بهترین بازی های موتور سواری برای کامپیوتر و کنسول (۲۰۲۴)

بازی Ride 5 به دلیل داشتن سیستم کمک‌راننده هوشمند و بخش آموزشی بسیار دقیق، بهترین گزینه برای مبتدیان است. این بازی به شما اجازه می‌دهد سطح دشواری را در بخش‌های ترمزگیری، تعادل و خط مسابقه شخصی‌سازی کنید. برخلاف شبیه‌سازهای سختی مثل MotoGP، سری Ride تعادل خوبی میان واقع‌گرایی و سرگرمی برقرار کرده است تا کاربر بدون ناامیدی، اصول اولیه موتورسواری حرفه‌ای را بیاموزد.

در سبک شبیه‌ساز مانند MotoGP 24، تمرکز بر فیزیک دقیق، مدیریت وزن راننده، سایش تایرها و دمای ترمزهاست که نیازمند مهارت بالایی است. اما در سبک آرکید مانند بازی Crew Motorfest، فیزیک ساده‌تر شده و تمرکز بر سرعت، هیجان و حرکات نمایشی است. در بازی‌های آرکید شما نگران جزئیات فنی موتور نیستید و بیشتر از محیط و سرعت لذت می‌برید، در حالی که در شبیه‌سازها هر اشتباه کوچک منجر به سقوط می‌شود.

نسخه ۲۰۲۴ این بازی با اضافه کردن ویژگی 'کمک‌راننده عصبی' (Neural Aids) سعی کرده است برای بازیکنان غیرحرفه‌ای نیز قابل استفاده باشد. با این حال، ذات این بازی یک شبیه‌ساز حرفه‌ای مسابقات جهانی است. اگر به دنبال تجربه مسابقات رسمی با لایسنس کامل رانندگان و تیم‌ها هستید، این بازی بهترین است، اما باید زمان زیادی را صرف یادگیری نحوه ترمزگیری و کنترل موتور در پیچ‌های تند بکنید.

این بازی بر اساس خطرناک‌ترین مسابقه واقعی جهان در جزیره 'من' (Isle of Man) ساخته شده است. برخلاف بازی‌های پیستی که در محیط‌های محصور برگزار می‌شوند، این بازی در جاده‌های باریک شهری و روستایی با سرعت بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت اجرا می‌شود. تمرکز اصلی این بازی بر حفظ تمرکز در مسیرهای طولانی (بیش از ۶۰ کیلومتر) و یادگیری وجب به وجب جاده است که تجربه‌ای کاملاً متفاوت و دلهره‌آور ارائه می‌دهد.

بازی Ride 5 در حال حاضر به لطف استفاده از موتور گرافیکی آنریل انجین ۵ (Unreal Engine 5) و تکنولوژی‌های نسل نهم، پیشتاز گرافیک در این سبک است. جزئیات بدنه موتورها، بازتاب نور از سطح آسفالت خیس و سیستم آب و هوای پویا در این بازی به قدری واقع‌گرایانه است که در برخی صحنه‌ها تشخیص آن از واقعیت دشوار است. این بازی به طور اختصاصی برای کنسول‌های نسل نهم و PCهای قدرتمند بهینه شده است.

بله، بازی The Crew Motorfest یکی از بهترین نمونه‌های اخیر است که محیط جزیره اوآهو را به صورت کامل در اختیار شما قرار می‌دهد تا با انواع موتورهای کراس، ریس و خیابانی در آن گشت‌وگذار کنید. همچنین بازی قدیمی‌تر اما محبوب Days Gone، اگرچه یک بازی داستانی است، اما لذت موتورسواری در یک دنیای آخرالزمانی و شخصی‌سازی موتور را به خوبی پیاده‌سازی کرده است که برای بسیاری از کاربران جذابیت بالایی دارد.

سری بازی‌های Monster Energy Supercross 6 و MXGP 2021 بهترین گزینه‌ها برای علاقه‌مندان به خاک و گل هستند. این بازی‌ها فیزیک تغییر شکل زمین را به خوبی شبیه‌سازی می‌کنند؛ یعنی با عبور هر موتور، شیارهای روی خاک تغییر کرده و مسیر برای دور بعدی دشوارتر می‌شود. کنترل موتور در هوا و نحوه فرود آمدن برای حفظ سرعت، از چالش‌های اصلی و جذاب این عناوین محسوب می‌شود.

