تنظیمات نوتیفیکیشن اندروید؛ آموزش کامل و قدم‌به‌قدم

برای تنظیم نوتیفیکیشن اندروید، وارد تنظیمات گوشی شوید و از بخش «اعلان‌ها» برنامه‌ها را یکی‌یکی روشن یا خاموش کنید. همین چند ثانیه کار جلوی اعلان‌های مزاحم را می‌گیرد.

از اندروید ۸ به بعد، هر برنامه اعلان‌هایش را در «کانال‌ها» دسته‌بندی می‌کند. پیام‌ها، تبلیغات و به‌روزرسانی‌ها هر کدام تنظیم جداگانه دارند. پس لازم نیست کل اعلان برنامه را ببندید. فقط تبلیغاتش را خاموش کنید و پیام‌های مهم را نگه دارید.

از اندروید ۱۳ به بعد، برنامه‌های جدید باید در اولین اجرا اجازه نمایش اعلان بگیرند. اگر برنامه‌ای اعلان نمی‌فرستد، اول همین مجوز را بررسی کنید. شاید هنگام نصب، ندانسته روی «اجازه نده» زده باشید.

از اندروید ۱۱ هم «تاریخچه اعلان‌ها» وجود دارد. اگر اعلانی را بی‌دقت پاک کردید، می‌تونین دوباره پیدایش کنید. در این مقاله مسیرها را قدم‌به‌قدم می‌بینید. نام منوها در سامسونگ، شیائومی و پیکسل کمی فرق دارد، پس اگر گزینه‌ای را همان‌جا پیدا نکردید، نگران نباشید.

نکات کلیدی این مقاله:

کانال‌های اعلان از اندروید ۸ به بعد، دسته‌های هر برنامه را جداگانه خاموش یا روشن می‌کنید.
مجوز اعلان از اندروید ۱۳ به بعد، برنامه‌های جدید باید برای نمایش اعلان از شما اجازه بگیرند.
تاریخچه اعلان‌ها از اندروید ۱۱ به بعد، اعلان‌های پاک‌شده را دوباره می‌بینید.

مقدمه: چرا مدیریت اعلان‌ها در اندروید اهمیت دارد

مدیریت اعلان‌ها یعنی خودتون تصمیم بگیرین کدوم برنامه، کی و چطور بهتون خبر بده. بدون این کنترل، گوشی مدام حواستون رو پرت می‌کنه و پیام مهم بین تبلیغات گم می‌شه. خوشبختانه اندروید ابزارهای دقیقی برای این کار دارد.

اعلان‌های زیاد چه هزینه‌ای دارند؟

هر اعلان یک وقفه است. وقتی در روز ده‌ها بار گوشی صدا می‌ده، تمرکزتون روی کار و مطالعه از بین می‌ره. شب‌ها هم همین اعلان‌ها خواب را خراب می‌کنند.

اعلان‌های بی‌مورد روی باتری و داده هم اثر دارند. برنامه‌ای که مدام بیدار می‌شه تا اعلان نشان بده، منابع گوشی را مصرف می‌کنه.

خاموش‌کردن کامل همیشه جواب نیست

خیلی‌ها برای خلاصی از مزاحمت، همه اعلان‌ها را می‌بندند. بعد هم کد تأیید بانک یا پیام کاری را از دست می‌دن. راه بهتر اینه که فقط اعلان‌های بی‌ارزش را ببندین.

توی این مقاله قدم‌به‌قدم می‌بینیم اعلان چطور کار می‌کنه و کجا باید تنظیمش کنین. بعد سراغ کانال‌ها، حالت مزاحم نشوید و تفاوت منوها در سامسونگ، شیائومی و پیکسل می‌ریم. اگه به تنظیمات کلی گوشی هم علاقه دارین، راهنمای جامع تنظیمات گوشی اندروید می‌تونه مکمل خوبی باشه.

در این مقاله چه یاد می‌گیرین؟

بستن اعلان یک برنامه به سه روش مختلف
تنظیم دقیق کانال‌های اعلان به‌جای خاموشی کامل
استفاده درست از حالت مزاحم نشوید و زمان‌بندی
رفع مشکل اعلان‌هایی که نمی‌رسند یا زیادی می‌رسند

مسیر منوها بین برندها و نسخه‌ها کمی فرق می‌کنه. اگه اسم گزینه‌ای دقیقاً مثل متن نبود، از جستجوی بالای تنظیمات استفاده کنین.

