راهنمای کامل سفر به گرجستان: هزینه‌ها، جاذبه‌ها و نکات مهم

گرجستان کشوری چهارفصل است، اما بهترین زمان برای بازدید از تفلیس و مناطق مرکزی، فصل بهار (از اواسط فروردین تا اواخر خرداد) و اوایل پاییز (شهریور و مهر) است که هوا معتدل و طبیعت بسیار زیباست. اگر قصد سفر ساحلی به باتومی را دارید، ماه‌های تیر و مرداد بهترین زمان هستند. برای علاقه‌مندان به اسکی و ورزش‌های زمستانی نیز، ماه‌های ژانویه و فوریه در پیست‌های گودائوری و باکوریانی بهترین شرایط برفی را فراهم می‌کنند.

برای اولین تجربه، پایتخت کشور یعنی تفلیس به دلیل ترکیب بافت تاریخی و مدرن، اولین اولویت است. پس از آن، شهر ساحلی باتومی برای تفریحات دریایی و پیاده‌روی در بلوار مشهورش توصیه می‌شود. اگر به طبیعت کوهستانی علاقه دارید، منطقه کازبگی (استپانتسمیندا) برای دیدن کلیسای گرگتی و کوه کازبک ضروری است. همچنین شهر سنگی اوپلیستیخه و منطقه شراب‌سازی کاختی (شهر عشق سیغناغی) از دیگر مقاصد محبوب و در دسترس هستند.

خیر، الزامی نیست اما دانستن کلمات پایه گرجی مانند 'گامارجوبا' (سلام) بسیار مورد استقبال محلی‌ها قرار می‌گیرد. در تفلیس و باتومی، اکثر جوانان و کارکنان بخش گردشگری به زبان انگلیسی مسلط هستند. افراد مسن‌تر معمولاً زبان روسی را بهتر متوجه می‌شوند. با این حال، استفاده از اپلیکیشن‌های مترجم مانند Google Translate که قابلیت ترجمه تصویری منوها را دارد، در رستوران‌های محلی و مناطق دورافتاده بسیار راهگشا خواهد بود.

فرهنگ غذایی گرجستان بسیار غنی و متنوع است. 'خینکالی' (دامپلینگ‌های گوشت) و 'خاچاپوری' (نان‌های پنیری در انواع مختلف به ویژه آجارولی) از غذاهای ملی و محبوب هستند. همچنین 'چخوخبیلی' (خوراک مرغ) و 'بادریجانی' (رول بادمجان با گردو) طعم‌های بی‌نظیری دارند. گرجستان به عنوان یکی از قدیمی‌ترین تولیدکنندگان شراب در جهان شناخته می‌شود و فرهنگ 'سوپرا' (ضیافت‌های سنتی با حضور تامادا یا ساقی) بخش مهمی از هویت اجتماعی آن‌هاست.

گرجستان به طور کلی یکی از امن‌ترین کشورهای اروپا برای گردشگران، از جمله خانم‌هایی که به تنهایی سفر می‌کنند، محسوب می‌شود. نرخ جرم و جنایت علیه توریست‌ها بسیار پایین است و حضور پلیس در خیابان‌ها (Police Patrol) احساس امنیت ایجاد می‌کند. با این حال، مانند هر مقصد دیگری، رعایت احتیاط‌های معمول در شب، عدم اعتماد بی‌جا به افراد غریبه در بارهای شبانه و استفاده از تاکسی‌های اینترنتی به جای مسافربرهای شخصی توصیه می‌شود.

مهم‌ترین سوغاتی‌های گرجستان شامل 'چورچخلا' (آبنبات سنتی با مغز گردو و شیره انگور)، ادویه‌های محلی مانند 'سوانتی سالت'، شراب‌های سنتی، و صنایع دستی نقره (میناکاری) است. برای خرید این موارد در تفلیس، 'بازار درای بریج' (Dry Bridge) برای عتیقه‌جات و صنایع دستی، و بازار 'دزرتیربی' برای خوراکی‌های تازه و ادویه بهترین مکان‌ها هستند. همچنین فروشگاه‌های زنجیره‌ای 'Badagi' برای خرید چورچخلا با بسته‌بندی بهداشتی و باکیفیت پیشنهاد می‌شوند.

