ اسب جبرئیل است، در آتش] انداخت».

  88. ۲۰:۸۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    فَأَخرَجَ لَهُم عِجلًا جَسَدًا لَهُ خُوارٌ فَقالوا هٰذا إِلٰهُكُم وَإِلٰهُ موسىٰ فَنَسِىَ

    سپس مجسمۀ گوساله‌ای برایشان ساخت که صدایی [همچون صدای گوساله] داشت. [سامری و پیروانش به مردم] گفتند: «این معبود شما و معبود موسی است که آن را فراموش [و اینجا رها] کرده است».

  89. ۲۰:۸۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    أَفَلا يَرَونَ أَلّا يَرجِعُ إِلَيهِم قَولًا وَلا يَملِكُ لَهُم ضَرًّا وَلا نَفعًا

    آیا نمی‌دیدند که [این گوساله] هیچ پاسخی به آنها نمی‌دهد و هیچ زیان و سودی برایشان ندارد؟

  90. ۲۰:۹۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    وَلَقَد قالَ لَهُم هٰرونُ مِن قَبلُ يٰقَومِ إِنَّما فُتِنتُم بِهِ وَإِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحمٰنُ فَاتَّبِعونى وَأَطيعوا أَمرى

    و در حقیقت، پیش از آن [که موسی بازگردد،] هارون نیز به آنها گفته بود: «اى قوم من، جز این نیست كه شما با این [گوساله] امتحان شده‌اید و بى‌تردید، پروردگار [حقیقىِ] شما [الله] رحمان است؛ پس پیرو من باشید و از فرمانم اطاعت كنید».

  91. ۲۰:۹۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    قالوا لَن نَبرَحَ عَلَيهِ عٰكِفينَ حَتّىٰ يَرجِعَ إِلَينا موسىٰ

    [آنان] گفتند: «ما پیوسته بر این [عبادت گوساله] مى‌مانیم تا موسى نزدمان بازگردد».

  92. ۲۰:۹۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    قالَ يٰهٰرونُ ما مَنَعَكَ إِذ رَأَيتَهُم ضَلّوا

    [وقتی موسی بازگشت] گفت: «ای هارون، هنگامی ‌که دیدی آنان گمراه شده‌اند، چه چیزی تو را بازداشت

  93. ۲۰:۹۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    أَلّا تَتَّبِعَنِ أَفَعَصَيتَ أَمرى

    که از من پیروی نکنی [چرا آنان را ترک نکردی و به من نپیوستی]؟ آیا از فرمانم سرپیچی کردی؟»

  94. ۲۰:۹۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    قالَ يَبنَؤُمَّ لا تَأخُذ بِلِحيَتى وَلا بِرَأسى إِنّى خَشيتُ أَن تَقولَ فَرَّقتَ بَينَ بَنى إِسرٰءيلَ وَلَم تَرقُب قَولى

    [هارون] گفت: «ای پسر مادرم، ریش و [موی] سرم را نگیر. در حقیقت، ترسیدم که بگویی میان بنی‌اسرائیل تفرقه ‌انداختی و سخن [و سفارش] مرا به کار نبستی».

  95. ۲۰:۹۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    قالَ فَما خَطبُكَ يٰسٰمِرِىُّ

    [موسی] گفت: «ای سامری، این چه کاری است که کردی؟»

  96. ۲۰:۹۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    قالَ بَصُرتُ بِما لَم يَبصُروا بِهِ فَقَبَضتُ قَبضَةً مِن أَثَرِ الرَّسولِ فَنَبَذتُها وَكَذٰلِكَ سَوَّلَت لى نَفسى

    او گفت: «من چیزی را دیدم که آنان ندیدند و مُشتی از خاک پای [اسبِ] فرستاده [= جبرئیل‌] را برداشتم و [در پیكر گوساله‌] انداختم و [هوای] نفسم [این کار را] اینچنین برایم آراست».

  97. ۲۰:۹۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    قالَ فَاذهَب فَإِنَّ لَكَ فِى الحَيوٰةِ أَن تَقولَ لا مِساسَ وَإِنَّ لَكَ مَوعِدًا لَن تُخلَفَهُ وَانظُر إِلىٰ إِلٰهِكَ الَّذى ظَلتَ عَلَيهِ عاكِفًا لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُ فِى اليَمِّ نَسفًا

    [موسی] گفت: «پس برو. بی‌تردید، بهرۀ تو در زندگى این است كه [چنان مطرود شوی که به مردم] بگویى: "[به من‌] دست نزنید"؛ و وعده‌گاهی [برای عذاب] خواهی داشت كه هرگز از آن تخلف نخواهد شد؛ و [اکنون‌] به آن معبودی كه پیوسته در عبادتش بودی بنگر؛ آن را مى‌سوزانیم، آنگاه [که کاملاً خاكستر شد،] در دریا پراکنده‌اش می‌سازیم».

