آیه ۳۴ سوره ذاریات؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۵۱:۳۱ صفحه ۵۲۲

   قالَ فَما خَطبُكُم أَيُّهَا المُرسَلونَ

   [ابراهیم] گفت: «ای فرستادگان [الله،] کار و مأموریت شما چیست؟»

2. ۵۱:۳۲ صفحه ۵۲۲

   قالوا إِنّا أُرسِلنا إِلىٰ قَومٍ مُجرِمينَ

   [فرشتگان] گفتند: «ما برای [مجازات] قومی مجرم [و گناهکار] فرستاده شده‌ایم

3. ۵۱:۳۳ صفحه ۵۲۲

   لِنُرسِلَ عَلَيهِم حِجارَةً مِن طينٍ

   تا سنگ‌هایی از گلِ [سخت‌شده] بر سرشان فروباریم.

4. ۵۱:۳۴ صفحه ۵۲۲

   مُسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلمُسرِفينَ

   [سنگ‌هایی] که نزد پروردگارت، برای اسرافکاران، نشان گذاشته شده است».

5. ۵۱:۳۵ صفحه ۵۲۲

   فَأَخرَجنا مَن كانَ فيها مِنَ المُؤمِنينَ

   مؤمنانی را که در آن [شهرهای قوم لوط] بودند، [پیش از نزول عذاب] بیرون آوردیم؛

6. ۵۱:۳۶ صفحه ۵۲۲

   فَما وَجَدنا فيها غَيرَ بَيتٍ مِنَ المُسلِمينَ

   ولى در آنجا فقط یک خانواده را یافتیم كه [نسبت به اوامر الهی] تسلیم بودند.

7. ۵۱:۳۷ صفحه ۵۲۲

   وَتَرَكنا فيها ءايَةً لِلَّذينَ يَخافونَ العَذابَ الأَليمَ

   و در آن [شهرها] براى مردمى كه از عذاب دردناک [الهی] ترس دارند، نشانه‌اى روشن بر جاى گذاشتیم.