در محیط‌های شهری و تفریحی، پوشش کاملاً آزاد و مشابه کشورهای اروپایی است. اما نکته بسیار مهم، ورود به کلیساها و اماکن مذهبی است؛ خانم‌ها باید حتماً روسری داشته باشند و دامن یا شلوار بلند بپوشند (شانه ها و زانوها پوشیده باشد). آقایان نیز نباید با شلوارک وارد کلیسا شوند. در ورودی اکثر کلیساهای توریستی، پارچه‌هایی برای پوشاندن سر یا پاها به صورت رایگان در اختیار گردشگران قرار داده می‌شود.

تفلیس قلب تاریخی، فرهنگی و سیاسی کشور است که با معماری قدیمی، موزه‌ها، کافه‌های هنری و زندگی شبانه پرجنب‌وجوش شناخته می‌شود و برای تمام فصول مناسب است. در مقابل، باتومی یک شهر ساحلی مدرن با آسمان‌خراش‌های بلند، کازینوها و فضای تفریحی تابستانی است. اگر به دنبال تاریخ و اتمسفر کلاسیک هستید تفلیس، و اگر به دنبال تفریحات آبی، رطوبت هوا و فضای مدرن ساحلی هستید باتومی انتخاب بهتری است.

طبق قوانین جدید، علاوه بر پاسپورت با حداقل ۶ ماه اعتبار، همراه داشتن چهار مدرک حیاتی الزامی است: ۱. واچر قطعی و تایید شده هتل (رزروهای صوری از بوکینگ پذیرفته نمی‌شود). ۲. بیمه مسافرتی معتبر که تمام مدت اقامت را پوشش دهد. ۳. بلیط رفت و برگشت متناسب با زمان رزرو هتل. ۴. تمکن مالی نقدی (حداقل ۵۰ تا ۱۰۰ دلار برای هر روز اقامت هر نفر). نقص در هر یک از این موارد می‌تواند منجر به ممانعت از ورود شود.

ارزان‌ترین راه استفاده از اتوبوس شماره ۳۳۷ است که به صورت ۲۴ ساعته فعالیت می‌کند و هزینه آن تنها ۱ لاری است. راه راحت‌تر، استفاده از اپلیکیشن‌های Bolt یا Yandex Go است که هزینه‌ای بین ۲۰ تا ۳۰ لاری دارد. تاکسی‌های مستقر در فرودگاه معمولاً قیمت‌های بسیار بالاتری (تا ۶۰ لاری) مطالبه می‌کنند که توصیه نمی‌شود. همچنین قطار فرودگاه وجود دارد اما به دلیل ساعات حرکت بسیار محدود، گزینه مناسبی برای اکثر مسافران نیست.

در مرزهای زمینی، ابتدا باید از گمرک ایران عبور کرده و عوارض خروج را پرداخت کنید. سپس در سمت گرجستان، چمدان‌های شما از دستگاه ایکس‌ری عبور می‌کند. افسر مرزی گرجستان معمولاً سوالاتی درباره هدف سفر، محل اقامت و میزان پول نقد همراهتان می‌پرسد. حتماً مدارک چاپی هتل و بیمه را دم دست داشته باشید. عبور از مرز زمینی ممکن است در ایام پیک (مانند نوروز) بین ۲ تا ۶ ساعت زمان ببرد، لذا صبوری لازم است.

بهترین و مدرن‌ترین راه، استفاده از قطارهای سریع‌السیر دوطبقه (Stadler) است که حدود ۵ ساعت طول می‌کشد و بلیط آن را باید از قبل در سایت trenebi.ge یا اپلیکیشن Railway.ge بخرید. گزینه ارزان‌تر، 'مارشروتکا' (مینی‌بوس) است که از ترمینال 'دیدوبه' حرکت می‌کند. همچنین پروازهای داخلی بین فرودگاه ناتاختاری (نزدیک تفلیس) و باتومی توسط شرکت ServiceAir انجام می‌شود که تجربه‌ای سریع و هیجان‌انگیز با هواپیماهای کوچک است.

