آیه ۲ سوره طه؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۱۹:۹۷ صفحه ۳۱۲

   فَإِنَّما يَسَّرنٰهُ بِلِسانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ المُتَّقينَ وَتُنذِرَ بِهِ قَومًا لُدًّا

   [ای پیامبر،] بی‌تردید، ما این [قرآن] را بر زبان تو آسان نمودیم تا پرهیزگاران را با آن بشارت دهی و ستیزه‌گران [سرسخت] را بیم دهی.

2. ۱۹:۹۸ صفحه ۳۱۲

   وَكَم أَهلَكنا قَبلَهُم مِن قَرنٍ هَل تُحِسُّ مِنهُم مِن أَحَدٍ أَو تَسمَعُ لَهُم رِكزًا

   و چه بسیار نسل‌های گذشته را پیش از آنان نابود کردیم. آیا [وجود] هیچ‌یک از آنان را احساس می‌کنی یا کمترین صدایی از آنان می‌شنوی؟

3. ۲۰:۱ صفحه ۳۱۲

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ طه

   طه [= طا. ها].

4. ۲۰:۲ صفحه ۳۱۲

   ما أَنزَلنا عَلَيكَ القُرءانَ لِتَشقىٰ

   [ای پیامبر، ما] قرآن را بر تو نازل نکردیم تا در رنج بیفتی.

5. ۲۰:۳ صفحه ۳۱۲

   إِلّا تَذكِرَةً لِمَن يَخشىٰ

   [آن را نفرستادیم] مگر آنکه پندی باشد برای هر کس که [از عذاب الهی] می‌ترسد.

6. ۲۰:۴ صفحه ۳۱۲

   تَنزيلًا مِمَّن خَلَقَ الأَرضَ وَالسَّمٰوٰتِ العُلَى

   [این قرآن،] فروفرستاده‌ای است از جانب آن ذاتی که زمین و آسمان‌های بلند را آفریده است.

7. ۲۰:۵ صفحه ۳۱۲

   الرَّحمٰنُ عَلَى العَرشِ استَوىٰ

   [پروردگار] رحمان [آن گونه كه شايسته جلال و مقام اوست] بر عرش قرار گرفت.