سوره قیامه؛ متن و ترجمه ۴۰ آیه

آیات سوره قیامه

1. ۷۵:۱ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ لا أُقسِمُ بِيَومِ القِيٰمَةِ

   به روز قیامت سوگند می‌خورم.

2. ۷۵:۲ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

   وَلا أُقسِمُ بِالنَّفسِ اللَّوّامَةِ

   و به نفسِ ملامت‌گر سوگند می‌خورم.

3. ۷۵:۳ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

   أَيَحسَبُ الإِنسٰنُ أَلَّن نَجمَعَ عِظامَهُ

   آیا انسان می‌پندارد که [پس از مرگ] هرگز استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد؟

4. ۷۵:۴ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

   بَلىٰ قٰدِرينَ عَلىٰ أَن نُسَوِّىَ بَنانَهُ

   آری، ما قادریم که [حتی خطوط سر] انگشتانش را یکسان و مرتب کنیم.

5. ۷۵:۵ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

   بَل يُريدُ الإِنسٰنُ لِيَفجُرَ أَمامَهُ

   بلکه انسان می‌خواهد که [آزادانه و بدون ترس از آخرت،] در گناه و بدکاری مداومت کند.

6. ۷۵:۶ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

   يَسـَٔلُ أَيّانَ يَومُ القِيٰمَةِ

   [از این رو] می‌پرسد: «روز قیامت کی خواهد بود؟»

7. ۷۵:۷ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

   فَإِذا بَرِقَ البَصَرُ

   هنگامی ‌که چشم [وحشت‌زده و] خیره شود

8. ۷۵:۸ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

   وَخَسَفَ القَمَرُ

   و ماه تیره [و بی‌نور] گردد

9. ۷۵:۹ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

   وَجُمِعَ الشَّمسُ وَالقَمَرُ

   و خورشید و ماه، یکجا جمع شوند،

10. ۷۵:۱۰ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

    يَقولُ الإِنسٰنُ يَومَئِذٍ أَينَ المَفَرُّ

    آن روز، انسان می‌گوید: «راهِ گریز کجاست؟»

11. ۷۵:۱۱ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

    كَلّا لا وَزَرَ

    هرگز! هیچ گریزگاهی نیست.

12. ۷۵:۱۲ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

    إِلىٰ رَبِّكَ يَومَئِذٍ المُستَقَرُّ

    آن روز، قرارگاه [نهایی،] به سوی پروردگار توست.

13. ۷۵:۱۳ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

    يُنَبَّؤُا۟ الإِنسٰنُ يَومَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَأَخَّرَ

    در آن روز، انسان را از تمام كارهایى كه پیشاپیش فرستاده و کارهایی که به تاخیر انداخته [و انجام نداده است]، آگاه مى‌كنند.

14. ۷۵:۱۴ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

    بَلِ الإِنسٰنُ عَلىٰ نَفسِهِ بَصيرَةٌ

    بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.

15. ۷۵:۱۵ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

    وَلَو أَلقىٰ مَعاذيرَهُ

    اگر چه [در دفاع از خود،] عذرهایش را در میان آورد.

16. ۷۵:۱۶ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

    لا تُحَرِّك بِهِ لِسانَكَ لِتَعجَلَ بِهِ

    [ای پیامبر، هنگام نزول قرآن،] زبانت را برای [تکرار و خواندنِ] آن، شتابزده حرکت مده.

17. ۷۵:۱۷ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

    إِنَّ عَلَينا جَمعَهُ وَقُرءانَهُ

    مسلماً جمع‌آوری و خواندنِ آن، بر [عهدۀ] ماست.

18. ۷۵:۱۸ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

    فَإِذا قَرَأنٰهُ فَاتَّبِع قُرءانَهُ

    پس هر گاه [توسط جبرئیل] آن را [بر تو] خواندیم، از خواندنِ او پیروی کن.

19. ۷۵:۱۹ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷

    ثُمَّ إِنَّ عَلَينا بَيانَهُ

    سپس بیان‌کردنش بر [عهدۀ] ماست.

