آموزش کار با بلوتوث ویندوز 10: اتصال و رفع مشکل

<p>در بسیاری از جفت‌سازی‌ها، ویندوز پس از پیدا کردن دستگاه یک کد عددی نمایش می‌دهد. این کد کمک می‌کند مطمئن شوید دو دستگاه درست به هم وصل می‌شوند و شخص دیگری وسط ارتباط نیست.

اگر روی Pair زده‌اید و اتصال کامل نشده، احتمالاً دستگاه منتظر تأیید یا واردکردن کد است.</p><p>سه حالت رایج وجود دارد. در حالت اول، یک کد روی هر دو دستگاه نمایش داده می‌شود و باید آن را روی هر دو تأیید کنید.

در حالت دوم، ویندوز کدی نشان می‌دهد و شما باید آن را روی دستگاه مقابل، مثل کیبورد، تایپ کنید. در حالت سوم، دستگاه کد ثابتی دارد که در دفترچه‌اش آمده است.</p><p>کیبوردهای بلوتوثی بیشتر در گروه دوم قرار می‌گیرند.

کد را روی خود کیبورد تایپ کنید و بلافاصله Enter بزنید. اگر مکث کنید، مهلت کد تمام می‌شود و ویندوز پیام خطا می‌دهد. در این حالت نیازی به نگرانی نیست؛ فقط فرایند را از ابتدا شروع کنید.</p><p>گاهی کد اصلاً نمایش داده نمی‌شود.

معمولاً علت این است که دستگاه از قبل با گوشی یا رایانه‌ی دیگری جفت و متصل شده و دیگر در حالت قابل‌شناسایی نیست.

بلوتوث دستگاه دیگر را خاموش کنید، سپس دستگاه مورد نظر را خاموش و روشن کنید و دوباره آن را وارد حالت جفت‌سازی کنید.</p><p>اگر قبلاً همین دستگاه را به ویندوز وصل کرده بودید، ورودی قدیمی ممکن است مانع شود.

در Settings بخش Bluetooth & other devices، دستگاه را انتخاب و Remove device را بزنید. سپس بلوتوث را یک بار خاموش و روشن کنید و دستگاه را از ابتدا اضافه کنید. این کار اطلاعات کلید قدیمی را پاک می‌کند.</p><p>نکته‌ی ایمنی هم مهم است.

اگر بدون اینکه کاری کرده باشید درخواست جفت‌سازی یا کدی روی صفحه ظاهر شد، آن را تأیید نکنید و گزینه‌ی لغو را بزنید.

فقط زمانی کد را بپذیرید که خودتان فرایند اتصال را شروع کرده‌اید و عدد دو دستگاه یکی است.</p><p>در نهایت، اگر پس از چند بار تلاش باز هم کد پذیرفته نشد، مشکل معمولاً از دستگاه مقابل است.

باتری آن را بررسی کنید، آن را نزدیک رایانه بگذارید و دستگاه را به تنظیمات کارخانه برگردانید. روش بازنشانی در دفترچه‌ی هر محصول متفاوت است و باید از همان منبع پیروی کنید.</p>

<p>همه‌ی دستگاه‌های بلوتوثی یک‌جور کار نمی‌کنند. بلوتوث کلاسیک برای انتقال پیوسته‌ی داده مثل صدای هدفون طراحی شده است. بلوتوث کم‌مصرف یا BLE از نسخه‌ی ۴.۰ معرفی شد و برای ارسال حجم کم داده با مصرف باتری پایین ساخته شده است.

دستبند سلامت و حسگرها معمولاً از همین نوع استفاده می‌کنند.</p><p>این تفاوت در عمل مهم است. اگر آداپتور رایانه‌ی شما قدیمی‌تر از نسخه‌ی ۴.۰ باشد، دستگاه‌هایی که فقط BLE دارند را نمی‌بیند.

در مقابل، آداپتورهای جدید معمولاً هر دو حالت را پشتیبانی می‌کنند و با نسخه‌های پایین‌تر هم سازگارند، اما ویژگی‌هایشان به ضعیف‌ترین طرف ارتباط محدود می‌شود.</p><p>برای فهمیدن نسخه‌ی آداپتور، Device Manager را باز کنید و بخش Bluetooth را گسترش دهید.