  98. ۲۰:۹۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۸

    إِنَّما إِلٰهُكُمُ اللَّهُ الَّذى لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ وَسِعَ كُلَّ شَىءٍ عِلمًا

    [ای مردم،] معبود شما الله است که هیچ معبودی [به‌حق] جز او نیست و علمش همه چیز را فراگرفته است.

  99. ۲۰:۹۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيكَ مِن أَنباءِ ما قَد سَبَقَ وَقَد ءاتَينٰكَ مِن لَدُنّا ذِكرًا

    [ای پیامبر،] این گونه از اخبار [و داستان‌های پیامبران] گذشته بر تو حکایت می‌کنیم؛ و به راستی که [ما] از جانب خویش به تو قرآنی [پندآموز] داده‌ایم.

  100. ۲۰:۱۰۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    مَن أَعرَضَ عَنهُ فَإِنَّهُ يَحمِلُ يَومَ القِيٰمَةِ وِزرًا

    هر‌کس از آن رویگردان شود، یقیناً روز قیامت بارِ سنگینی [از گناه] بر دوش خواهد کشید.

  101. ۲۰:۱۰۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    خٰلِدينَ فيهِ وَساءَ لَهُم يَومَ القِيٰمَةِ حِملًا

    جاودانه در آن [عذاب] خواهند ماند؛ و چه بد است باری که [کافران] در قیامت خواهند کشید!

  102. ۲۰:۱۰۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    يَومَ يُنفَخُ فِى الصّورِ وَنَحشُرُ المُجرِمينَ يَومَئِذٍ زُرقًا

    روزی ‌که در «صور» دمیده می‌شود و در آن روز، مجرمان را [که بسیار ترسیده‌اند، با چشم و بدنِ] کبود جمع می‌کنیم.

  103. ۲۰:۱۰۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    يَتَخٰفَتونَ بَينَهُم إِن لَبِثتُم إِلّا عَشرًا

    بین خود آهسته سخن می‌گویند: «[شما] بیش از ده روز [در دنیا] به سر نبرده‌اید».

  104. ۲۰:۱۰۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    نَحنُ أَعلَمُ بِما يَقولونَ إِذ يَقولُ أَمثَلُهُم طَريقَةً إِن لَبِثتُم إِلّا يَومًا

    ما به آنچه آنان می‌گویند داناتریم؛ آنگاه که خردمندترینشان می‌گوید: «[شما] تنها یک روز به سر برده‌اید».

  105. ۲۰:۱۰۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    وَيَسـَٔلونَكَ عَنِ الجِبالِ فَقُل يَنسِفُها رَبّى نَسفًا

    و [ای پیامبر،] از تو دربارۀ کوه‌ها [در قیامت] می‌پرسند؛ بگو: «پروردگارم آنان را سخت متلاشی [و پراکنده] می‌کند؛

  106. ۲۰:۱۰۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    فَيَذَرُها قاعًا صَفصَفًا

    و آنها را صاف و هموار خواهد ‌نمود؛

  107. ۲۰:۱۰۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    لا تَرىٰ فيها عِوَجًا وَلا أَمتًا

    [همچون زمینی] که در آن هیچ پستی و بلندی‌ای نمی‌بینی».

  108. ۲۰:۱۰۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    يَومَئِذٍ يَتَّبِعونَ الدّاعِىَ لا عِوَجَ لَهُ وَخَشَعَتِ الأَصواتُ لِلرَّحمٰنِ فَلا تَسمَعُ إِلّا هَمسًا

    در آن روز، [همۀ مردم‌] بدون هیچ مخالفتی از دعوت‌کنندۀ [الهى‌] پیروی می‌کنند و صداها در مقابل [الله] رحمان به خاموشی می‌گراید و جز صدایی آهسته [و زیر لب،‌ چیزى] نمى‌شنوى.

  109. ۲۰:۱۰۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    يَومَئِذٍ لا تَنفَعُ الشَّفٰعَةُ إِلّا مَن أَذِنَ لَهُ الرَّحمٰنُ وَرَضِىَ لَهُ قَولًا

    در آن روز، شفاعت [هیچ کس] سودی ندارد، مگر کسی ‌که [الله] رحمان به او اجازه دهد و سخنش را بپسندد.