خیر، بازی SBK X متعلق به سال ۲۰۱۰ است و در مقایسه با استانداردهای سال ۲۰۲۴، از نظر گرافیک، فیزیک و صداگذاری کاملاً منسوخ شده محسوب می‌شود. اگر به دنبال مسابقات سوپربایک هستید، بازی SBK 22 گزینه بسیار مدرن‌تر و بهتری است که توسط استودیو مایلستون ساخته شده و فیزیک بسیار دقیق‌تری را ارائه می‌دهد. استفاده از بازی‌های قدیمی تنها برای سیستم‌های بسیار ضعیف پیشنهاد می‌شود.

بازی Ride 5 با داشتن بیش از ۲۷۰ مدل موتور مختلف از سازندگان معتبری چون دوکاتی، بی ام و، کاوازاکی، یاماها و هوندا، رکورددار است. این لیست شامل موتورهای کلاسیک دهه ۷۰ میلادی تا پیشرفته‌ترین سوپربایک‌های سال ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ می‌شود. تنوع موتورها در این بازی به قدری زیاد است که هر علاقه‌مند به دنیای موتورسیکلت می‌تواند مدل محبوب خود را در آن پیدا کرده و شخصی‌سازی کند.

این سیستم یکی از جدیدترین ویژگی‌های اضافه شده به بخش Career است. در نسخه‌های قبلی، رانندگان هوش مصنوعی همیشه در تیم‌های ثابت خود می‌ماندند، اما در MotoGP 24، رانندگان بر اساس عملکردشان در طول فصل ممکن است تیم خود را تغییر دهند یا بازنشسته شوند. این موضوع باعث می‌شود هر فصل از بازی داستانی شما متفاوت باشد و شما نیز به عنوان بازیکن، پیشنهادهای مختلفی از تیم‌های رقیب دریافت کنید.

مهم‌ترین نکته، رعایت نقاط ترمزگیری و استفاده همزمان از ترمز جلو و عقب است. برخلاف ماشین، در موتور باید قبل از ورود به پیچ ترمزگیری را تمام کنید و در نقطه Apex (مرکز پیچ) به آرامی گاز دهید. همچنین مدیریت وزن راننده به سمت جلو یا عقب و متمایل شدن به طرفین در بازی‌های حرفه‌ای با آنالوگ دوم کنترل می‌شود که تاثیر مستقیمی بر شعاع گردش موتور دارد.

در Ride 5، سایش تایرها به صورت ناحیه‌ای محاسبه می‌شود. اگر بیش از حد در پیچ‌ها موتور را متمایل کنید، لبه‌های تایر زودتر از بین می‌روند و در دورهای پایانی مسابقه، چسبندگی خود را از دست می‌دهند. بازیکن باید بین سرعت بالا و حفظ سلامت تایر تعادل برقرار کند. استفاده از لاستیک‌های Soft چسبندگی بیشتری دارد اما زودتر تمام می‌شود، در حالی که لاستیک‌های Hard برای مسابقات طولانی استقامتی مناسب‌تر هستند.

این سیستم باعث می‌شود مسابقه از حالت خشک شروع شده و ناگهان بارانی شود. در این شرایط، دید راننده کاهش یافته و سطح اصطکاک جاده به شدت افت می‌کند. در بازی‌هایی مثل MotoGP 24، شما باید بلافاصله به پیت‌استاپ (Pit Lane) بروید و موتور خود را با تنظیمات بارانی و لاستیک‌های عاج‌دار تعویض کنید (قانون Flag-to-Flag). عدم تغییر به موقع لاستیک منجر به لغزش حتمی در اولین پیچ خواهد شد.

هوش مصنوعی قدیمی طبق یک مسیر خطی و از پیش تعیین شده حرکت می‌کرد، اما هوش مصنوعی عصبی در بازی‌هایی مثل Ride 5، از رفتار بازیکنان واقعی یاد می‌گیرد. رقیبان اکنون اشتباه می‌کنند، در مقابل فشار شما واکنش نشان می‌دهند و حتی ممکن است برای سبقت گرفتن، مسیرهای تهاجمی‌تری را انتخاب کنند. این موضوع باعث می‌شود مسابقات از حالت تکراری خارج شده و هر رقابت چالش‌های منحصر به فردی داشته باشد.

