بررسی معایب گوشی شیائومی Note 8 Pro؛ نقاط ضعف و مشکلات

یکی از بزرگ‌ترین معایب گوشی ردمی نوت 8 پرو در سال‌های اخیر، دشواری در فرآیند تعمیر و یافتن قطعات یدکی اورجینال است. با توجه به گذشت چندین سال از توقف تولید این مدل، بازار قطعات یدکی آن اشباع از نسخه‌های کپی و بی‌کیفیت شده است.

این موضوع به‌ویژه در مورد نمایشگر و باتری دستگاه صدق می‌کند که مستقیماً بر تجربه کاربری تأثیر می‌گذارند.

ساختار بدنه این گوشی از ترکیب شیشه و پلاستیک ساخته شده که باز کردن آن را بدون آسیب رساندن به قاب پشتی دشوار می‌کند. چسب‌های نگهدارنده در این مدل بسیار قوی هستند و در صورت نیاز به تعویض باتری، احتمال شکستن پنل پشتی گوریلا گلس 5 بسیار بالا است.

این موضوع هزینه‌های تعمیرات را برای کاربر نهایی به طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

از سوی دیگر، یافتن برد اصلی یا آی‌سی‌های تغذیه سالم برای این گوشی در بازار فعلی تقریباً غیرممکن است. بسیاری از تعمیرکاران ناچار به استفاده از قطعات استوک گوشی‌های اوراقی هستند که پایداری آن‌ها تضمین شده نیست.

این مسئله باعث می‌شود که در صورت بروز خرابی‌های جدی سخت‌افزاری، تعمیر دستگاه از نظر اقتصادی دیگر توجیه‌پذیر نباشد.

همچنین، نمایشگرهای جایگزین موجود در بازار اغلب از نوع TFT یا LCDهای درجه دو هستند. این قطعات نه تنها روشنایی و دقت رنگ نسخه اصلی را ندارند، بلکه مصرف باتری را به شدت افزایش می‌دهند.

عدم تطابق دیجیتایزر در قطعات غیررسمی نیز می‌تواند منجر به بروز اختلال در تاچ و ایجاد نقاط کور در صفحه نمایش شود.

در نهایت، باید به این نکته اشاره کرد که سیستم خنک‌کننده مایع در این گوشی، تعمیرات داخلی را پیچیده‌تر کرده است. در صورت باز شدن ناصحیح دستگاه، لوله‌های انتقال حرارت ممکن است آسیب ببینند.

این آسیب باعث می‌شود که مدیریت گرمای تراشه مدیاتک از کنترل خارج شده و دستگاه دچار افت عملکرد دائمی یا ریستارت‌های ناگهانی شود.

یکی از شکایات رایج و قدیمی کاربران ردمی نوت 8 پرو که همچنان در نسخه‌های دست‌دوم آزاردهنده است، عملکرد غیرقابل‌اعتماد سنسور مجاورت (Proximity Sensor) می‌باشد. این سنسور وظیفه دارد هنگام مکالمه، صفحه نمایش را خاموش کند تا از لمس ناخواسته جلوگیری شود.

با این حال، در این مدل سنسور اغلب با تأخیر عمل کرده یا اصلاً عمل نمی‌کند.

این نقیصه باعث می‌شود که در حین تماس، صورت کاربر ناخودآگاه گزینه‌هایی مثل قطع صدا، انتظار تماس یا حتی قطع مکالمه را لمس کند. بررسی‌های فنی نشان می‌دهد که این مشکل ریشه در طراحی سخت‌افزاری و محل قرارگیری سنسور زیر نمایشگر دارد.

با گذشت زمان و نفوذ گرد و غبار به زیر لایه محافظ، دقت این سنسور بیش از پیش کاهش می‌یابد.

در بخش ارتباطات رادیویی نیز، این گوشی با چالش‌هایی در زمینه سوئیچ بین شبکه‌های 4G و 4.5G مواجه است. تراشه مدیاتک Helio G90T در مقایسه با رقبای اسنپدراگون هم‌رده، در نقاطی که سیگنال ضعیف است، پایداری کمتری نشان می‌دهد.

