مقایسه ردمی نوت 9 پرو با نوت 8 پرو؛ کدام ارزش خرید دارد؟

یکی از حیاتی‌ترین تفاوت‌های این دو گوشی که در استفاده طولانی‌مدت خود را نشان می‌دهد، نحوه مدیریت حرارت و پایداری عملکرد در بازی‌های سنگین است. ردمی نوت ۸ پرو با تراشه Helio G90T معرفی شد که اولین تراشه متمرکز بر گیمینگ در سری میان‌رده بود.

این تراشه قدرت پردازشی بسیار بالایی دارد، اما به دلیل معماری ۱۲ نانومتری، پس از ۳۰ دقیقه بازی مداوم، دمای بدنه به شدت افزایش می‌یابد.

افزایش دما در نوت ۸ پرو منجر به پدیده‌ای به نام Thermal Throttling می‌شود؛ یعنی سیستم برای جلوگیری از آسیب به قطعات، فرکانس پردازنده را کاهش می‌دهد که نتیجه آن افت فریم ناگهانی در بازی است.

شیائومی برای حل این مشکل در نوت ۸ پرو از سیستم خنک‌کننده مایع استفاده کرد، اما باز هم مصرف باتری در حالت گیمینگ بسیار بالا باقی ماند.

در مقابل، ردمی نوت ۹ پرو از تراشه Snapdragon 720G بهره می‌برد که با معماری بهینه‌تر ۸ نانومتری ساخته شده است. اگرچه در بنچمارک‌های اولیه ممکن است نوت ۸ پرو کمی سریع‌تر به نظر برسد، اما نوت ۹ پرو در پایداری عملکرد برنده مطلق است.

این گوشی بسیار کمتر داغ می‌شود و می‌تواند ساعت‌ها بازی‌هایی مثل PUBG یا Call of Duty را بدون افت فریم محسوس اجرا کند.

علاوه بر این، پردازنده گرافیکی Adreno 618 در نوت ۹ پرو هماهنگی بهتری با موتورهای بازی‌سازی دارد. این موضوع باعث می‌شود بافت‌ها و جزئیات گرافیکی با پایداری بیشتری رندر شوند.

در حالی که نوت ۸ پرو قدرت خامی بیشتری دارد، نوت ۹ پرو برای کاربرانی که به دنبال تجربه گیمینگ پایدار و بدون داغ شدن آزاردهنده هستند، انتخاب منطقی‌تری محسوب می‌شود.

در نهایت باید گفت که بهره‌وری انرژی در نوت ۹ پرو به دلیل معماری پیشرفته‌تر اسنپدراگون، باعث می‌شود هنگام بازی باتری کمتری مصرف شود. این یعنی شما نه تنها دمای کمتری را حس می‌کنید، بلکه زمان بیشتری هم می‌توانید به بازی ادامه دهید.

نوت ۸ پرو برای انفجارهای کوتاه‌مدت قدرت عالی است، اما نوت ۹ پرو برای ماراتن‌های گیمینگ طراحی شده است.

بسیاری از کاربران تصور می‌کنند چون هر دو گوشی سنسور ۶۴ مگاپیکسلی دارند، کیفیت عکس‌های آن‌ها یکسان است. اما واقعیت در واحد پردازش سیگنال تصویر یا همان ISP نهفته است.

نوت ۸ پرو از ISP موجود در تراشه مدیاتک استفاده می‌کند که تمایل زیادی به اشباع رنگ‌ها و افزایش مصنوعی تضاد نوری (Contrast) دارد. این موضوع باعث می‌شود عکس‌ها در نگاه اول جذاب باشند اما جزئیات طبیعی در سایه‌ها از بین برود.

نوت ۹ پرو به دلیل بهره‌مندی از پردازنده اسنپدراگون، از ISP سری Spectra شرکت کوالکام استفاده می‌کند. این پردازنده تصویر، رنگ‌ها را واقعی‌تر پردازش کرده و دامنه دینامیکی (Dynamic Range) بهتری را در عکس‌های منظره ثبت می‌کند.

همچنین نویز تصاویر در شب در نوت ۹ پرو به شکل هوشمندانه‌تری کنترل می‌شود، بدون اینکه بافت‌های تصویر بیش از حد نرم و آبرنگی شوند.

یکی از بزرگترین مزیت‌های نوت ۹ پرو برای علاقمندان به عکاسی، پشتیبانی کامل از اپلیکیشن Google Camera یا همان GCam است. به دلیل معماری اسنپدراگون، توسعه‌دهندگان نسخه‌های بسیار پایداری از دوربین پیکسل را برای این گوشی پورت کرده‌اند.

نصب GCam روی نوت ۹ پرو، کیفیت عکاسی در شب و پرتره را به سطح گوشی‌های پرچمدار نزدیک می‌کند، قابلیتی که در نوت ۸ پرو به دلیل محدودیت‌های تراشه مدیاتک بسیار ضعیف‌تر است.