شخصی‌سازی در این بازی به دو بخش ظاهری و فنی تقسیم می‌شود. در بخش فنی می‌توانید سیستم تعلیق، ضریب دنده‌ها، دیسک‌های ترمز و اگزوز را برای بهبود عملکرد تغییر دهید. در بخش ظاهری، علاوه بر تغییر رنگ و برچسب‌های بدنه، می‌توانید لباس، کلاه و حتی استایل نشستن راننده روی موتور را طراحی کنید. سیستم ویرایشگر لیوری (Livery Editor) اجازه می‌دهد طرح‌های بسیار پیچیده‌ای خلق کرده و با دیگران به اشتراک بگذارید.

برای موفقیت در بخش آنلاین، ابتدا باید تمام کمک‌راننده‌ها (Assists) را خاموش کنید، زیرا این سیستم‌ها سرعت نهایی شما را محدود می‌کنند. یادگیری دقیق نقاط ترمزگیری در هر پیست و استفاده از تنظیمات (Setup) اختصاصی برای هر مسابقه ضروری است. همچنین پایداری اینترنت و استفاده از کابل LAN به جای وای‌فای برای جلوگیری از لگ (Lag) که در مسابقات موتورسواری بسیار حساس است، توصیه می‌شود.

خط مسابقه مسیری است که کمترین زمان ممکن برای طی کردن یک دور پیست را فراهم می‌کند. در بازی‌ها این خط معمولاً با رنگ‌های سبز (گاز دادن)، زرد (احتیاط) و قرمز (ترمزگیری) نمایش داده می‌شود. دنبال کردن این خط به مبتدیان کمک می‌کند تا با هندسه پیست آشنا شوند. با گذشت زمان و حرفه‌ای شدن، بازیکنان یاد می‌گیرند که چگونه برای سبقت گرفتن یا دفاع از موقعیت، از این خط خارج شده و دوباره به آن بازگردند.

سیستم Preload به معنای فشردن کمک‌فنرها درست قبل از رسیدن به لبه پرش است. با رها کردن ناگهانی آن در لحظه جدا شدن از زمین، موتور ارتفاع و مسافت بیشتری را طی می‌کند. این تکنیک برای عبور از موانع پشت سر هم (Whoops) یا رسیدن به فرودگاه‌های دورتر در پیست‌های سوپرکراس حیاتی است. عدم استفاده درست از این تکنیک باعث می‌شود سرعت شما در پرش‌ها تلف شده و توسط رقبا پشت سر گذاشته شوید.

برای تجربه روان این بازی در رزولوشن 1080p، شما حداقل به یک پردازنده Intel Core i5-10400 یا AMD Ryzen 5 3600، به همراه ۱۶ گیگابایت رم و کارت گرافیک Nvidia GeForce RTX 2060 یا AMD Radeon RX 6600 نیاز دارید. همچنین نصب بازی روی حافظه SSD برای کاهش زمان بارگذاری (Loading) و جلوگیری از افت فریم در محیط‌های شلوغ پیست بسیار توصیه می‌شود.

در بازی‌هایی مثل Ride 5 و MotoGP 24، تریگرهای تطبیقی (Adaptive Triggers) حس ترمز گرفتن و گاز دادن را شبیه‌سازی می‌کنند؛ مثلاً هنگام ترمز شدید، دکمه سفت‌تر می‌شود. همچنین لرزش‌های هپتیک (Haptic Feedback) لرزش موتور، عبور از روی جدول‌های کناری پیست (Kerbs) و حتی جهت وزش باد را به دستان شما منتقل می‌کنند که باعث افزایش چشمگیر غوطه‌وری در بازی می‌شود.

در حال حاضر، اکثر بازی‌های بزرگ مانند Ride 5 یا MotoGP به صورت رسمی از VR پشتیبانی نمی‌کنند، زیرا حرکت‌های سریع موتور می‌تواند باعث ایجاد حالت تهوع (Motion Sickness) شود. با این حال، شبیه‌سازهای تخصصی مثل GP Bikes دارای پشتیبانی کامل از VR هستند. همچنین کاربران PC با استفاده از مودهای غیررسمی (Mods) توانسته‌اند برخی عناوین را در حالت واقعیت مجازی اجرا کنند که تجربه‌ای بسیار واقع‌گرایانه اما سنگین است.