20. ۷۵:۲۰ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    كَلّا بَل تُحِبّونَ العاجِلَةَ

    هرگز چنین نیست [که شما مشرکان می‌پندارید]! بلکه شما دنیا[ی زودگذر] را دوست دارید

21. ۷۵:۲۱ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    وَتَذَرونَ الـٔاخِرَةَ

    و آخرت را رها می‌کنید.

22. ۷۵:۲۲ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    وُجوهٌ يَومَئِذٍ ناضِرَةٌ

    آن روز، [اهل ایمان دارای] چهره‌هایی تازه [و شاداب] هستند.

23. ۷۵:۲۳ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    إِلىٰ رَبِّها ناظِرَةٌ

    به سوی پروردگارشان می‌نگرند.

24. ۷۵:۲۴ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    وَوُجوهٌ يَومَئِذٍ باسِرَةٌ

    و در آن روز، [کافران و بدبختان دارای] چهره‌هایی عبوس [و درهم‌کشیده] هستند.

25. ۷۵:۲۵ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    تَظُنُّ أَن يُفعَلَ بِها فاقِرَةٌ

    زیرا یقین دارند که آسیبی کمر‌‌شکن به آنها می‌رسد.

26. ۷۵:۲۶ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    كَلّا إِذا بَلَغَتِ التَّراقِىَ

    آری، چون [جان] به گلوگاهش برسد.

27. ۷۵:۲۷ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    وَقيلَ مَن راقٍ

    و گفته شود: چه کسی است که رُقیه بخواند؟ [شاید شفا یابد].

28. ۷۵:۲۸ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    وَظَنَّ أَنَّهُ الفِراقُ

    و یقین کند که زمان جدایی [از دنیا فرا رسیده] است.

29. ۷۵:۲۹ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    وَالتَفَّتِ السّاقُ بِالسّاقِ

    و [کار بالا گیرد و] ساق‌ها[ی پایش از سختیِ جان دادن] به هم بپیچد.

30. ۷۵:۳۰ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    إِلىٰ رَبِّكَ يَومَئِذٍ المَساقُ

    در آن روز، مسیرِ همه به سوی پروردگارت خواهد بود.

31. ۷۵:۳۱ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    فَلا صَدَّقَ وَلا صَلّىٰ

    [منکرِ معاد،] نه تصدیق کرده و نه نماز گزارده است؛

32. ۷۵:۳۲ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    وَلٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلّىٰ

    بلکه [قرآن را] تکذیب کرد و [از ایمان] روی گرداند.

33. ۷۵:۳۳ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    ثُمَّ ذَهَبَ إِلىٰ أَهلِهِ يَتَمَطّىٰ

    سپس خرامان به سوی خانواده‌اش بازگشت.

34. ۷۵:۳۴ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    أَولىٰ لَكَ فَأَولىٰ

    وای بر تو! پس وای بر تو!

35. ۷۵:۳۵ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    ثُمَّ أَولىٰ لَكَ فَأَولىٰ

    باز هم وای بر تو! پس وای بر تو!

36. ۷۵:۳۶ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    أَيَحسَبُ الإِنسٰنُ أَن يُترَكَ سُدًى

    آیا انسان گمان می‌کند که [بی‌هدف و بدون حساب و جزا] به خود رها می‌شود؟

37. ۷۵:۳۷ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    أَلَم يَكُ نُطفَةً مِن مَنِىٍّ يُمنىٰ

    آیا [او] نطفه‌ای از منی نبود که [در رحم] ریخته می‌شود؟

38. ۷۵:۳۸ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    ثُمَّ كانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّىٰ

    سپس به صورت خونِ بسته درآمد و [الله او را] آفرید و درست و استوار ساخت،

39. ۷۵:۳۹ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    فَجَعَلَ مِنهُ الزَّوجَينِ الذَّكَرَ وَالأُنثىٰ

    سپس دو زوج نر و ماده از او پدید آورد.

40. ۷۵:۴۰ جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۸

    أَلَيسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلىٰ أَن يُحـِۧىَ المَوتىٰ

    آیا [چنین آفریدگاری] قادر نیست که مردگان را [دوباره] زنده کند؟