مقدمه: چرا مدیریت اعلان‌ها در اندروید اهمیت دارد

اعلان در اندروید چیست و چگونه کار می‌کند

اعلان پیامی کوتاه است که برنامه بیرون از محیط خودش به شما نشان می‌ده. این پیام اول در نوار وضعیت ظاهر می‌شه و بعد در سایه اعلان‌ها (Notification Shade) می‌مونه. با لمس آن مستقیم وارد همان بخش برنامه می‌شین.

اعلان از کجا می‌آید؟

دو منبع اصلی وجود داره. اعلان محلی را خود برنامه روی گوشی می‌سازد، مثل هشدار ساعت. اعلان راه دور (Push) از سرور برنامه می‌آید و از یک سرویس واسط عبور می‌کنه.

در گوشی‌های دارای خدمات گوگل، این واسط معمولاً Firebase Cloud Messaging است. اگر سرویس‌های گوگل درست کار نکنه، اعلان بعضی برنامه‌ها دیر می‌رسه.

اجزای یک اعلان

آیکون کوچک و نام برنامه
عنوان و متن پیام
دکمه‌های عملیاتی مثل «پاسخ» یا «علامت خوانده‌شده»
اولویت که تعیین می‌کنه صدا و پنجره بازشو داشته باشد یا نه

اولویت مهم‌ترین بخشه. اعلان با اهمیت بالا صدا می‌ده و روی صفحه می‌پره. اعلان کم‌اهمیت فقط بی‌صدا در لیست می‌شینه.

نمایی از نوار وضعیت و سایه اعلان‌ها در گوشی اندروید — سایه اعلان‌ها با کشیدن نوار بالای صفحه به پایین باز می‌شود.

چه کسی کنترل را در دست دارد؟

برنامه اعلان را می‌فرسته، اما سیستم‌عامل تصمیم نهایی را می‌گیره. شما از تنظیمات می‌تونین اجازه، صدا و اولویت هر برنامه را تغییر بدین. این کنترل از نسخه‌های جدید اندروید خیلی دقیق‌تر شده، که در بخش بعد می‌بینیم.

اعلان در اندروید چیست و چگونه کار می‌کند

تغییرات مهم اعلان‌ها در نسخه‌های مختلف اندروید

مهم‌ترین تغییرها در چهار نسخه رخ داده: اندروید ۸ کانال‌ها را آورد، اندروید ۱۱ بخش مکالمه‌ها و تاریخچه را، اندروید ۱۳ مجوز صریح اعلان را و اندروید ۱۴ محدودیت اعلان‌های تمام‌صفحه را. دانستن این‌ها کمک می‌کنه منوی گوشی‌تون را بهتر بفهمین.

اندروید ۸: کانال‌های اعلان

از اندروید ۸ (Oreo) هر برنامه می‌تونه اعلان‌هایش را در دسته‌هایی جدا کنه. مثلاً پیام‌ها، تبلیغات و به‌روزرسانی‌ها. شما هر دسته را جداگانه تنظیم می‌کنین.

اندروید ۱۱: مکالمه‌ها و تاریخچه

در اندروید ۱۱ بخش «مکالمه‌ها» بالای سایه اعلان‌ها اومد. پیام‌های آدم‌ها از اعلان‌های عمومی جدا شد. حباب‌های گفتگو و تاریخچه اعلان‌ها هم در همین دوره رایج شدند.

اندروید ۱۳: اجازه صریح

از اندروید ۱۳ برنامه‌هایی که برای این نسخه یا بالاتر ساخته شدن، باید اجازه نمایش اعلان را از شما بپرسند. اگر در پنجره اول «اجازه نده» را بزنین، دیگه اعلانی نمی‌گیرین. برنامه‌هایی که قبل از ارتقا نصب بودن معمولاً اجازه‌شان حفظ می‌شه.