ری‌تریسینگ باعث می‌شود بازتاب‌ها در آینه‌ها، بدنه براق موتور و چاله‌های آب روی زمین به صورت کاملاً واقعی و در لحظه محاسبه شوند. در بازی Ride 5، این تکنولوژی باعث شده تا نورپردازی محیطی و سایه‌ها بسیار دقیق‌تر به نظر برسند. البته فعال کردن این ویژگی فشار زیادی به کارت گرافیک وارد می‌کند و معمولاً برای حفظ نرخ فریم ۶۰، استفاده از تکنولوژی‌های DLSS یا FSR در کنار آن ضروری است.

در سرعت‌های بالای ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت، هر میلی‌ثانیه اهمیت دارد. نرخ فریم بالاتر (مثلاً ۶۰ یا ۱۲۰ فریم) باعث می‌شود تاخیر ورودی (Input Lag) کاهش یافته و شما سریع‌تر به اتفاقات پیست واکنش نشان دهید. در نرخ فریم پایین، تصویر ممکن است دچار تاری یا پرش شود که باعث می‌شود نقطه ترمزگیری را از دست بدهید. برای بازی‌های رقابتی، داشتن فریم‌ریت ثابت و بالا از کیفیت گرافیکی مهم‌تر است.

فرمان‌های بازی که برای ماشین‌سواری طراحی شده‌اند، تجربه خوبی برای موتورسواری ارائه نمی‌دهند زیرا مکانیسم هدایت موتور (متمایل شدن) با چرخش فرمان کاملاً متفاوت است. بهترین وسیله برای این بازی‌ها، دسته‌های استاندارد با آنالوگ‌های دقیق هستند. البته کنترلرهای مخصوصی به شکل فرمان موتور (Handlebar Controllers) وجود دارند که بسیار کمیاب و گران‌قیمت هستند و بیشتر در مراکز آرکید استفاده می‌شوند.

نانویت اجازه می‌دهد تا مدل‌های سه بعدی با میلیون‌ها چندضلعی (Polygon) بدون افت عملکرد در بازی رندر شوند. در بازی‌های موتورسواری جدید، این به معنای جزئیات بی‌نظیر در بافت آسفالت، پیچ و مهره‌های موتور و حتی تماشاگران در دوردست است. این تکنولوژی باعث می‌شود که فاصله دید (Draw Distance) بسیار زیاد شود و اشیاء در دوردست به صورت ناگهانی ظاهر نشوند (Pop-in)، که به واقع‌گرایی محیط کمک شایانی می‌کند.

کراس‌پلی به این معناست که بازیکنان پلتفرم‌های مختلف (مثلاً PS5، Xbox Series X و PC) می‌توانند در مسابقات آنلاین با یکدیگر رقابت کنند. در بازی MotoGP 24 این قابلیت وجود دارد که باعث می‌شود سرورهای بازی همیشه شلوغ باشند و زمان انتظار برای پیدا کردن مسابقه کاهش یابد. البته معمولاً گزینه‌ای برای غیرفعال کردن آن وجود دارد تا بازیکنان کنسول فقط با هم‌رده‌های خود رقابت کنند.

در سال ۲۰۲۴، قیمت استاندارد بازی‌های نسل نهمی مانند Ride 5 و MotoGP 24 در زمان عرضه ۷۰ دلار (یا ۷۰ یورو) است. البته نسخه‌های PC در برخی ریجن‌ها (مانند ترکیه یا آرژانتین در گذشته) ممکن است ارزان‌تر باشند. بازی‌های قدیمی‌تر معمولاً در تخفیف‌های فصلی استیم یا پلی‌استیشن با قیمت‌هایی بین ۱۵ تا ۳۰ دلار قابل خریداری هستند که ارزش خرید بسیار بالایی دارند.

این نسخه‌ها معمولاً ۱۰ تا ۲۰ دلار گران‌تر هستند و شامل 'Season Pass' (دسترسی به تمام DLCهای آینده)، موتورهای انحصاری و امتیازهای داخل بازی برای پیشرفت سریع‌تر می‌شوند. اگر از طرفداران دوآتشه یک سری هستید و قصد دارید تمام موتورهای جدید را داشته باشید، خرید این نسخه‌ها به صرفه‌تر از خرید جداگانه DLCهاست. در غیر این صورت، نسخه استاندارد محتوای کافی برای صدها ساعت بازی را دارد.

