مقایسه پوکو F3 با پوکو F4؛ کدام گوشی ارزش خرید بیشتری دارد؟

یکی از تفاوت‌های زیرپوستی اما بسیار حیاتی میان پوکو F3 و پوکو F4، ارتقای سیستم خنک‌کننده است. در حالی که هر دو گوشی از تراشه اسنپدراگون 870 بهره می‌برند، شیائومی در مدل F4 از سیستم LiquidCool 2.0 استفاده کرده است.

این سیستم شامل یک محفظه بخار (Vapor Chamber) بسیار بزرگتر با مساحت 3112 میلی‌متر مربع است که نسبت به نسل قبلی رشد قابل توجهی داشته است.

در دنیای گوشی‌های هوشمند، سخت‌افزار قدرتمند بدون خنک‌کننده مناسب عملاً بلااستفاده می‌شود. زمانی که دمای پردازنده بالا می‌رود، پدیده‌ای به نام Thermal Throttling رخ می‌دهد.

در این حالت، گوشی برای جلوگیری از آسیب دیدن قطعات، فرکانس پردازنده را کاهش می‌دهد که منجر به افت فریم در بازی‌هایی مثل کال‌اف‌دیوتی یا جنشین ایمپکت می‌شود.

پوکو F3 با وجود قدرت بالا، در جلسات طولانی بازی ممکن بود با افزایش دما روبرو شود. اما در پوکو F4، به لطف لایه‌های گرافیتی هفت‌گانه و محفظه بخار وسیع‌تر، دفع حرارت با سرعت و کارایی بیشتری انجام می‌شود.

این یعنی پایداری عملکرد در F4 به مراتب بالاتر است و افت فریم کمتری را در استفاده‌های سنگین تجربه خواهید کرد.

این بهبود سخت‌افزاری باعث می‌شود که عمر مفید قطعات داخلی نیز افزایش یابد. حرارت دشمن اصلی باتری و برد گوشی است. وقتی سیستم خنک‌کننده بتواند دما را در محدوده ایمن نگه دارد، سلامت باتری در درازمدت بهتر حفظ می‌شود.

بنابراین، اگر گیمر حرفه‌ای هستید، سیستم خنک‌کننده F4 یک برتری فنی جدی برای شما محسوب می‌شود.

در نهایت، باید گفت که اگرچه بنچمارک‌های اولیه هر دو گوشی نتایج مشابهی را نشان می‌دهند، اما در تست‌های استرس (Stress Test) که ۳۰ تا ۶۰ دقیقه به طول می‌انجامند، پوکو F4 نمودار خطی‌تر و پایدارتری را ثبت می‌کند.

این موضوع نشان‌دهنده بلوغ مهندسی شیائومی در بازطراحی ساختار داخلی بدنه برای مدیریت بهتر انرژی گرمایی است.

هر دو گوشی از پنل مشهور E4 AMOLED سامسونگ استفاده می‌کنند که در زمان خود بهترین پنل برای گوشی‌های قاتل پرچمدار بود. اما تفاوت اصلی در بخش نرم‌افزاری و گواهینامه‌های تصویری نهفته است.

پوکو F4 علاوه بر پشتیبانی از HDR10+، به تکنولوژی Dolby Vision نیز مجهز شده است که در مدل F3 غایب بود.

تکنولوژی Dolby Vision یک فرمت HDR پیشرفته است که داده‌های متادیتا را به صورت فریم به فریم ارسال می‌کند. این یعنی در هر صحنه از فیلم، میزان روشنایی، کنتراست و دقت رنگ به صورت هوشمند تنظیم می‌شود.

این قابلیت برای کاربرانی که از پلتفرم‌هایی مانند نتفلیکس یا یوتیوب استفاده می‌کنند، تجربه‌ای بسیار نزدیک‌تر به واقعیت را رقم می‌زند.

پنل E4 به کار رفته در این دو گوشی، حداکثر روشنایی ۱۳۰۰ نیت را ارائه می‌دهد که برای استفاده زیر نور مستقیم خورشید فوق‌العاده است. همچنین پوشش ۱۰۰ درصدی فضای رنگی DCI-P3 باعث می‌شود رنگ‌ها بسیار زنده و غنی به نظر برسند.

با این حال، کالیبراسیون رنگی در پوکو F4 کمی دقیق‌تر انجام شده و تمایل به رنگ‌های سرد در آن کمتر دیده می‌شود.

نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتزی در کنار نرخ ثبت لمس ۳۶۰ هرتزی، تجربه‌ای روان را در محیط کاربری فراهم می‌کند. اما نکته مهم، مصرف بهینه انرژی در این پنل‌هاست.

تکنولوژی E4 نسبت به نسل‌های قبلی AMOLED تا ۱۵ درصد انرژی کمتری مصرف می‌کند که به ماندگاری بیشتر باتری کمک شایانی خواهد کرد.

در مجموع، اگرچه سخت‌افزار نمایشگر یکسان است، اما اضافه شدن دالبی ویژن در F4، آن را به گزینه‌ای بهتر برای تماشای محتوای ویدئویی با کیفیت بالا تبدیل می‌کند.

این تفاوت شاید در نگاه اول به چشم نیاید، اما در مقایسه پهلو به پهلو، عمق رنگ مشکی و جزئیات در نواحی سایه در پوکو F4 به شکل محسوسی بهتر مدیریت می‌شوند.

یکی از بزرگترین تغییرات پوکو F4 نسبت به F3، تغییر سنسور اصلی از ۴۸ مگاپیکسل به ۶۴ مگاپیکسل است. پوکو F3 از سنسور محبوب Sony IMX582 استفاده می‌کرد، در حالی که پوکو F4 به سنسور OmniVision OV64B مجهز شده است.

این تغییر سنسور به همراه اضافه شدن لرزشگیر اپتیکال (OIS)، دنیای عکاسی این دو گوشی را متفاوت کرده است.

سنسور OV64B در پوکو F4 از فیلتر رنگی Quad Bayer استفاده می‌کند که در محیط‌های کم‌نور، چهار پیکسل را با هم ترکیب کرده و یک پیکسل بزرگتر می‌سازد. این موضوع باعث کاهش نویز در شب می‌شود.

اما در سمت مقابل، سنسور سونی در F3 به دلیل سابقه درخشان در بازتولید رنگ‌های طبیعی، هنوز طرفداران خاص خود را دارد.

نکته کلیدی اینجاست که هر دو گوشی از پردازنده سیگنال تصویر (ISP) یکسانی به نام Spectra 480 که داخل اسنپدراگون 870 قرار دارد، استفاده می‌کنند. این ISP قدرتمند اجازه می‌دهد تا پردازش‌های سنگین هوش مصنوعی روی تصاویر انجام شود.

با این حال، به دلیل الگوریتم‌های جدیدتر در F4، پردازش HDR و تفکیک سوژه از پس‌زمینه در حالت پرتره بهبود یافته است.

در بخش ویدئو، حضور OIS در پوکو F4 یک برنده مطلق می‌سازد. لرزشگیر اپتیکال به صورت فیزیکی تکان‌های دست را خنثی می‌کند، در حالی که F3 تنها به لرزشگیر دیجیتال (EIS) متکی است.

این تفاوت در هنگام فیلم‌برداری در حال حرکت یا در شرایط نوری ضعیف که شاتر باید زمان بیشتری باز بماند، کاملاً مشهود است.

بسیاری تصور می‌کنند مگاپیکسل بالاتر همیشه بهتر است، اما در واقعیت، ترکیب سنسور جدیدتر با لرزشگیر فیزیکی است که ارزش خرید F4 را بالا می‌برد.

اگر عکاسی با موبایل اولویت شماست، سنسور ۶۴ مگاپیکسلی F4 با وجود اینکه ساخت شرکت سونی نیست، اما به دلیل تکنولوژی‌های جانبی، خروجی باکیفیت‌تری نسبت به سنسور قدیمی F3 ارائه می‌دهد.

انتخاب مجدد تراشه اسنپدراگون 870 برای پوکو F4 توسط شیائومی، تصمیمی هوشمندانه و بر پایه پایداری بود. این تراشه که نسخه‌ای بهینه شده از اسنپدراگون 865 محسوب می‌شود، به دلیل تعادل عالی میان قدرت پردازشی و مصرف انرژی شهرت دارد.

در این بخش، هر دو گوشی F3 و F4 عملکردی مشابه اما بسیار قابل اعتماد ارائه می‌دهند.

برخلاف تراشه‌های سری اسنپدراگون 8 نسل 1 که با مشکل گرمای بیش از حد دست و پنجه نرم می‌کردند، اسنپدراگون 870 یک عملکرد پایدار و بدون افت ناگهانی را تضمین می‌کند.