شما می‌توانید با تورهای گروهی یک‌روزه از تفلیس (میدان آزادی) اقدام کنید یا خودتان از ترمینال دیدوبه سوار مارشروتکا شوید. مسیر حدود ۳ ساعت طول می‌کشد و از جاده نظامی گرجستان می‌گذرد. در مقصد (استپانتسمیندا)، برای رفتن به کلیسای گرگتی در بالای کوه، باید خودروهای شاسی‌بلند محلی (Delica) اجاره کنید یا حدود ۱.۵ ساعت پیاده‌روی کوهستانی داشته باشید. توصیه می‌شود حتماً کفش مناسب کوهنوردی و لباس گرم همراه داشته باشید.

خیر، داشتن گواهینامه بین‌المللی، پاسپورت و حداقل سن ۲۱ سال الزامی است. شرکت‌های بین‌المللی مانند Hertz و شرکت‌های محلی در تفلیس خدمات ارائه می‌دهند. نکته مهم این است که رانندگی در گرجستان به دلیل سبک رانندگی تهاجمی محلی‌ها و جاده‌های کوهستانی پرپیچ‌وخم، نیازمند مهارت بالاست. برای مناطق کوهستانی مانند سوانتی یا کازبگی، حتماً خودروی ۴ دیفرانسیل (4WD) اجاره کنید و قبل از تحویل، از تمام بدنه خودرو فیلم‌برداری کنید.

سایت Booking.com و Airbnb اصلی‌ترین ابزارها هستند. برای ایرانیان که کارت اعتباری بین‌المللی ندارند، برخی هتل‌ها گزینه 'پرداخت در محل' (Pay at property) را دارند. با این حال، برای ارائه به پلیس مرزی، بهتر است واچر دارای مهر و سربرگ باشد. اگر از سایت‌های ایرانی رزرو می‌کنید، حتماً نسخه انگلیسی واچر را دریافت کنید. در شهرهای کوچک‌تر، 'Guest House'های خانگی تجربه‌ای صمیمی‌تر و ارزان‌تر به همراه صبحانه‌های محلی لذیذ ارائه می‌دهند.

ابتدا با شماره فوریت‌های پزشکی ۱۱۲ تماس بگیرید (اپراتورها به انگلیسی مسلط هستند). اگر مشکل جدی نیست، به کلینیک‌های خصوصی مانند 'MediClubGeorgia' یا 'Evexe' مراجعه کنید که استانداردهای بالایی دارند. حتماً قبل از هر اقدامی با شرکت بیمه مسافرتی خود تماس بگیرید تا بیمارستان‌های طرف قرارداد را معرفی کنند. هزینه‌های درمان بدون بیمه برای توریست‌ها بسیار بالاست، بنابراین نگهداری تمامی قبوض و مدارک پزشکی برای دریافت خسارت از بیمه در بازگشت الزامی است.

سه اپراتور اصلی Magti، Silknet و Beeline (Cellfie) وجود دارند. 'Magti' به دلیل بهترین پوشش‌دهی در مناطق کوهستانی و روستایی و سرعت اینترنت 4G/5G پایدار، انتخاب اول گردشگران است. شما می‌توانید با ارائه پاسپورت در فرودگاه یا دفاتر سطح شهر، سیم‌کارت تهیه کنید. بسته‌های اینترنت نامحدود هفتگی یا ماهانه مگتی بسیار مقرون‌به‌صرفه هستند. اپراتور Cellfie ارزان‌تر است اما در خارج از شهرهای بزرگ پوشش ضعیفی دارد.