بله، شرکت مایلستون (سازنده اکثر این بازی‌ها) معمولاً قراردادهایی با مایکروسافت و سونی دارد. برای مثال، نسخه‌های قبلی MotoGP یا سری Monster Energy Supercross اغلب در لیست بازی‌های Xbox Game Pass یا بخش کاتالوگ PS Plus Extra قرار می‌گیرند. پیشنهاد می‌شود قبل از خرید مستقیم، وضعیت حضور بازی در این سرویس‌ها را چک کنید تا در هزینه‌های خود صرفه‌جویی نمایید.

هر بسته الحاقی که معمولاً شامل ۳ تا ۵ موتور جدید و گاهی یک پیست جدید است، قیمتی بین ۵ تا ۱۰ دلار دارد. برخی بازی‌ها مانند Ride 5 دارای بیش از ۱۰ بسته الحاقی هستند. اگر بخواهید همه را جداگانه بخرید، هزینه نهایی ممکن است از قیمت خود بازی بیشتر شود. بهترین راهکار برای مدیریت هزینه، خرید Season Pass در زمان تخفیف است که تمام محتواها را یکجا به شما می‌دهد.

در کامپیوتر (Steam/Epic)، بازی آنلاین کاملاً رایگان است. اما در کنسول‌های PlayStation و Xbox، شما حتماً به اشتراک فعال (PS Plus یا Xbox Game Pass Core/Ultimate) نیاز دارید. بدون این اشتراک‌ها، شما فقط به بخش‌های تک‌نفره، Career و Time Attack دسترسی خواهید داشت و نمی‌توانید با دوستان خود یا سایر بازیکنان جهان به صورت آنلاین رقابت کنید.

خوشبختانه اکثر بازی‌های حرفه‌ای موتورسواری مانند سری Ride و MotoGP فاقد سیستم 'پرداخت برای پیروزی' (Pay-to-Win) هستند. پرداخت‌های درون‌برنامه‌ای عمدتاً محدود به آیتم‌های تزئینی، لباس‌های خاص یا باز کردن سریع‌تر موتورهایی است که در حالت عادی با بازی کردن آزاد می‌شوند. این موضوع باعث شده تا عدالت در رقابت‌های آنلاین حفظ شود و مهارت راننده حرف اول را بزند.

استیم از سیستم قیمت‌گذاری منطقه‌ای استفاده می‌کند. در حالی که قیمت در آمریکا ۷۰ دلار است، ممکن است در ریجن‌هایی مثل جنوب شرق آسیا یا آسیای میانه، قیمت به معادل ۴۰ یا ۵۰ دلار کاهش یابد. با این حال، در سال‌های اخیر ناشران بزرگ قیمت‌ها را در ریجن‌های ارزان نیز افزایش داده‌اند. کاربران ایرانی معمولاً با تغییر ریجن اکانت خود به مناطقی با پول ملی ضعیف‌تر، سعی در کاهش هزینه‌های خرید دارند.

اگر بودجه محدودی دارید، خرید نسخه سال قبل با تخفیف ۷۰ تا ۸۰ درصدی بسیار منطقی است. تفاوت‌های سالانه معمولاً شامل بهبودهای جزئی در فیزیک و آپدیت لیست رانندگان است. برای مثال، Ride 4 هنوز هم گرافیک خیره‌کننده‌ای دارد و اگر به دنبال تجربه آخرین تکنولوژی‌های آنریل ۵ نیستید، می‌توانید با هزینه بسیار اندک (حدود ۱۰ دلار در تخفیف) یک بازی کامل و باکیفیت داشته باشید.

این لایسنس‌ها به سازنده اجازه می‌دهند تا از نام واقعی رانندگان (مثل فرانچسکو بانیایا)، برندهای تجاری روی لباس‌ها، نام دقیق تیم‌ها و طراحی دقیق پیست‌های تقویم رسمی مسابقات جهانی استفاده کند. بدون این لایسنس، بازی باید از اسامی ساختگی استفاده می‌کرد که از جذابیت آن برای طرفداران مسابقات واقعی می‌کاست. این موضوع شامل کلاس‌های MotoGP، Moto2، Moto3 و حتی MotoE (موتورهای برقی) نیز می‌شود.