  110. ۲۰:۱۱۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    يَعلَمُ ما بَينَ أَيديهِم وَما خَلفَهُم وَلا يُحيطونَ بِهِ عِلمًا

    [الله] آنچه را که انسان‌ها [در آخرت] در پیش دارند و آنچه را که [در دنیا] پشت سر گذاشته‌اند [همه را] مى‌داند؛ ولی دانش آنان او را فرانمی‌گیرد.

  111. ۲۰:۱۱۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    وَعَنَتِ الوُجوهُ لِلحَىِّ القَيّومِ وَقَد خابَ مَن حَمَلَ ظُلمًا

    و چهره‌ها در برابر [پروردگارِ] زندۀ پایدار، خوار می‌گردد و هرکس [بارِ] ستم برداشت، زیان دید.

  112. ۲۰:۱۱۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    وَمَن يَعمَل مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤمِنٌ فَلا يَخافُ ظُلمًا وَلا هَضمًا

    و کسی که از كارهاى شایسته انجام دهد، و مؤمن باشد، نه از هیچ ستمى مى‌هراسد و نه از كاستن [پاداش اعمال نیکش‌].

  113. ۲۰:۱۱۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹

    وَكَذٰلِكَ أَنزَلنٰهُ قُرءانًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفنا فيهِ مِنَ الوَعيدِ لَعَلَّهُم يَتَّقونَ أَو يُحدِثُ لَهُم ذِكرًا

    و اینچنین آن را قرآنی [به زبان] عربی نازل کردیم و هشدارهای گوناگون در آن بیان نمودیم؛ باشد که [از عذاب الهی] بپرهیزند یا [این کتاب] برایشان پندی پدید آورَد.

  114. ۲۰:۱۱۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    فَتَعٰلَى اللَّهُ المَلِكُ الحَقُّ وَلا تَعجَل بِالقُرءانِ مِن قَبلِ أَن يُقضىٰ إِلَيكَ وَحيُهُ وَقُل رَبِّ زِدنى عِلمًا

    پس بلند‌مرتبه است الله که فرمانروای حق است. و در [خواندنِ‌] قرآن ـ پیش از آنكه وحىِ آن بر تو پایان یابد ـ شتاب مكن؛ و بگو: «پروردگارا، بر دانشم بیفزاى».

  115. ۲۰:۱۱۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    وَلَقَد عَهِدنا إِلىٰ ءادَمَ مِن قَبلُ فَنَسِىَ وَلَم نَجِد لَهُ عَزمًا

    به راستی، پیش از این با آدم پیمان بستیم [که از میوۀ درخت ممنوعه نخورَد]؛ ولی [پیمانش را] فراموش کرد و عزمی [استوار] در او نیافتیم.

  116. ۲۰:۱۱۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    وَإِذ قُلنا لِلمَلٰئِكَةِ اسجُدوا لِـٔادَمَ فَسَجَدوا إِلّا إِبليسَ أَبىٰ

    و [یاد کن از] هنگامی که به فرشتگان گفتیم: «برای آدم سجده کنید»؛ پس [همگی] سجده کردند، مگر ابلیس که سرپیچی نمود.

  117. ۲۰:۱۱۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    فَقُلنا يٰـٔادَمُ إِنَّ هٰذا عَدُوٌّ لَكَ وَلِزَوجِكَ فَلا يُخرِجَنَّكُما مِنَ الجَنَّةِ فَتَشقىٰ

    گفتیم: «ای آدم، این [ابلیس] دشمنی برای تو و همسرت است؛ مبادا شما را از بهشت بیرون کند که به سختی می‌افتی.

  118. ۲۰:۱۱۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    إِنَّ لَكَ أَلّا تَجوعَ فيها وَلا تَعرىٰ

    در حقیقت، تو این [نعمت را در بهشت] داری که نه گرسنه می‌شوی و نه برهنه می‌مانی.

  119. ۲۰:۱۱۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    وَأَنَّكَ لا تَظمَؤُا۟ فيها وَلا تَضحىٰ

    و اینكه در آنجا نه تشنه مى‌شوى و نه آفتاب‌زده.