این موضوع منجر به افزایش مصرف باتری در حین جستجوی شبکه و گرم شدن غیرعادی دستگاه در حالت استندبای می‌شود.

همچنین گزارش‌هایی مبنی بر تداخل فرکانسی بین بلوتوث و وای‌فای در باند 2.4 گیگاهرتز وجود دارد. زمانی که کاربر از هندزفری بلوتوثی استفاده می‌کند، سرعت دانلود و آپلود از طریق وای‌فای به شدت افت می‌کند.

این باگ سخت‌افزاری-نرم‌افزاری در بسیاری از نسخه‌های MIUI اصلاح نشد و همچنان به عنوان یک نقطه ضعف برای کاربران حرفه‌ای باقی مانده است.

در نهایت، کیفیت میکروفون دوم که برای حذف نویز محیطی تعبیه شده، در محیط‌های شلوغ چندان رضایت‌بخش نیست. این مسئله باعث می‌شود که در هنگام مکالمه در خیابان یا محیط‌های پرصدا، صدای کاربر برای طرف مقابل با نویز زیاد یا به صورت رباتیک ارسال شود.

این ضعف‌ها در مجموع کیفیت مخابراتی دستگاه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند.

برای کاربرانی که به دنبال افزایش طول عمر گوشی خود از طریق نصب رام‌های سفارشی (Custom ROMs) هستند، ردمی نوت 8 پرو یک انتخاب پرریسک است.

برخلاف گوشی‌های شیائومی با تراشه اسنپدراگون، معماری مدیاتک در این مدل باعث شده تا توسعه‌دهندگان مستقل تمایل کمتری به ارائه نسخه‌های غیررسمی اندروید برای آن داشته باشند.

مشکل اصلی در عدم انتشار کامل کدهای منبع (Source Code) توسط مدیاتک نهفته است. این موضوع باعث می‌شود که رام‌های سفارشی موجود برای این گوشی اغلب دارای باگ‌های حیاتی مانند کار نکردن دوربین، اختلال در حسگر اثر انگشت یا مصرف باتری غیرعادی باشند.

بنابراین، کاربران نمی‌توانند به راحتی از نسخه‌های جدید اندروید (مانند اندروید 13 یا 14) به صورت پایدار استفاده کنند.

علاوه بر این، فرآیند فلش کردن و تغییر نرم‌افزار در این مدل بسیار حساس است. ریسک «بریک شدن» (Brick) یا از کار افتادن کامل گوشی در ردمی نوت 8 پرو بسیار بالاتر از مدل‌های مشابه است.

در بسیاری از موارد، بازگرداندن گوشی بریک شده با تراشه G90T نیازمند اکانت‌های سرویس مجاز شیائومی و ابزارهای تخصصی است که هزینه زیادی را به کاربر تحمیل می‌کند.

عدم پشتیبانی از پروژه‌های محبوبی نظیر Google Camera (GCam) به صورت کامل، از دیگر پیامدهای استفاده از این تراشه است. اگرچه نسخه‌هایی از GCam برای این گوشی پورت شده، اما به دلیل محدودیت‌های پردازش تصویر در مدیاتک، هرگز خروجی مشابه با گوشی‌های اسنپدراگون را ارائه نمی‌دهند.

این موضوع پتانسیل‌های سنسور 64 مگاپیکسلی دستگاه را محدود کرده است.

در مجموع، توقف آپدیت‌های رسمی توسط شیائومی و بن‌بست در دنیای رام‌های سفارشی، این گوشی را به یک جزیره نرم‌افزاری تبدیل کرده است.

کاربرانی که امنیت سیستم‌عامل و تجربه استفاده از ویژگی‌های جدید اندروید برایشان اهمیت دارد، در این دستگاه با محدودیت‌های جدی مواجه هستند که راه حل ساده‌ای برای آن‌ها وجود ندارد.