برای استفاده از مترو، اتوبوس و مینی‌بوس‌های آبی جدید در تفلیس، باید کارت 'Metromoney' تهیه کنید. این کارت را می‌توانید از باجه‌های تمامی ایستگاه‌های مترو با قیمت ۲ لاری بخرید و شارژ کنید. هزینه هر سفر ۱ لاری است و تا ۹۰ دقیقه پس از اولین تراکنش، تعویض خط (مترو به اتوبوس و بالعکس) رایگان است. دقت کنید که مینی‌بوس‌های قدیمی (زرد رنگ) سیستم پرداخت متفاوتی دارند و معمولاً پول نقد می‌پذیرند.

۱. Bolt یا Yandex Go برای درخواست تاکسی ارزان. ۲. Google Maps برای مسیریابی دقیق پیاده و عمومی. ۳. Tbilisi Transport برای چک کردن زمان رسیدن اتوبوس‌ها. ۴. Wolt یا Glovo برای سفارش آنلاین غذا. ۵. Google Translate برای ترجمه منوها و تابلوها. ۶. اپلیکیشن Currency Converter برای محاسبه لحظه‌ای قیمت لاری به دلار یا ریال. داشتن این اپلیکیشن‌ها کیفیت و سرعت سفر شما را به شدت افزایش می‌دهد.

ولتاژ برق در گرجستان ۲۲۰ ولت و فرکانس آن ۵۰ هرتز است. پریزها از نوع C و F (استاندارد اروپایی با دو شاخه گرد) هستند که کاملاً با دوشاخه‌های مورد استفاده در ایران سازگاری دارند. بنابراین برای شارژ گوشی، لپ‌تاپ یا دوربین نیازی به خرید تبدیل یا آداپتور خاصی ندارید. با این حال، همراه داشتن یک چندراهی کوچک یا پاوربانک برای سفرهای طولانی با مارشروتکا یا قطارهای قدیمی توصیه می‌شود.

در شهر تفلیس و اکثر مناطق کوهستانی، آب لوله‌کشی کیفیت بسیار بالایی دارد و قابل نوشیدن است. گرجستان به داشتن چشمه‌های آب معدنی فراوان مشهور است. با این حال، اگر معده حساسی دارید یا در شهرهای ساحلی مانند باتومی اقامت دارید، توصیه می‌شود از آب‌های معدنی بطری‌شده استفاده کنید. برندهای 'Borjomi' (آب معدنی گازدار درمانی) و 'Bakuriani' یا 'Nabeghlavi' از معروف‌ترین و باکیفیت‌ترین برندهای آب در این کشور هستند.

در تفلیس شبکه‌ای به نام 'Tbilisi Loves You' وجود دارد که اینترنت رایگان در مرکز شهر ارائه می‌دهد، اما سرعت آن بسیار پایین و ناپایدار است. اکثر هتل‌ها، کافه‌ها و رستوران‌ها وای‌فای رایگان با سرعت مناسب دارند. با این حال، برای امنیت بیشتر و دسترسی همیشگی به نقشه‌ها، اکیداً توصیه می‌شود یک سیم‌کارت محلی با بسته اینترنت تهیه کنید تا در جابه‌جایی‌های شهری و بین‌شهری دچار مشکل نشوید.

خیر، به دلیل تحریم‌های بانکی، هیچ‌کدام از کارت‌های عضو شتاب ایران در دستگاه‌های کارتخوان یا ATMهای گرجستان کار نمی‌کنند. شما باید حتماً ارز نقدی (دلار یا یورو) همراه داشته باشید. البته برخی صرافی‌های ایرانی در تفلیس (منطقه سولولاکی یا مرجان ایشویلی) حضور دارند که با کارت‌خوان ایرانی به شما لاری می‌دهند، اما نرخ تبدیل آن‌ها معمولاً منصفانه نیست و بهتر است فقط در موارد اورژانسی از آن‌ها استفاده کنید.

گرجستان یکی از محبوب‌ترین مقاصد برای دیجیتال نومدهاست. سرعت اینترنت فیبر نوری در آپارتمان‌های نوساز تفلیس و باتومی بسیار بالاست (تا ۱۰۰ مگابیت). فضاهای کار اشتراکی (Coworking spaces) متعددی مانند Impact Hub یا Terminal در تفلیس وجود دارند که محیطی حرفه‌ای با اینترنت پرسرعت فراهم می‌کنند. همچنین کافه‌های زیادی در محله 'ورا' و 'واکه' وجود دارند که میزبان فریلنسرها هستند و اجازه کار طولانی‌مدت با لپ‌تاپ را می‌دهند.