  120. ۲۰:۱۲۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    فَوَسوَسَ إِلَيهِ الشَّيطٰنُ قالَ يٰـٔادَمُ هَل أَدُلُّكَ عَلىٰ شَجَرَةِ الخُلدِ وَمُلكٍ لا يَبلىٰ

    اما شیطان او را وسوسه کرد [و] گفت: «ای آدم، آیا [می‌خواهی] درخت جاودانگی و فرمانرواییِ فناناپذیر را به تو نشان دهم؟»

  121. ۲۰:۱۲۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    فَأَكَلا مِنها فَبَدَت لَهُما سَوءٰتُهُما وَطَفِقا يَخصِفانِ عَلَيهِما مِن وَرَقِ الجَنَّةِ وَعَصىٰ ءادَمُ رَبَّهُ فَغَوىٰ

    آنگاه از آن [درخت ممنوعه] خوردند و شرمگاهشان بر آنان نمایان شد و به قرار‌دادن برگ [درختان] بهشت بر خود شروع کردند [تا عورتشان را بپوشانند]؛ و [اینچنین بود که] آدم از پروردگارش سرپیچی كرد و به بیراهه رفت.

  122. ۲۰:۱۲۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    ثُمَّ اجتَبٰهُ رَبُّهُ فَتابَ عَلَيهِ وَهَدىٰ

    سپس پروردگارش او را برگزید و توبه‌اش را پذیرفت و هدایتش کرد.

  123. ۲۰:۱۲۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    قالَ اهبِطا مِنها جَميعًا بَعضُكُم لِبَعضٍ عَدُوٌّ فَإِمّا يَأتِيَنَّكُم مِنّى هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُداىَ فَلا يَضِلُّ وَلا يَشقىٰ

    فرمود: «[شما دو تن همراه ابلیس] همگی از بهشت فرود آیید، در حالی‌ که دشمن یکدیگرید. اگر از [جانب] من رهنمودی برایتان رسید، [بدانید] هرکس از هدایتم پیروی کند، نه گمراه می‌شود و نه [از عذابِ دوزخ] به رنج می‌افتد».

  124. ۲۰:۱۲۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    وَمَن أَعرَضَ عَن ذِكرى فَإِنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنكًا وَنَحشُرُهُ يَومَ القِيٰمَةِ أَعمىٰ

    و کسی‌ که از یاد من رویگردان شود، یقیناً زندگی سختی خواهد داشت و روز قیامت او را نابینا برمی‌انگیزیم.

  125. ۲۰:۱۲۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

    قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرتَنى أَعمىٰ وَقَد كُنتُ بَصيرًا

    وی می‌گوید: «پروردگارا، چرا مرا نابینا برانگیختی؛ حال آنکه [در دنیا] بینا بودم؟»

  126. ۲۰:۱۲۶ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱

    قالَ كَذٰلِكَ أَتَتكَ ءايٰتُنا فَنَسيتَها وَكَذٰلِكَ اليَومَ تُنسىٰ

    [الله] می‌فرماید: «همان طور كه آیات ما بر تو آمد و آنها را به فراموشى سپردى، امروز تو [نیز] به همان صورت فراموش مى‌شوى».

  127. ۲۰:۱۲۷ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱

    وَكَذٰلِكَ نَجزى مَن أَسرَفَ وَلَم يُؤمِن بِـٔايٰتِ رَبِّهِ وَلَعَذابُ الـٔاخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبقىٰ

    و کسی را که [در گمراهی و گناه] زیاده‌روی کند و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد، این گونه کیفر می‌دهیم؛ و قطعاً عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است.

  128. ۲۰:۱۲۸ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱

    أَفَلَم يَهدِ لَهُم كَم أَهلَكنا قَبلَهُم مِنَ القُرونِ يَمشونَ فى مَسٰكِنِهِم إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايٰتٍ لِأُولِى النُّهىٰ

    آیا براى هدایتشان كافى نیست كه [بدانند] چه نسل‌هایی را پیش از آنان نابود كردیم كه [اکنون این مشرکان] در خانه‌های آنان [= نسل‌های گذشته] راه مى‌روند؟ به راستى در این [نکته،] نشانه‌هایى [عبرت‌انگیز] برای خردمندان است.

  129. ۲۰:۱۲۹ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱

    وَلَولا كَلِمَةٌ سَبَقَت مِن رَبِّكَ لَكانَ لِزامًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى

    و اگر از سوی پروردگارت سخنى [دربارۀ اتمام حجت با مردم] نگذشته بود و سررسیدى معین در كار نبود، قطعاً [عذاب الهی در همین دنیا بر آنان] لازم مى‌شد.