اکثر بازی‌های موتورسواری دارای رده‌بندی سنی PEGI 3 یا ESRB Everyone هستند، زیرا فاقد خشونت، زبان نامناسب یا محتوای بزرگسالانه می‌باشند. تنها مورد 'خشونت'، تصادفات رانندگان است که در بازی‌های مدرن به صورت واقع‌گرایانه اما بدون نمایش جراحت شبیه‌سازی می‌شود. این بازی‌ها برای تمام سنین مناسب هستند و حتی به عنوان ابزاری برای یادگیری قوانین رانندگی و تمرکز برای کودکان و نوجوانان توصیه می‌شوند.

بیشتر سازندگان مانند Milestone مشکلی با استریم بازی ندارند، اما چالش اصلی 'موسیقی' بازی است. موسیقی‌های استفاده شده در منوها یا رادیوی بازی‌ها اغلب دارای کپی‌رایت هستند و ممکن است باعث دریافت اخطار (Copyright Strike) در یوتیوب یا توییچ شوند. اکثر این بازی‌ها در تنظیمات صدا، گزینه‌ای به نام 'Streamer Mode' دارند که موسیقی‌های دارای کپی‌رایت را قطع می‌کند تا استریمرها با خیال راحت فعالیت کنند.

بله، در اکثر بازی‌های موتورسواری مدرن، سیستم‌های ضد تقلب (Anti-Cheat) وجود دارند. استفاده از مودهایی که فیزیک موتور، سرعت یا قدرت ترمز را تغییر می‌دهند در بخش آنلاین ممنوع است و منجر به مسدود شدن دائمی اکانت می‌شود. با این حال، استفاده از مودهای گرافیکی یا لیوری‌های ساخته شده توسط کاربران در بخش تک‌نفره (Single Player) معمولاً مشکلی ندارد، مگر اینکه فایل‌های اصلی بازی به شکلی تغییر کنند که توسط سرور غیرمجاز تشخیص داده شوند.

در استیم، شما می‌توانید تا ۱۴ روز پس از خرید و به شرطی که کمتر از ۲ ساعت بازی کرده باشید، درخواست بازگشت وجه دهید. این قانون برای زمانی که بازی روی سیستم شما اجرا نمی‌شود بسیار مفید است. اما در پلی‌استیشن و ایکس‌باکس، قوانین سخت‌گیرانه‌تر است؛ اگر بازی را دانلود و شروع کرده باشید، معمولاً امکان بازگشت وجه وجود ندارد مگر اینکه بازی دارای نقص فنی گسترده و تایید شده باشد.

وقتی شما یک طرح (Livery) برای موتور یا کلاه ایمنی در محیط بازی طراحی و آپلود می‌کنید، طبق توافق‌نامه کاربری (EULA)، حق استفاده از آن را به سازنده بازی می‌دهید. سازنده مجاز است طرح شما را به سایر کاربران نمایش دهد یا در تبلیغات خود استفاده کند. شما نمی‌توانید بابت طرح‌هایی که در داخل بازی می‌سازید از سازنده یا سایر کاربران ادعای مالی داشته باشید، مگر اینکه خارج از محیط بازی قراردادی داشته باشید.

بخش تک‌نفره و Career این بازی‌ها همیشه قابل دسترسی خواهد بود. اما بخش‌های آنلاین و لیدربوردهای جهانی پس از چند سال (معمولاً ۵ تا ۷ سال) به دلیل هزینه‌های نگهداری سرور توسط ناشر خاموش می‌شوند. برای مثال، بازی‌های قدیمی‌تر MotoGP دیگر امکان رقابت آنلاین ندارند. در این حالت، بازی فقط به عنوان یک تجربه آفلاین باقی می‌ماند و ارزش آن در بازار دست‌دوم به شدت کاهش می‌یابد.

سازندگان بازی باید برای هر برند، از قطعات اگزوز گرفته تا تایرهای پیرلی (Pirelli)، قراردادهای لایسنس جداگانه امضا کنند. این قراردادها مشخص می‌کنند که برند چگونه در بازی نمایش داده شود و حتی در برخی موارد، سازنده اجازه ندارد آسیب‌های شدیدی را به قطعات آن برند در بازی نشان دهد تا تصویر برند مخدوش نشود. به همین دلیل است که در برخی بازی‌ها، تخریب‌پذیری موتورها محدود به خراش‌های سطحی است.