این تراشه با معماری ۷ نانومتری ساخته شده و هسته اصلی آن می‌تواند تا فرکانس ۳.۲ گیگاهرتز فعالیت کند که هنوز هم برای اجرای سنگین‌ترین اپلیکیشن‌ها کافی است.

در استفاده طولانی‌مدت، گوشی‌هایی که از این تراشه استفاده می‌کنند، کمتر دچار لگ یا کندی سیستم‌عامل می‌شوند. پوکو F3 ثابت کرد که پس از دو سال استفاده، همچنان می‌تواند مانند روز اول سریع باشد.

پوکو F4 نیز با بهره‌گیری از همین میراث و البته حافظه‌های پرسرعت UFS 3.1، سرعت خواندن و نوشتن اطلاعات را در بالاترین سطح ممکن نگه می‌دارد.

یکی از مزایای این پایداری، در مصرف باتری نهفته است. از آنجایی که پردازنده نیاز به تلاش مضاعف برای انجام کارهای عادی ندارد، فشار کمتری به باتری وارد می‌شود.

این موضوع باعث شده تا هر دو گوشی با وجود داشتن باتری‌های با ظرفیت متوسط (حدود ۴۵۰۰ میلی‌آمپر)، شارژدهی بسیار خوبی در طول روز داشته باشند.

در نهایت، پایداری عملکرد در این دو مدل به معنای این است که شما تا چندین سال نیاز به تعویض گوشی نخواهید داشت. اسنپدراگون 870 به خوبی از پس آپدیت‌های سنگین اندروید برمی‌آید و برخلاف پردازنده‌های سری ۶ یا ۷ اسنپدراگون، با گذشت زمان دچار افت سرعت محسوس نمی‌شود.

این یک سرمایه‌گذاری مطمئن برای کاربران اقتصادی است.

در دنیای امروز، سرعت اتصال به شبکه به اندازه سرعت پردازنده اهمیت دارد. پوکو F3 و F4 هر دو به مودم Snapdragon X55 مجهز شده‌اند که از شبکه‌های 5G در هر دو حالت SA و NSA پشتیبانی می‌کند.

این یعنی هر دو گوشی برای آینده مخابراتی ایران و جهان کاملاً آماده هستند و سرعت دانلود خیره‌کننده‌ای را ارائه می‌دهند.

اما در بخش وای‌فای، هر دو گوشی از استاندارد Wi-Fi 6 پشتیبانی می‌کنند. این استاندارد اجازه می‌دهد در محیط‌های شلوغ که دستگاه‌های زیادی به یک مودم متصل هستند، پایداری اتصال حفظ شود و تاخیر (Latency) به حداقل برسد.

این ویژگی برای گیمرهای آنلاین که نیاز به پینگ پایین دارند، یک پارامتر حیاتی و تعیین‌کننده است.

تفاوت اندکی در نسخه بلوتوث دیده می‌شود. در حالی که هر دو از استانداردهای پیشرفته پشتیبانی می‌کنند، بهینه‌سازی‌های نرم‌افزاری در پوکو F4 باعث شده اتصال به هدفون‌های بیسیم و انتقال صدا با تاخیر کمتری صورت گیرد.

همچنین هر دو گوشی دارای فرستنده مادون قرمز (IR Blaster) هستند که امضای گوشی‌های شیائومی برای کنترل لوازم برقی است.

تکنولوژی NFC نیز در هر دو مدل حضور دارد که برای پرداخت‌های بدون تماس و جفت‌سازی سریع گجت‌ها استفاده می‌شود.

همچنین پشتیبانی از باند فوق‌پهن برای مکان‌یابی دقیق‌تر (L1+L5 GPS) در هر دو نسل تعبیه شده است که دقت مسیریابی را در کوچه‌های باریک و بین ساختمان‌های بلند به شدت افزایش می‌دهد.

در مجموع، از نظر قابلیت‌های ارتباطی، تفاوت انقلابی بین این دو نسل وجود ندارد، اما نکته مثبت اینجاست که هر دو گوشی از استانداردهایی بهره می‌برند که معمولاً در پرچمداران گران‌قیمت یافت می‌شود.

این سطح از امکانات ارتباطی تضمین می‌کند که شما در زمینه سرعت اینترنت و کیفیت اتصال به گجت‌های پوشیدنی، تا سال‌ها با هیچ محدودیتی مواجه نخواهید شد.