  130. ۲۰:۱۳۰ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱

    فَاصبِر عَلىٰ ما يَقولونَ وَسَبِّح بِحَمدِ رَبِّكَ قَبلَ طُلوعِ الشَّمسِ وَقَبلَ غُروبِها وَمِن ءانائِ الَّيلِ فَسَبِّح وَأَطرافَ النَّهارِ لَعَلَّكَ تَرضىٰ

    پس [ای پیامبر،] بر آنچه می‌گویند شکیبا باش و پروردگارت را پیش از طلوع آفتاب [در نماز صبح] و پیش از غروب [در نماز عصر] به پاکی ستایش کن و ساعاتی از شب [در نماز عشاء] و کناره‌‌های روز [در نماز ظهر و مغرب نیز به نیایش بپرداز]؛ باشد که [از پاداش الهی] راضی شوی.

  131. ۲۰:۱۳۱ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱

    وَلا تَمُدَّنَّ عَينَيكَ إِلىٰ ما مَتَّعنا بِهِ أَزوٰجًا مِنهُم زَهرَةَ الحَيوٰةِ الدُّنيا لِنَفتِنَهُم فيهِ وَرِزقُ رَبِّكَ خَيرٌ وَأَبقىٰ

    و هرگز به [نعمت‌های دنیوی و] آنچه که گروه‌هایی از آنان [= مشرکان] را از آنها بهره‌مند ساخته‌ایم چشم ندوز. اینها [فقط] زینتِ زندگی دنیاست تا آنان را به آن بیازماییم؛ و روزیِ پروردگارت بهتر و پایدارتر است.

  132. ۲۰:۱۳۲ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱

    وَأمُر أَهلَكَ بِالصَّلوٰةِ وَاصطَبِر عَلَيها لا نَسـَٔلُكَ رِزقًا نَحنُ نَرزُقُكَ وَالعٰقِبَةُ لِلتَّقوىٰ

    و خانواده‌ات را به نماز فرمان بده و [خود] بر [انجام] آن شکیبا باش. [ما] از تو روزی نمی‌خواهیم، [بلکه] خود به تو روزی می‌دهیم؛ و سرانجامِ نیک، برای [اهل] پرهیز است.

  133. ۲۰:۱۳۳ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱

    وَقالوا لَولا يَأتينا بِـٔايَةٍ مِن رَبِّهِ أَوَلَم تَأتِهِم بَيِّنَةُ ما فِى الصُّحُفِ الأولىٰ

    [مشرکان] گفتند: «چرا [محمد] معجزه‌ای از جانب پروردگارش برای ما نمی‌آورد؟» بگو: «آیا [قرآن به عنوان] دلیل روشن [و تصدیق‌کننده] آنچه در کتاب‌های پیشین است برایشان نیامده است؟»

  134. ۲۰:۱۳۴ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱

    وَلَو أَنّا أَهلَكنٰهُم بِعَذابٍ مِن قَبلِهِ لَقالوا رَبَّنا لَولا أَرسَلتَ إِلَينا رَسولًا فَنَتَّبِعَ ءايٰتِكَ مِن قَبلِ أَن نَذِلَّ وَنَخزىٰ

    اگر ما آنان را پیش از آن [که پیامبر و کتاب آسمانی بیاید] با عذابی هلاک می‌کردیم، قطعاً [روز قیامت مشرکان] می‌گفتند: «پروردگارا، چرا پیامبری به سویمان نفرستادی تا پیش از آنکه خوار و رسوا شویم از آیات تو پیروی کنیم؟»

  135. ۲۰:۱۳۵ جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱

    قُل كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصوا فَسَتَعلَمونَ مَن أَصحٰبُ الصِّرٰطِ السَّوِىِّ وَمَنِ اهتَدىٰ

    [ای پیامبر، به آنان] بگو: «همه منتظرند؛ پس شما [نیز] منتظر باشید. به زودی خواهید دانست که رهروانِ راه راست چه کسانی هستند و هدایت‌یافته کیست».

منابع متن و بازبینی

منبع متن، ترجمه و داده‌های صفحه جدا از توضیح تحریریه ثبت شده تا بتوانی هر بخش را مستقل بررسی کنی.

  1. متن عربی قرآن در Tanzil و مجوز CC BY 3.0
  2. ترجمه فارسی مرکز ترجمه رواد در QuranEnc
  3. فراداده سوره، جزء و صفحه‌بندی قرآن در Tanzil
پیشخوانک