اندروید ۱۴ به بعد

اعلان‌های تمام‌صفحه (Full-screen intent) محدود شدند و عملاً برای برنامه‌های تماس و هشدار مانده‌اند. در بعضی گوشی‌ها گروه‌بندی خودکار اعلان‌ها هم اضافه شده. جزئیاتش به برند و نسخه بستگی داره.

برای دیدن نسخه گوشی، به تنظیمات ← درباره تلفن بروین و عبارت «نسخه اندروید» را پیدا کنین.

تغییرات مهم اعلان‌ها در نسخه‌های مختلف اندروید

آموزش غیرفعال‌کردن اعلان یک برنامه از تنظیمات گوشی

برای بستن اعلان یک برنامه، وارد تنظیمات ← اعلان‌ها ← اعلان‌های برنامه بشین، برنامه را انتخاب کنین و کلید «اجازه اعلان‌ها» را خاموش کنین. بعد از این کار، دیگه هیچ اعلانی از آن برنامه نمی‌گیرین. هر زمان خواستین، همین کلید را روشن می‌کنین.

روش اول: از بخش اعلان‌ها

برنامه تنظیمات (Settings) را باز کنین.
روی «اعلان‌ها» (Notifications) بزنین.
«اعلان‌های برنامه» (App notifications) را انتخاب کنین.
برنامه مورد نظر را از لیست پیدا کنین.
کلید «اجازه اعلان‌ها» (Allow notifications) را خاموش کنین.

معمولاً تأییدیه جداگانه‌ای لازم نیست. تغییر همون لحظه اعمال می‌شه.

روش دوم: از بخش برنامه‌ها

این مسیر قدیمی‌تره ولی هنوز در بیشتر گوشی‌ها کار می‌کنه. تنظیمات ← برنامه‌ها (Apps) را باز کنین و برنامه را انتخاب کنین. بعد وارد «اعلان‌ها» بشین و کلید را خاموش کنین.

به عبارت‌های قدیمی توجه کنین

در آموزش‌های قدیمی عباراتی مثل «Application Manager» و «تیک‌برداشتن Show notifications» می‌بینین. امروز معمولاً یک کلید ساده با نام «اجازه اعلان‌ها» یا «نمایش اعلان‌ها» وجود داره.

اگر برنامه‌ای در لیست نبود، گزینه «نمایش همه برنامه‌ها» را بزنین. بعضی گوشی‌ها فقط برنامه‌های اخیر را نشان می‌دن.

یادتون باشه خاموش‌کردن کامل، اعلان‌های مهم آن برنامه را هم می‌بنده. اگر فقط تبلیغاتش اذیتتون می‌کنه، بخش کانال‌ها را بخونین.

سریع‌ترین روش بستن اعلان: تنظیم مستقیم از خود اعلان

سریع‌ترین راه اینه که روی خود اعلان انگشت را نگه دارین یا آن را کمی به کنار بکشین و آیکون چرخ‌دنده یا «تنظیمات» را بزنین. بدون گشتن در منوها، مستقیم به تنظیمات همان اعلان می‌رسین.

مراحل کار

وقتی اعلان رسید، سایه اعلان‌ها را پایین بکشین.
روی اعلان مزاحم انگشت را نگه دارین.
اگر چرخ‌دنده نیامد، اعلان را کمی به چپ یا راست بکشین.
روی «تنظیمات» یا آیکون چرخ‌دنده بزنین.
کانال همان اعلان را خاموش یا بی‌صدا کنین.

چرا این روش بهتره؟

چون دقیقاً همان نوع اعلان را هدف می‌گیره. لازم نیست حدس بزنین کدوم کانال مزاحمه. فقط همونی را می‌بندین که الان جلوی چشمتونه.

معمولاً دو انتخاب می‌بینین: «بی‌صدا» و «خاموش‌کردن». بی‌صدا اعلان را نگه می‌داره ولی صدا و لرزش ندارد. خاموش‌کردن آن را کلاً حذف می‌کنه.

گزینه تعویق

در بعضی گوشی‌ها آیکون ساعت (Snooze) هم هست. اعلان را موقتاً کنار می‌گذاره و بعداً دوباره یادآوری می‌کنه. برای پیام‌های کاری که الان وقتشون را ندارین، خیلی به‌دردبخوره.