واحد پول رسمی گرجستان 'لاری' (GEL) است که به ۱۰۰ 'تتری' تقسیم می‌شود. بهترین ارز برای همراه داشتن، دلار آمریکا یا یورو است. صرافی‌های بسیار زیادی در سطح شهرها (به ویژه تفلیس) وجود دارند که بدون دریافت کارمزد، ارز شما را به لاری تبدیل می‌کنند. توصیه می‌شود از تبدیل پول در فرودگاه به دلیل نرخ پایین خودداری کنید و همیشه قبل از معامله، نرخ تابلوی صرافی را با نرخ رسمی بانک مرکزی گرجستان مقایسه نمایید.

هزینه‌ها بسته به نوع رستوران متفاوت است. یک وعده ناهار در رستوران‌های معمولی یا فست‌فودهای محلی حدود ۱۵ تا ۲۵ لاری هزینه دارد. در رستوران‌های باکیفیت‌تر و توریستی، هزینه یک شام کامل برای هر نفر بین ۴۰ تا ۷۰ لاری خواهد بود. غذاهای خیابانی مانند تکه‌های خاچاپوری یا لوبانی بسیار ارزان هستند (حدود ۳ تا ۶ لاری). قیمت نوشیدنی‌های گازدار حدود ۲ تا ۴ لاری و قهوه در کافه‌ها بین ۶ تا ۱۰ لاری است.

برای یک سفر میان‌رده (اقامت در هتل ۳ یا ۴ ستاره، استفاده از تاکسی اینترنتی و خوردن دو وعده غذا در رستوران)، بودجه‌ای حدود ۵۰ تا ۷۰ دلار برای هر نفر در روز (بدون احتساب هزینه پرواز) مناسب است. اگر قصد سفر اقتصادی دارید و در هاستل اقامت کرده و از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنید، این مبلغ می‌تواند به ۳۰ دلار کاهش یابد. سفرهای لوکس با اقامت در هتل‌های ۵ ستاره و تورهای اختصاصی، بیش از ۱۵۰ دلار در روز هزینه خواهد داشت.

انعام دادن اجباری نیست، اما در اکثر رستوران‌های توریستی و کافه‌ها، مبلغی بین ۱۰ تا ۱۸ درصد به عنوان 'حق سرویس' (Service Charge) به صورت خودکار در صورت‌حساب نهایی درج می‌شود. اگر این مبلغ در فاکتور نبود، گذاشتن ۱۰ درصد انعام نشانه ادب است. برای رانندگان تاکسی (در صورت استفاده از اپلیکیشن) نیازی به انعام نیست، اما برای راهنمایان تور یا خدمه هتل، مبلغ کمی (۵ تا ۱۰ لاری) مرسوم است.

هزینه ورودی موزه‌های دولتی در تفلیس معمولاً بین ۱۵ تا ۳۰ لاری است. بلیط تله‌کابین تفلیس (ناریکالا) برای هر مسیر ۲.۵ لاری است که باید با کارت مترومونی پرداخت شود. ورودی باغ گیاه‌شناسی ۴ لاری و حمام‌های گوگردی (بسته به عمومی یا اختصاصی بودن) از ۱۰ لاری تا ۱۰۰ لاری برای یک ساعت متغیر است. در کل، هزینه‌های بازدید از اماکن تاریخی در گرجستان نسبت به اروپای غربی بسیار ارزان‌تر و مقرون‌به‌صرفه است.