روی آداپتور راست‌کلیک و Properties را بزنید، سپس در تب Advanced مقدار Firmware Version را ببینید.

عدد LMP نسخه را نشان می‌دهد: ۶ برابر ۴.۰، ۷ برابر ۴.۱، ۸ برابر ۴.۲، ۹ برابر ۵.۰، ۱۰ برابر ۵.۱ و ۱۱ برابر ۵.۲ است.</p><p>بعضی دستگاه‌های BLE مثل موس و کیبورد در فهرست ویندوز فقط با وضعیت Paired دیده می‌شوند، نه Connected. این رفتار لزوماً خطا نیست.

این دستگاه‌ها برای صرفه‌جویی در باتری فقط هنگام استفاده فعال می‌شوند و با حرکت دادن موس یا زدن یک کلید دوباره وصل می‌شوند.</p><p>درباره‌ی صدا هم احتیاط کنید.

فناوری LE Audio که صدا را روی بلوتوث کم‌مصرف منتقل می‌کند، بیشتر با ویندوز ۱۱ همراه شد و برای ویندوز ۱۰ نباید انتظار آن را داشته باشید.

هدفون‌هایی که این قابلیت را تبلیغ می‌کنند، روی ویندوز ۱۰ معمولاً با روش کلاسیک کار می‌کنند.</p><p>هنگام خرید محصول جدید، به عدد نسخه‌ی روی جعبه اکتفا نکنید. بررسی کنید که دستگاه با آداپتور شما سازگار باشد و شرح فنی آن را بخوانید.

اگر آداپتور رایانه قدیمی است، خریدن یک دانگل جدید ساده‌ترین راه رسیدن به BLE و برد و پایداری بهتر است.</p>

<p>بسیاری از رایانه‌های رومیزی بلوتوث داخلی ندارند و برخی لپ‌تاپ‌های قدیمی هم آداپتور ضعیفی دارند. در هر دو حالت، یک دانگل USB ارزان‌ترین راه حل است.

این قطعه بدون باز کردن کیس نصب می‌شود و در صورت خرابی یا نیاز به ارتقا، به‌سادگی عوض می‌شود.</p><p>هنگام خرید، نسخه‌ی ۵ به بالا را انتخاب کنید تا با دستگاه‌های جدید سازگار باشد. نام تراشه را هم بپرسید و فقط به عبارت‌های تبلیغاتی اکتفا نکنید.

تراشه‌های شناخته‌شده‌ای مثل Realtek، Broadcom و Qualcomm معمولاً درایور بهتری دارند. محصولات بی‌نام‌ونشان ممکن است درایور ناقص یا ناپایدار داشته باشند.</p><p>در بازار دانگل‌های تقلبی با برچسب تراشه‌ی معتبر هم دیده می‌شود. پس از نصب، نسخه‌ی واقعی را با عدد LMP در Device Manager مقایسه کنید.

اگر نسخه‌ی اعلام‌شده روی جعبه ۵.۰ است اما LMP عددی کمتر از ۹ نشان می‌دهد، ادعای فروشنده درست نیست و بهتر است محصول را مرجوع کنید.</p><p>محل اتصال دانگل اهمیت دارد.

بلوتوث در باند ۲.۴ گیگاهرتز کار می‌کند و پورت‌ها و کابل‌های USB 3.0 می‌توانند در همین باند نویز ایجاد کنند.

اگر موس لگ می‌کند یا صدا قطع‌وصل می‌شود، دانگل را به یک پورت دیگر یا با کابل رابط به نقطه‌ای دورتر از پورت‌های پرمصرف وصل کنید.</p><p>بیشتر دانگل‌ها در ویندوز ۱۰ خودکار شناسایی می‌شوند. اگر نشد، درایور را از سایت سازنده دانلود کنید.

اگر در رایانه چند آداپتور بلوتوث فعال دارید، در Device Manager آداپتور معیوب یا قدیمی را Disable کنید تا ویندوز دو آداپتور را با هم استفاده نکند و تداخل پیش نیاید.</p><p>پس از نصب، بلوتوث را در Settings روشن کنید و دستگاه‌ها را دوباره جفت کنید.