نگه‌داشتن انگشت روی اعلان برای دیدن دکمه تنظیمات — با نگه‌داشتن انگشت روی اعلان، گزینه‌های تنظیم همان اعلان باز می‌شود.

ظاهر این منو در برندها کمی فرق داره، اما اصلش یکسانه. یک بار امتحان کنین تا دستتون بیاد.

کانال‌های اعلان: کنترل دقیق‌تر به‌جای خاموش‌کردن کامل

کانال اعلان (Notification Channel) دسته‌ای از اعلان‌های یک برنامه است که جداگانه تنظیم می‌شه. با کانال‌ها می‌تونین تبلیغات یک برنامه را ببندین ولی پیام‌های مهمش را نگه دارین. این کار از خاموشی کامل بسیار هوشمندانه‌تره.

چطور به کانال‌ها برسیم؟

تنظیمات ← اعلان‌ها ← اعلان‌های برنامه را باز کنین.
برنامه را انتخاب کنین.
لیست دسته‌ها را ببینین.
هر دسته را جداگانه روشن یا خاموش کنین.

هر کانال چه تنظیماتی دارد؟

اهمیت: اضطراری، بالا، متوسط یا کم
صدا و الگوی لرزش
نمایش پنجره بازشو روی صفحه
نمایش روی صفحه قفل
اجازه عبور از حالت مزاحم نشوید

یک مثال کاربردی

فرض کنین برنامه خرید آنلاین دارین. کانال «وضعیت سفارش» را روشن نگه می‌دارین تا خبر ارسال را بگیرین. کانال «پیشنهاد ویژه» را خاموش می‌کنین. به همین راحتی.

پیام‌رسان‌ها هم همین‌طورند. در واتساپ بیزینس می‌تونین اعلان پیام‌ها و اعلان گروه‌ها را جدا تنظیم کنین. همین منطق را روی ایتا و بقیه پیام‌رسان‌ها هم پیاده کنین.

نکته: همه برنامه‌ها کانال تعریف نکرده‌اند. اگر برنامه‌ای فقط یک گزینه داشت، راه دیگه‌ای جز تنظیمات داخل خود برنامه نیست.

مکالمه‌ها، حباب‌ها و تاریخچه اعلان‌ها

از اندروید ۱۱ به بعد، پیام‌های آدم‌ها در بخش «مکالمه‌ها» بالای اعلان‌ها جمع می‌شن. حباب‌ها گفتگو را روی صفحه شناور نگه می‌دارند و تاریخچه اعلان‌ها اعلان‌های پاک‌شده را برمی‌گردونه. هر سه را از تنظیمات اعلان‌ها کنترل می‌کنین.

بخش مکالمه‌ها

روی یک گفتگوی مهم انگشت را نگه دارین و «اولویت» را بزنین. از این به بعد آن گفتگو بالاتر از بقیه می‌نشینه. می‌تونین چند مخاطب خاص را اولویت‌دار کنین و بقیه را بی‌صدا.

حباب‌ها (Bubbles)

حباب یک دایره شناور است که گفتگو را بدون خروج از برنامه فعلی باز می‌کنه. مناسب چت‌های سریع. اگر مزاحمتون می‌شه، از تنظیمات اعلان‌ها بخش «حباب‌ها» را خاموش کنین.

فعال‌کردن تاریخچه اعلان‌ها

تاریخچه معمولاً به‌صورت پیش‌فرض خاموشه و باید روشنش کنین.

تنظیمات ← اعلان‌ها را باز کنین.
«تاریخچه اعلان‌ها» (Notification history) را پیدا کنین.
کلید استفاده از تاریخچه را روشن کنین.

از این لحظه، اعلان‌هایی که ناخواسته کنار زدین در همان بخش دیده می‌شن. تاریخچه فقط اعلان‌های بعد از روشن‌شدن را نگه می‌داره، نه قبل از آن.

یک هشدار حریم خصوصی: اگر گوشی را به دیگران می‌دین، تاریخچه ممکنه متن پیام‌ها را نشان بده. برای کنترل بیشتر روی صفحه قفل، تنظیمات قفل هوشمند اندروید را هم ببینین.