ردمی نوت 8 پرو در زمان خود با بدنه شیشه‌ای جذابیت زیادی داشت، اما از نظر استانداردهای حفاظتی مدرن، ضعف‌های ساختاری جدی دارد. این دستگاه فاقد هرگونه گواهی رسمی IP برای مقاومت در برابر آب و گرد و غبار است.

این به معنای آن است که حتی نفوذ جزئی رطوبت یا قطرات باران می‌تواند به سرعت به مدارهای داخلی آسیب برساند.

فریم دستگاه از پلاستیک ساخته شده که با یک لایه براق پوشانده شده است. این فریم در برابر ضربه و فشار مقاومت کمی دارد و به راحتی دچار تغییر شکل یا ترک‌خوردگی می‌شود.

همچنین، پوشش رنگی روی فریم پلاستیکی پس از مدتی استفاده، به ویژه در اطراف درگاه شارژ و دکمه‌ها، دچار ریختگی شده و ظاهر گوشی را کهنه نشان می‌دهد.

استفاده از گوریلا گلس 5 در پشت و جلو اگرچه یک مزیت محسوب می‌شد، اما در این مدل خاص گزارش‌های متعددی از شکستگی‌های خودبه‌خودی قاب پشتی منتشر شده است.

برخی تحلیلگران معتقدند فشار ناشی از تورم جزئی باتری یا تنش‌های حرارتی ناشی از داغ شدن تراشه Helio G90T باعث ایجاد ترک در پنل پشتی می‌شود.

برآمدگی ماژول دوربین نیز یکی دیگر از نقاط ضعف طراحی است. این بخش به شدت در معرض خط و خش قرار دارد و چون شیشه محافظ دوربین بخشی از بدنه پشتی است، آسیب به آن می‌تواند کیفیت عکاسی را به طور دائمی کاهش دهد.

استفاده از قاب‌های محافظ ضخیم نیز به دلیل وزن بالای خود گوشی، ارگونومی آن را بدتر می‌کند.

در نهایت، باید به کیفیت پایین درپوش‌های درگاه سیم‌کارت و شیار کارت حافظه اشاره کرد. لاستیک‌های آب‌بندی در این بخش‌ها بسیار ضعیف هستند و پس از چند بار باز و بسته شدن، خاصیت خود را از دست می‌دهند.

این موضوع راه را برای ورود گرد و غبار به داخل برد اصلی هموار کرده و عمر مفید قطعات الکترونیکی را کاهش می‌دهد.

گوشی ردمی نوت 8 پرو از حافظه داخلی نوع UFS 2.1 استفاده می‌کند که در زمان عرضه استانداردی سریع محسوب می‌شد. اما با گذشت زمان و پر شدن چرخه‌های خواندن و نوشتن، این حافظه دچار افت سرعت شدیدی می‌شود.

این پدیده که به آن «فرسودگی سلول‌های حافظه» می‌گویند، باعث کندی کلی سیستم‌عامل و افزایش زمان بوت شدن دستگاه می‌گردد.

در نسخه‌هایی که دارای 6 گیگابایت رم هستند، مدیریت حافظه در رابط کاربری MIUI به مرور زمان ضعیف‌تر شده است. اپلیکیشن‌های مدرن امروزی حجم منابع بیشتری مصرف می‌کنند و این گوشی در نگه داشتن برنامه‌ها در پس‌زمینه دچار مشکل می‌شود.

این مسئله منجر به بارگذاری مجدد (Reload) مکرر برنامه‌ها و ایجاد لگ در هنگام جابه‌جایی بین اپلیکیشن‌های سنگین می‌شود.

تراشه مدیاتک Helio G90T در تعامل با حافظه UFS 2.1، در پردازش فایل‌های حجیم یا نصب آپدیت‌های سیستمی، گرمای زیادی تولید می‌کند. این گرما به نوبه خود باعث کاهش کارایی کنترلر حافظه می‌شود.