در بخش فیلم‌برداری نیز نوت ۹ پرو عملکرد منعطف‌تری دارد. لرزشگیر دیجیتال (EIS) در این گوشی عملکرد نرم‌تری ارائه می‌دهد و تغییر فوکوس بین سوژه‌ها با سرعت و دقت بالاتری انجام می‌شود.

نوت ۸ پرو در فیلم‌برداری تمایل دارد فوکوس را به صورت پله‌پله تغییر دهد که در ویدیوهای حرفه‌ای کمی آزاردهنده است.

بنابراین، اگرچه سنسورهای فیزیکی ممکن است مشابه به نظر برسند، اما هوش مصنوعی و الگوریتم‌های پردازشی اسنپدراگون در نوت ۹ پرو، خروجی نهایی را به مراتب حرفه‌ای‌تر می‌کند.

برای کاربرانی که دوست دارند با نصب اپلیکیشن‌های جانبی پتانسیل دوربین خود را آزاد کنند، نوت ۹ پرو بدون شک برنده این رقابت است.

شیائومی در هر دو مدل نوت ۸ پرو و نوت ۹ پرو از ترکیب شیشه و پلاستیک استفاده کرده است، اما جزئیات ساختاری آن‌ها تفاوت‌های مهمی دارد.

هر دو گوشی در پنل جلو و پشت توسط لایه محافظ Gorilla Glass 5 پوشانده شده‌اند که مقاومت خوبی در برابر خط و خش‌های روزمره دارد. با این حال، توزیع وزن در نوت ۹ پرو به دلیل ابعاد بزرگتر، مهندسی‌شده‌تر به نظر می‌رسد.

نکته‌ای که کمتر به آن اشاره می‌شود، پوشش نانو P2i در این دو مدل است. این پوشش یک لایه بسیار نازک ضد آب است که قطرات آب را از روی سطح بدنه و قطعات داخلی دفع می‌کند.

باید دقت کرد که هیچ‌کدام از این دو گوشی گواهی IP68 (ضد آب کامل) ندارند، اما نوت ۹ پرو در بخش درگاه‌ها و شیار سیم‌کارت از واشرهای لاستیکی ضخیم‌تری برای جلوگیری از ورود رطوبت استفاده کرده است.

فریم دور هر دو گوشی از پلی‌کربنات (پلاستیک) فشرده ساخته شده است. در نوت ۸ پرو، فریم دارای پوشش براقی است که به مرور زمان ممکن است دچار پریدگی رنگ شود.

اما در نوت ۹ پرو، فریم با بافت مات‌تری طراحی شده که علاوه بر مقاومت بیشتر در برابر ضربه، اثر انگشت کمتری را به خود جذب می‌کند و در دست گرفتن گوشی (Grip) را ایمن‌تر می‌سازد.

محل قرارگیری حسگر اثر انگشت نیز در دوام گوشی موثر است. در نوت ۸ پرو، حسگر در کنار لنزهای دوربین قرار دارد که باعث می‌شود شیشه دوربین مدام لک شود و نیاز به تمیز کردن داشته باشد؛ این تمیز کردن مداوم ریسک ایجاد خش روی لنز را بالا می‌برد.

در نوت ۹ پرو، انتقال حسگر به لبه کناری، این مشکل را کاملاً حل کرده و پنل پشتی را یکپارچه‌تر نگه داشته است.

در مجموع، نوت ۹ پرو حس یک کالای صیقل‌خورده‌تر و تکامل‌یافته‌تر را منتقل می‌کند. اگرچه هر دو گوشی در برابر سقوط‌های ارتفاع کم مقاوم هستند، اما جزئیات حفاظتی در نوت ۹ پرو نشان‌دهنده درس‌هایی است که شیائومی از بازخوردهای کاربران نوت ۸ پرو گرفته است.

تفاوت ظرفیت باتری بین نوت ۸ پرو (۴۵۰۰ میلی‌آمپر) و نوت ۹ پرو (۵۰۲۰ میلی‌آمپر) روی کاغذ تنها ۵۲۰ میلی‌آمپر ساعت است، اما در عمل این اختلاف بسیار چشمگیرتر است. دلیل اصلی این موضوع، هماهنگی نرم‌افزار MIUI با سخت‌افزار اسنپدراگون در نوت ۹ پرو است.

این گوشی در حالت استندبای (آماده‌باش) مصرف باتری فوق‌العاده کمی دارد، در حالی که نوت ۸ پرو به دلیل مودم‌های قدیمی‌تر مدیاتک، در جستجوی شبکه انرژی بیشتری مصرف می‌کند.