حالت مزاحم نشوید و زمان‌بندی اعلان‌ها

حالت «مزاحم نشوید» (Do Not Disturb) صدا و لرزش اعلان‌ها را در زمان دلخواه قطع می‌کنه، بدون اینکه برنامه‌ها را ببندد. می‌تونین برای شب یا جلسه‌ها زمان‌بندی بذارین و فقط افراد و برنامه‌های مهم را مستثنا کنین.

روشن‌کردن سریع

پنل تنظیمات سریع را پایین بکشین و کاشی «مزاحم نشوید» را بزنین. اگر نبود، از ویرایش پنل اضافه‌اش کنین. برای حالت موقت، روی کاشی نگه دارین و مدت را انتخاب کنین.

ساخت زمان‌بندی شبانه

تنظیمات ← اعلان‌ها ← مزاحم نشوید را باز کنین.
«زمان‌بندی‌ها» را انتخاب کنین.
یک برنامه جدید بسازین، مثلاً از ۲۳:۰۰ تا ۰۷:۰۰.
روزهای هفته را مشخص کنین.
استثناها را تنظیم کنین.

استثناها را فراموش نکنین

مهم‌ترین قسمت، همین استثناهاست. می‌تونین تماس خانواده، مخاطبان ستاره‌دار یا تماس‌های تکراری را مجاز کنین. هشدار ساعت هم به‌طور پیش‌فرض عبور می‌کنه.

تماس‌ها: همه، مخاطبان یا هیچ‌کس
پیام‌ها: همان گزینه‌ها
برنامه‌ها: مثلاً برنامه بانک
هشدارها و یادآورها

در بعضی گوشی‌ها حالت‌های «تمرکز» یا «Bedtime» هم هست. آن‌ها همین ایده را با کنترل بیشتری ارائه می‌کنند.

تفاوت مسیر تنظیمات در گوشی‌های سامسونگ، شیائومی و پیکسل

منطق اعلان در همه برندها یکسانه، ولی اسم و جای منوها فرق می‌کنه. در پیکسل مسیر نزدیک اندروید خالصه، در سامسونگ زیر One UI و در شیائومی زیر MIUI یا HyperOS قرار داره. اگه مسیر پیدا نشد، از جستجوی تنظیمات استفاده کنین.

پیکسل (اندروید خالص)

مسیر ساده است: تنظیمات ← اعلان‌ها ← اعلان‌های برنامه. تاریخچه اعلان‌ها و مکالمه‌ها هم در همین صفحه‌اند. این مسیر همان چیزیه که در آموزش‌های بالا گفتیم.

سامسونگ (One UI)

تنظیمات ← اعلان‌ها را باز کنین. برای جزئیات، «تنظیمات پیشرفته» را بزنین. سبک نمایش اعلان و نقطه نشانگر روی آیکون برنامه‌ها همین‌جاست.

شیائومی (MIUI/HyperOS)

معمولاً مسیر «اعلان‌ها و نوار وضعیت» ← «اعلان‌های برنامه» را دارین. شیائومی، هوآوی و اوپو/ویوو یک مرحله اضافه هم دارند. باید «بهینه‌سازی باتری» و «شروع خودکار» (Autostart) هم درست باشه، وگرنه اعلان دیر می‌رسه.

پیکسل: تنظیمات ← اعلان‌ها ← اعلان‌های برنامه
سامسونگ: تنظیمات ← اعلان‌ها ← تنظیمات پیشرفته
شیائومی: تنظیمات ← اعلان‌ها و نوار وضعیت

مقایسه صفحه تنظیمات اعلان در سامسونگ، شیائومی و پیکسل — ظاهر صفحه اعلان‌ها در برندهای مختلف کمی متفاوت است.

این مسیرها با به‌روزرسانی سیستم‌عامل عوض می‌شن. پیش از اتکا به یک مسیر، آن را روی گوشی خودتون امتحان کنین.

نکات مهم و هشدارها: اعلان‌های حیاتی را از دست ندهید

قبل از خاموش‌کردن اعلان یک برنامه، مطمئن شین که اعلان حیاتی نیست. پیامک بانک، کد تأیید، هشدار ساعت و تماس‌ها نباید قطع بشن. به‌جای خاموشی کامل، از بی‌صدا یا کانال‌ها استفاده کنین.