قیمت برندهای بین‌المللی (مانند Zara، H&M، Mango) که در مراکز خریدی مثل 'Tbilisi Mall' یا 'East Point' شعبه دارند، مشابه قیمت‌های جهانی و گاهی کمی گران‌تر از ترکیه است. با این حال، در زمان حراج‌های فصلی (ژانویه و جولای)، تخفیف‌های بسیار خوبی تا ۷۰ درصد ارائه می‌شود. اگر به دنبال خریدهای ارزان‌تر هستید، بازار 'لیلو' (Lilo Mall) در حاشیه شهر تفلیس کالاهای چینی و ترک را با قیمت بسیار پایین‌تری عرضه می‌کند.

استفاده از اپلیکیشن Bolt بسیار ارزان است. یک سفر کوتاه درون‌شهری (حدود ۵ کیلومتر) در تفلیس بین ۵ تا ۸ لاری هزینه دارد. برای مسیرهای طولانی‌تر از مرکز شهر به حاشیه، ممکن است تا ۱۵ لاری بپردازید. قیمت‌ها در زمان بارش باران یا ساعات اوج ترافیک کمی افزایش می‌یابد. در باتومی نیز قیمت‌ها مشابه تفلیس است. همیشه توصیه می‌شود از پرداخت نقدی خودداری کنید یا پول خرد داشته باشید، زیرا رانندگان معمولاً بقیه پول را برنمی‌گردانند.

فروشگاه‌های زنجیره‌ای 'Nikora' و 'Spar' در همه جا در دسترس هستند اما قیمت‌های آن‌ها کمی بالاتر است. برای خرید ارزان‌تر و عمده، فروشگاه‌های 'Carrefour'، 'Magniti' و 'Ori Nabiji' گزینه‌های بهتری هستند. همچنین فروشگاه 'Agrohub' محصولات تازه و باکیفیت‌تری دارد اما قیمت‌های آن نسبت به بقیه گران‌تر است. برای خرید میوه و سبزیجات تازه و ارزان، بازارهای محلی (بازارچه‌های خیابانی) بهترین انتخاب از نظر قیمت و طعم هستند.

در حال حاضر، شهروندان ایران برای سفرهای توریستی تا حداکثر ۴۵ روز نیاز به دریافت ویزا ندارند و می‌توانند با پاسپورت معتبر وارد گرجستان شوند. با این حال، این به معنای ورود تضمینی نیست. پلیس مرزی حق دارد مدارک سفر را بررسی کرده و در صورت عدم اقناع از هدف سفر یا نقص در مدارک (مانند نداشتن پول نقد کافی یا واچر هتل)، از ورود مسافر جلوگیری کرده و او را با اولین پرواز بازگرداند.

گرجستان قوانین بسیار سخت‌گیرانه‌ای در مورد داروهای حاوی کدئین، ترامادول، متادون و برخی داروهای آرام‌بخش و مسکن قوی دارد که در لیست مواد مخدر یا روان‌گردان آن‌ها قرار می‌گیرند. حمل این داروها حتی با نسخه پزشک ایرانی می‌تواند منجر به بازداشت، جریمه‌های سنگین یا دیپورت شود. اگر مجبور به حمل داروی خاصی هستید، حتماً نسخه پزشک را به انگلیسی ترجمه رسمی کرده و در بدو ورود به گمرک اعلام کنید. لیست داروهای ممنوعه را قبل از سفر در سایت سفارت چک کنید.

اگر پلیس مرزی اجازه ورود به شما ندهد، شما را به بخش 'اخراجی‌ها' هدایت می‌کنند. پاسپورت شما ضبط شده و به خلبان پرواز بازگشت تحویل داده می‌شود. هزینه بلیط بازگشت معمولاً بر عهده خود مسافر یا ایرلاین است. در این شرایط، اعتراض فایده‌ای ندارد و برخورد تند می‌تواند اوضاع را بدتر کند. دلیل دیپورت معمولاً در یک برگه رسمی به شما تحویل داده می‌شود که شایع‌ترین دلیل آن 'عدم ارائه مدارک کافی برای اثبات هدف سفر' است.