دستگاه‌هایی که با آداپتور قبلی جفت شده‌اند، با دانگل جدید باید از ابتدا معرفی شوند، چون اطلاعات جفت‌سازی به آداپتور وابسته است. فهرست دستگاه‌های قدیمی را هم پاک کنید تا شلوغ نشود.</p>

<p>بسیاری از کاربران متوجه می‌شوند که صدای هدفون در موسیقی عالی است، اما به محض ورود به تماس تصویری ضعیف و خفه می‌شود. علت، تغییر پروفایل بلوتوث است.

وقتی میکروفون هدفون فعال شود، ویندوز از حالت استریو به حالت Hands-Free می‌رود که کیفیت صدای کمتری دارد.</p><p>برای دیدن این تفاوت، به Settings، بخش System و سپس Sound بروید. معمولاً برای یک هدفون دو ورودی می‌بینید: یکی با عنوان Stereo و دیگری با عنوان Hands-Free.

انتخاب خروجی استریو کیفیت پخش را بالا نگه می‌دارد، اما در این حالت میکروفون هدفون در دسترس نیست.</p><p>ساده‌ترین راه، استفاده از یک میکروفون جدا است. خروجی را روی هدفون استریو بگذارید و میکروفون لپ‌تاپ یا یک میکروفون USB را به عنوان ورودی انتخاب کنید.

اگر هدفون را فقط برای شنیدن می‌خواهید، می‌توانید سرویس مکالمه را خاموش کنید تا ویندوز هرگز به حالت افت‌کیفیت نرود.</p><p>برای این کار، در Devices and Printers روی هدفون راست‌کلیک و Properties را بزنید. در تب Services گزینه‌ی Handsfree Telephony را بردارید و تغییرات را ذخیره کنید.

نام دقیق گزینه‌ها ممکن است بسته به درایور فرق کند. اگر بعداً به میکروفون نیاز داشتید، همین تیک را دوباره بزنید.</p><p>برنامه‌ها هم می‌توانند خروجی خودشان را جدا انتخاب کنند.

در همان بخش Sound، گزینه‌ی App volume and device preferences را باز کنید و برای هر برنامه، مثلاً مرورگر یا پیام‌رسان، ورودی و خروجی مشخص انتخاب کنید. به این ترتیب موسیقی و تماس با یکدیگر تداخل نمی‌کنند.</p><p>درباره‌ی کدک‌ها هم واقع‌بین باشید.

ویندوز ۱۰ به‌طور پیش‌فرض SBC را پشتیبانی می‌کند و پشتیبانی از کدک‌های دیگر به درایور و نسخه بستگی دارد. تأخیر صدا نسبت به تصویر هم در بلوتوث طبیعی است. اگر در فیلم یا بازی آزارنده بود، هدفون مخصوص بازی یا گیرنده‌ی اختصاصی را در نظر بگیرید.</p>

<p>درایور واسطه‌ی ویندوز و تراشه‌ی بلوتوث است و بسیاری از مشکلات عجیب، مثل ناپدید شدن گزینه‌ی بلوتوث یا اتصال ناپایدار، از آن ناشی می‌شود.

مدیریت درست درایور سه کار را شامل می‌شود: به‌روزرسانی، بازگرداندن نسخه‌ی قبلی و نصب مجدد کامل.</p><p>برای شروع، کلیدهای Win و X را با هم بزنید و Device Manager را باز کنید. بخش Bluetooth را گسترش دهید و روی آداپتور راست‌کلیک کنید.

گزینه‌ی Update driver و سپس Search automatically for drivers را انتخاب کنید. ویندوز اگر نسخه‌ی جدیدتری پیدا کند، آن را نصب می‌کند.</p><p>جستجوی خودکار همیشه جدیدترین درایور را پیدا نمی‌کند. سازنده‌ی لپ‌تاپ معمولاً در سایت خود برای هر مدل درایور مخصوص ارائه می‌دهد.