کدام اعلان‌ها را نبندیم؟

برنامه‌های بانکی و پرداخت
پیام‌رسان‌های کاری و خانوادگی
تقویم و یادآورها
برنامه‌های امنیتی و ردیابی گوشی
پیامک و تماس

اجازه اعلان در اندروید ۱۳ به بالا

وقتی برنامه جدیدی نصب می‌کنین، پنجره اجازه اعلان می‌آید. اگر بی‌فکر «اجازه نده» را بزنین، بعداً اعلان نمی‌گیرین و نمی‌دونین چرا. اگه چنین اتفاقی افتاد، از تنظیمات اجازه را دوباره بدین.

مراقب حریم خصوصی باشین

اعلان‌ها می‌تونن روی صفحه قفل محتوای پیام را نشان بدن. کد یک‌بار مصرف بانک را دیگران می‌بینن. گزینه «پنهان‌کردن محتوای حساس» را در تنظیمات صفحه قفل روشن کنین.

اعلان‌های مشکوک

اگر سایت ناشناسی از شما اجازه اعلان مرورگر خواست، رد کنین. این اعلان‌ها معمولاً تبلیغ یا لینک مشکوک می‌فرستند. اجازه مرورگر را از تنظیمات سایت هر وقت خواستین لغو کنین.

یک قانون ساده: هر چیزی که با پول، حساب یا امنیت شما ارتباط داره، اعلانش باید روشن بمونه.

رفع مشکلات رایج: اعلان نمی‌آید یا زیاد می‌آید

اگر اعلان نمی‌آید، اول اجازه اعلان برنامه، حالت مزاحم نشوید و اتصال اینترنت را بررسی کنین. اگر بیش از حد می‌آید، کانال‌های بی‌اهمیت را خاموش کنین. بیشتر مشکلات با همین چند کنترل حل می‌شه.

چرا اعلان نمی‌آید؟

کلید «اجازه اعلان‌ها» برنامه را بررسی کنین.
مطمئن شین حالت مزاحم نشوید یا صرفه‌جویی باتری روشن نیست.
در تنظیمات باتری، محدودیت پس‌زمینه برنامه را بردارین.
در شیائومی و مشابه، «شروع خودکار» را فعال کنین.
اتصال اینترنت و ساعت گوشی را چک کنین.

مشکل اینترنت و سرویس‌های گوگل

اعلان راه دور بدون اینترنت پایدار نمی‌رسه. اگر داده همراه مشکل داره، تنظیمات اینترنت ایرانسل را دوباره بررسی کنین. بعضی برنامه‌ها هم به خدمات گوگل نیاز دارن؛ نصب درست گوگل پلی استور و سرویس‌های آن کمک می‌کنه.

چرا اعلان زیاد می‌آید؟

معمولاً چند کانال تبلیغاتی روشنه. از روش اعلان مستقیم، کانال‌های مزاحم را یکی‌یکی ببندین. برنامه‌هایی که استفاده نمی‌کنین هم حذف کنین.

اگر باز هم درست نشد

برنامه را حذف و دوباره نصب کنین. در نهایت گوشی را یک بار ریستارت کنین. اگر فقط یک برنامه مشکل داره، مشکل از خود برنامه است و باید به‌روزرسانی‌اش کنین.

جمع‌بندی و توصیه‌های نهایی

بهترین روش مدیریت اعلان‌ها این نیست که همه را خاموش کنین، بلکه فقط اعلان‌های بی‌ارزش را ببندین. از کانال‌ها، بی‌صدا، مزاحم نشوید و تاریخچه استفاده کنین تا هم آرامش داشته باشین و هم چیز مهمی را از دست ندین.

خلاصه کار

برای بستن سریع، روی خود اعلان نگه دارین و تنظیمات را بزنین.
برای کنترل دقیق، کانال‌های هر برنامه را جدا تنظیم کنین.
برای شب‌ها، زمان‌بندی مزاحم نشوید بسازین.
تاریخچه اعلان‌ها را روشن کنین تا چیزی گم نشه.
اعلان‌های بانکی و امنیتی را همیشه روشن بذارین.

یک برنامه ساده برای شروع

ده برنامه پرتکرار گوشی‌تون را مشخص کنین.
برای هرکدام کانال‌های تبلیغاتی را خاموش کنین.
یک زمان‌بندی شبانه بسازین.
یک هفته بعد دوباره بررسی کنین و اصلاح کنین.