در نتیجه، کاربرانی که حافظه گوشی آن‌ها بیش از 80 درصد پر شده است، با افت فریم‌های ناگهانی در محیط کاربری و حتی در هنگام اسکرول کردن در شبکه‌های اجتماعی مواجه می‌شوند.

همچنین، سرعت انتقال داده از طریق درگاه USB-C این گوشی به کامپیوتر، بر اساس استانداردهای قدیمی است. این موضوع باعث می‌شود که پشتیبان‌گیری از حجم بالای عکس‌ها و فیلم‌ها بسیار زمان‌بر باشد.

با توجه به کیفیت بالای عکس‌های 64 مگاپیکسلی و حجم زیاد آن‌ها، این محدودیت سرعت در درازمدت برای کاربران به یک چالش تبدیل می‌شود.

در نهایت، باید توجه داشت که طول عمر مفید حافظه‌های UFS 2.1 در گوشی‌های میان‌رده معمولاً بین 3 تا 4 سال است. برای ردمی نوت 8 پرو که اکنون از این بازه عبور کرده، ریسک خرابی کامل حافظه (Emmc/UFS Failure) افزایش یافته است.

این خرابی معمولاً با فریز شدن‌های ناگهانی شروع شده و در نهایت منجر به خاموشی دائم دستگاه می‌شود.

در حالی که بسیاری از گوشی‌های میان‌رده امروزی از اسپیکرهای استریو بهره می‌برند، ردمی نوت 8 پرو همچنان به یک اسپیکر تک‌کاناله (مونو) در لبه پایینی متکی است.

این موضوع باعث می‌شود که در هنگام تماشای فیلم یا انجام بازی در حالت افقی، دست کاربر به راحتی روی خروجی صدا قرار گرفته و صدا را کاملاً خفه کند.

کیفیت صدای تولید شده توسط این تک اسپیکر نیز در حجم‌های بالا دچار اعوجاج (Distortion) می‌شود. فرکانس‌های پایین یا همان «بیس» تقریباً در خروجی صدا غایب هستند و صدا بیشتر متمایل به فرکانس‌های زیر و تیز است.

این مسئله باعث می‌شود که گوش دادن به موسیقی یا پادکست بدون استفاده از هندزفری، تجربه چندان لذت‌بخشی نباشد.

در بخش خروجی هدفون نیز، اگرچه وجود جک 3.5 میلی‌متری یک مزیت است، اما کیفیت آمپلی‌فایر داخلی دستگاه معمولی ارزیابی می‌شود. قدرت خروجی برای درایو کردن هدفون‌های حرفه‌ای با امپدانس بالا کافی نیست.

همچنین، با گذشت زمان، سوکت جک 3.5 میلی‌متری در این مدل دچار شل‌شدگی شده و اتصال پایدار با کابل AUX یا هندزفری را از دست می‌دهد.

مشکل دیگر مربوط به بلندی صدای کپسول گوشی (Earpiece) در هنگام مکالمه است. بسیاری از کاربران گزارش داده‌اند که پس از مدتی استفاده، صدای طرف مقابل به شدت ضعیف می‌شود.

این موضوع معمولاً به دلیل طراحی توری‌های محافظ ریز است که به سرعت با چربی پوست و گرد و غبار مسدود می‌شوند و تمیز کردن آن‌ها بدون آسیب زدن به دیافراگم اسپیکر دشوار است.

در نهایت، در بخش ضبط صدا نیز میکروفون‌های دستگاه عملکرد متوسطی دارند. در هنگام ضبط ویدیو یا ارسال پیام صوتی، تفکیک صدا در محیط‌های شلوغ به خوبی انجام نمی‌شود و صداها حالتی خفه و دور پیدا می‌کنند.

این ضعف‌های صوتی در مجموع باعث می‌شود که ردمی نوت 8 پرو برای تولیدکنندگان محتوا یا علاقمندان به مالتی‌مدیا، گزینه ایده‌آلی در سال 2024 نباشد.