مدل دقیق دستگاه را پیدا کنید و درایور بلوتوث را از همان‌جا بگیرید. این درایور معمولاً با سخت‌افزار مدل شما بهتر هماهنگ است.</p><p>گاهی مشکل بعد از یک به‌روزرسانی شروع می‌شود. در این حالت به Properties آداپتور بروید و در تب Driver گزینه‌ی Roll Back Driver را بزنید.

اگر این گزینه خاکستری است، یعنی نسخه‌ی قبلی ذخیره نشده و باید درایور قدیمی را دستی از سایت سازنده نصب کنید.</p><p>اگر هیچ‌کدام جواب نداد، آداپتور را Uninstall device کنید و رایانه را راه‌اندازی مجدد کنید. ویندوز هنگام بالا آمدن، سخت‌افزار را دوباره شناسایی و درایور پایه را نصب می‌کند.

اگر گزینه‌ی حذف نرم‌افزار درایور را دیدید، فقط وقتی تیک بزنید که درایور سازنده را آماده دارید.</p><p>قبل از هر تغییر یک نقطه‌ی بازیابی بسازید. از برنامه‌های به‌روزرسانی درایور ناشناس هم استفاده نکنید، چون ممکن است درایور نامناسب نصب کنند یا نرم‌افزار ناخواسته اضافه کنند.

به‌ویژه برای ویندوز ۱۰، که پشتیبانی عمومی آن پایان یافته، درایور رسمی سازنده امن‌ترین منبع است.</p>

<p>موس و کیبورد بلوتوثی کابل و درگاه USB را حذف می‌کنند، اما چند محدودیت دارند که بهتر است از قبل بدانید. شناخته‌شده‌ترین آن‌ها این است که این دستگاه‌ها معمولاً پیش از بالا آمدن کامل ویندوز کار نمی‌کنند.

برای ورود به BIOS یا صفحه‌های پیش از بوت، به کیبورد سیمی یا دارای گیرنده‌ی USB نیاز دارید.</p><p>پس از ورود به ویندوز و جفت‌سازی، کیبورد بلوتوثی معمولاً در صفحه‌ی ورود هم کار می‌کند.

اگر بعد از روشن شدن رایانه چند ثانیه طول می‌کشد تا وصل شود، این تأخیر طبیعی است. اما اگر هر بار باید دوباره جفت‌سازی کنید، درایور یا اطلاعات جفت‌سازی مشکل دارد و باید دستگاه را حذف و دوباره اضافه کنید.</p><p>پرتکرارترین شکایت، قطع شدن موس پس از خواب رایانه است.

در Device Manager روی آداپتور بلوتوث راست‌کلیک و Properties را بزنید. در تب Power Management گزینه‌ی خاموش کردن دستگاه برای صرفه‌جویی در انرژی را بردارید. همچنین اجازه‌ی بیدار کردن رایانه را فعال کنید، اگر آن گزینه نمایش داده می‌شود.</p><p>لگ و پرش اشاره‌گر معمولاً به تداخل برمی‌گردد.

بلوتوث، وای‌فای ۲.۴ گیگاهرتز و بعضی دستگاه‌های USB 3.0 از یک باند فرکانسی استفاده می‌کنند. فاصله‌ی موس تا آداپتور را کم کنید، مانع‌های فلزی را بردارید و اگر مودم شما دوبانده است، رایانه را به باند ۵ گیگاهرتز وصل کنید.</p><p>باتری ضعیف هم علامت‌های مشابه تداخل ایجاد می‌کند.

اگر موس مرتب قطع می‌شود یا کیبورد حروف را با تأخیر می‌نویسد، پیش از دست‌کاری تنظیمات، باتری را عوض کنید یا دستگاه را شارژ کنید.

این کار ساده‌ترین بررسی است و بسیاری از مشکلات را برطرف می‌کند.</p><p>اگر یک کیبورد را با چند رایانه استفاده می‌کنید، دکمه‌ی تعویض کانال آن را بشناسید. هر کانال اطلاعات جفت‌سازی جدا نگه می‌دارد.

اگر بعد از برگشتن به یک رایانه دیگر وصل نشد، دستگاه را از فهرست آن رایانه حذف و دوباره جفت کنید. بدون این کار، کلیدهای قدیمی تداخل می‌کنند.</p>