این کار ده دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه، ولی تجربه کار با گوشی را عوض می‌کنه. هر چند ماه یک بار، برنامه‌های تازه نصب‌شده را هم دوباره مرور کنین.

یادتون باشه مسیر منوها بین برندها و نسخه‌ها فرق می‌کنه. اگر گزینه‌ای را پیدا نکردین، از جستجوی تنظیمات استفاده کنین. حالا نوبت شماست: همین الان یک برنامه پرمزاحم را باز کنین و کانال‌هایش را مرتب کنین.

مجوز نمایش اعلان از اندروید ۱۳ به بعد: وقتی برنامه اجازه می‌خواهد

از اندروید ۱۳ به بعد، نمایش اعلان دیگر حق خودکار برنامه‌ها نیست. برنامه‌هایی که برای این نسخه یا نسخه‌های بالاتر ساخته شده‌اند باید با مجوز زمان اجرای POST_NOTIFICATIONS از شما اجازه بگیرند. معمولاً اولین باری که برنامه را باز می‌کنید، پنجره‌ای می‌بینید که می‌پرسد اجازه ارسال اعلان می‌دهید یا نه.

انتخاب شما در همین پنجره اهمیت زیادی دارد. اگر «اجازه نده» را بزنید، برنامه تا وقتی از تنظیمات دستی آن را روشن نکنید اعلانی نشان نمی‌دهد.

این موضوع برای برنامه‌های بانکی، پیام‌رسان‌ها و تقویم حساس است، چون ممکن است ساعت‌ها هشدار یا پیام مهمی را نبینید و علتش را هم متوجه نشوید.

برنامه‌هایی که پیش از ارتقای گوشی نصب بوده‌اند، معمولاً اجازه اعلان خود را حفظ می‌کنند. اما روی گوشی‌ای که تازه خریده‌اید، ریست کرده‌اید یا همه برنامه‌ها را دوباره نصب کرده‌اید، هر برنامه از صفر شروع می‌کند و باید جداگانه اجازه بگیرد.

به همین دلیل بعد از جابه‌جایی به گوشی جدید، بهتر است مجوز برنامه‌های مهم را یک بار مرور کنید.

برنامه‌هایی که هنوز برای نسخه‌های قدیمی‌تر ساخته شده‌اند، رفتار متفاوتی دارند. در این حالت سیستم معمولاً هنگام ساخته‌شدن اولین کانال اعلان آن برنامه، خودش پنجره پرسش را نشان می‌دهد. پس ممکن است پنجره را در لحظه‌ای غیرمنتظره ببینید، مثلاً وقتی برای اولین بار وارد بخش خاصی از برنامه می‌شوید.

یک نکته کاربردی دیگر این است که اگر چند بار اجازه را رد کنید، سیستم معمولاً دیگر پنجره را نشان نمی‌دهد. برنامه هم نمی‌تواند شما را مجبور کند.

در این وضعیت باید خودتان به تنظیمات، بخش برنامه‌ها، همان برنامه و سپس اعلان‌ها بروید و کلید اجازه را روشن کنید. نام منوها در برندهای مختلف کمی فرق دارد.

برای تصمیم‌گیری ساده‌تر، برنامه‌ها را به دو گروه تقسیم کنید. برنامه‌هایی که پیام یا هشدار زمان‌دار می‌فرستند، مثل بانک، پیام‌رسان، تاکسی اینترنتی و یادآور دارو، بهتر است اجازه داشته باشند.

برنامه‌هایی که فقط تبلیغ یا پیشنهاد می‌فرستند، مثل بازی‌ها و فروشگاه‌ها، می‌توانند با اجازه نده شروع کنند و اگر لازم شد بعداً روشن شوند.

مرور دوره‌ای این مجوزها هم کمک می‌کند. هر چند ماه یک بار فهرست برنامه‌ها را ببینید و برای برنامه‌ای که دیگر استفاده نمی‌کنید، اعلان را ببندید یا خود برنامه را حذف کنید. این کار هم حواس‌پرتی را کم می‌کند و هم تعداد برنامه‌هایی را که پشت‌صحنه فعال‌اند کاهش می‌دهد.