اگر بیش از ۴۵ روز مجاز در گرجستان بمانید، در هنگام خروج از مرز (فرودگاه یا مرز زمینی) مشمول جریمه نقدی خواهید شد. جریمه اقامت غیرمجاز تا ۳ ماه حدود ۱۸۰ لاری و برای مدت بیشتر تا ۳۶۰ لاری است. پرداخت این جریمه الزامی است و در صورت عدم پرداخت، ممکن است برای مدت ۲ تا ۵ سال از ورود مجدد شما به گرجستان جلوگیری شود. توصیه می‌شود همیشه قبل از اتمام مهارت ۴۵ روزه، خاک کشور را ترک کنید.

استفاده از پهپادهای تفریحی کوچک برای توریست‌ها مجاز است، اما محدودیت‌های شدیدی وجود دارد. پرواز در نزدیکی فرودگاه‌ها، پادگان‌های نظامی، ساختمان‌های دولتی و تجمعات مردم ممنوع است. در برخی مناطق تاریخی مانند قلعه ناریکالا یا کلیساهای خاص، تابلوهای ممنوعیت پرواز نصب شده است. برای پهپادهای سنگین‌تر از ۲۵۰ گرم، قوانین ثبت‌نام در سازمان هواپیمایی کشوری گرجستان وجود دارد. همیشه قبل از پرواز، اپلیکیشن‌های مربوط به مناطق پرواز ممنوع را چک کنید.

قوانین رانندگی در گرجستان بسیار جدی گرفته می‌شود. بستن کمربند ایمنی برای سرنشینان جلو الزامی است. استفاده از تلفن همراه حین رانندگی جریمه سنگینی دارد. مهم‌ترین نکته، 'تحمل صفر' در برابر الکل است؛ یعنی حتی مقدار بسیار کمی الکل در خون منجر به توقیف گواهینامه و جریمه سنگین می‌شود. دوربین‌های کنترل سرعت در تمام جاده‌ها فعال هستند و جریمه‌ها به صورت سیستمی ثبت می‌شوند که در هنگام خروج از مرز باید پرداخت گردند.

بله، هر مسافر بزرگسال مجاز است حداکثر ۲۰۰ نخ سیگار (۱۰ پاکت) یا ۲۵۰ گرم تنباکو وارد گرجستان کند. ورود بیش از این مقدار مشمول جریمه و ضبط کالا توسط گمرک می‌شود. همچنین کشیدن سیگار در تمامی اماکن عمومی سرپوشیده، رستوران‌ها، کافه‌ها و وسایل نقلیه عمومی ممنوع است و جریمه‌های نقدی برای افراد خاطی و صاحبان اماکن در نظر گرفته شده است. برای سیگار کشیدن باید به فضاهای باز یا تراس‌های مخصوص مراجعه کنید.

ابتدا باید سریعاً به نزدیک‌ترین ایستگاه پلیس مراجعه کرده و گزارش مفقودی (Police Report) دریافت کنید. این گزارش برای مراحل بعدی حیاتی است. سپس باید با مدارک شناسایی دیگر (مانند شناسنامه یا کارت ملی) و عکس به سفارت جمهوری اسلامی ایران در تفلیس مراجعه کنید. سفارت پس از بررسی، یک 'برگه عبور' موقت برای بازگشت شما به ایران صادر می‌کند. دقت کنید که با برگه عبور نمی‌توانید به سفر خود ادامه دهید و فقط باید به ایران بازگردید.

خرید ملک در گرجستان به ارزش حداقل ۱۰۰ هزار دلار آمریکا (کارشناسی شده توسط دولت) می‌تواند منجر به دریافت اقامت کوتاه‌مدت یک‌ساله (قابل تمدید) شود. با این حال، در سال‌های اخیر روند صدور و تمدید اقامت برای اتباع ایرانی با سخت‌گیری‌های زیادی همراه بوده و بسیاری از درخواست‌ها بدون ذکر دلیل رد می‌شوند. توصیه می‌شود قبل از هرگونه سرمایه‌گذاری ملکی، حتماً با وکلای معتبر و محلی مشورت کنید و صرفاً به وعده‌های بنگاه‌های املاک اعتماد نکنید.