سرعت شارژ نیز یک فاکتور تعیین‌کننده است. نوت ۸ پرو از شارژ ۱۸ واتی پشتیبانی می‌کند که برای شارژ کامل باتری به حدود ۲ ساعت زمان نیاز دارد.

در مقابل، نوت ۹ پرو با شارژر ۳۰ واتی عرضه شده که می‌تواند ۵۰ درصد باتری را در کمتر از ۳۰ دقیقه شارژ کند. این سرعت بالاتر نه تنها در زمان صرفه‌جویی می‌کند، بلکه به دلیل استفاده از تکنولوژی MMT، حرارت کمتری حین شارژ سریع تولید می‌شود.

سلامت باتری در درازمدت (Battery Health) در نوت ۹ پرو وضعیت بهتری دارد. از آنجایی که پردازنده ۸ نانومتری این گوشی کمتر داغ می‌شود، سلول‌های باتری کمتر در معرض تنش حرارتی قرار می‌گیرند.

گرما دشمن شماره یک باتری‌های لیتیومی است و نوت ۸ پرو به دلیل دمای کاری بالاتر، معمولاً پس از دو سال استفاده، زودتر با کاهش ظرفیت باتری مواجه می‌شود.

همچنین در بخش تنظیمات نرم‌افزاری، نوت ۹ پرو گزینه‌های پیشرفته‌تری برای مدیریت مصرف برنامه‌های پس‌زمینه دارد.

این بهینه‌سازی‌ها باعث می‌شود که حتی با استفاده سنگین، نوت ۹ پرو به راحتی یک روز کامل را دوام بیاورد، در حالی که کاربران نوت ۸ پرو ممکن است در اواخر روز نیاز به شارژ مجدد پیدا کنند.

در نهایت، اگر اولویت شما این است که گوشی را کمتر به شارژر متصل کنید و طول عمر مفید باتری برایتان مهم است، نوت ۹ پرو با اختلاف پیروز می‌شود.

تکنولوژی شارژ سریع‌تر و پردازنده کم‌مصرف، ترکیبی را ساخته‌اند که در رده قیمتی خود هنوز هم حرف‌های زیادی برای گفتن دارد.

شیائومی با معرفی نوت ۹ پرو، زبان طراحی جدیدی به نام Aura Balance را معرفی کرد که بر پایه تقارن کامل بنا شده است. در نوت ۸ پرو، ماژول دوربین به صورت عمودی در وسط قرار داشت و حسگر اثر انگشت نیز بخشی از این جزیره بود.

این طراحی اگرچه در زمان خود نوآورانه بود، اما باعث می‌شد گوشی روی سطوح صاف به شدت لق بخورد.

در نوت ۹ پرو، ماژول دوربین به شکل یک مستطیل در مرکز پنل پشتی قرار گرفته و فلاش LED در زیر آن تعبیه شده است. این چیدمان متقارن باعث می‌شود وزن گوشی به طور مساوی تقسیم شود.

وقتی گوشی را در دست می‌گیرید، مرکز ثقل آن دقیقاً در کف دست قرار می‌گیرد که باعث می‌شود وزن ۲۰۹ گرمی آن کمتر از آنچه هست به نظر برسد و دست در طولانی‌مدت خسته نشود.

تغییر از ناچ قطره‌ای (Drop Notch) در نوت ۸ پرو به حفره دوربین سلفی (Punch-hole) در نوت ۹ پرو، تنها یک تغییر زیبایی نیست. این کار باعث شده است که نوار اعلان‌ها (Status Bar) فضای بیشتری برای نمایش آیکون‌ها داشته باشد.

همچنین هنگام تماشای ویدیو یا بازی، حفره کوچک نوت ۹ پرو کمتر از بریدگی نوت ۸ پرو حواس کاربر را پرت می‌کند و حس غوطه‌وری بیشتری در محتوا ایجاد می‌کند.

لبه‌های پشتی نوت ۹ پرو با انحنای ملایم‌تری به فریم متصل شده‌اند که اصطلاحاً به آن طراحی سه بعدی (3D Curved Glass) می‌گویند. این موضوع باعث می‌شود گوشی بزرگ ۶.۶۷ اینچی به خوبی در دست بنشیند.

در مقابل، نوت ۸ پرو کمی تخت‌تر است و لبه‌های آن در استفاده طولانی ممکن است کمی تیز به نظر برسند.

در نهایت، نوت ۹ پرو با حذف حسگر فیزیکی از پشت و یکپارچه کردن آن با دکمه پاور، ظاهری بسیار مدرن‌تر و مینیمال‌تر پیدا کرده است.

این گوشی نشان‌دهنده گذار شیائومی از طراحی‌های شلوغ به سمت یک استایل پخته و باوقار است که حتی پس از گذشت چند سال، هنوز هم قدیمی و دِموده به نظر نمی‌رسد.