اعلان‌های تمام‌صفحه: چرا فقط برخی برنامه‌ها حق نمایش دارند

بعضی اعلان‌ها به‌جای یک بنر کوچک، کل صفحه را اشغال می‌کنند. نمونه‌اش تماس ورودی یا زنگ ساعت هشدار است. اندروید به این قابلیت «اعلان تمام‌صفحه» یا Full-screen intent می‌گوید.

این امکان برای موقعیت‌های فوری طراحی شده، اما سال‌ها برنامه‌های تبلیغاتی هم از آن سوءاستفاده می‌کردند و کاربر را وسط کار با پنجره‌ای مزاحم روبه‌رو می‌کردند.

از اندروید ۱۴ به بعد، سیستم در این زمینه سخت‌گیرتر شد. طبق اطلاعاتی که من دارم، در نسخه‌های جدید فقط برنامه‌هایی که ماهیت تماس یا هشدار دارند، به‌طور پیش‌فرض اجازه استفاده از این قابلیت را می‌گیرند.

بقیه برنامه‌ها اگر از آن استفاده کنند، اعلانشان به شکل عادی و کوچک نمایش داده می‌شود.

برای کاربر، نتیجه این تغییر مثبت است. دیگر نیازی نیست نگران برنامه‌ای باشید که وسط تماشای فیلم یا نوشتن پیام، صفحه را با تبلیغ بپوشاند. اما اگر از برنامه‌ای مثل زنگ هشدار یا تماس اینترنتی استفاده می‌کنید و اعلانش دیگر تمام‌صفحه نمی‌شود، باید این مجوز را بررسی کنید.

مسیر بررسی معمولاً در بخش «دسترسی ویژه برنامه‌ها» تنظیمات قرار دارد و گزینه‌ای شبیه «اعلان‌های تمام‌صفحه» دیده می‌شود. نام و محل دقیق این گزینه در سامسونگ، شیائومی و پیکسل فرق می‌کند. پیش از انتشار مقاله، مسیر را روی یک گوشی واقعی با اندروید ۱۴ یا بالاتر آزمایش کنید.

یک سناریوی رایج این است که زنگ هشدار صبح فقط با یک اعلان کوچک نمایش داده می‌شود و صدا هم کم‌رنگ است. در چنین حالتی چند مورد را به ترتیب چک کنید: مجوز اعلان تمام‌صفحه، سطح اهمیت کانال هشدار، و حالت مزاحم نشوید.

گاهی مشکل از یکی از همین سه مورد است، نه از خود برنامه.

در مقابل، اگر برنامه‌ای که نباید مجوز تمام‌صفحه داشته باشد آن را دارد، می‌توانید خاموشش کنید. این کار معمولاً بر عملکرد اصلی برنامه اثری ندارد و فقط شیوه نمایش اعلان‌های فوری را عوض می‌کند.

در کل، این محدودیت‌ها نشان می‌دهد اندروید به سمت کنترل بیشتر کاربر بر توجه او حرکت کرده است. هر چه سیستم دقیق‌تر تعیین کند چه برنامه‌ای حق قطع کار شما را دارد، لازم نیست خودتان همه‌چیز را دستی مدیریت کنید.

حریم خصوصی اعلان‌ها: چه چیزی روی صفحه قفل دیده شود

اعلانی که روی صفحه قفل ظاهر می‌شود، برای هر کسی که گوشی شما را ببیند قابل خواندن است. اگر پیامک بانکی، کد یک‌بارمصرف یا پیام شخصی با متن کامل نمایش داده شود، لازم نیست کسی گوشی را باز کند تا اطلاعات را ببیند.

تنظیم این بخش یکی از ساده‌ترین راه‌های حفظ حریم خصوصی است.

اندروید معمولاً سه حالت اصلی برای اعلان‌های صفحه قفل دارد. حالت اول نمایش همه محتوا است. حالت دوم پنهان‌کردن محتوای حساس است که در آن اعلان می‌رسد اما متنش دیده نمی‌شود. حالت سوم عدم نمایش هیچ اعلانی است. نام این گزینه‌ها بسته به برند و نسخه کمی تفاوت دارد.

برای بیشتر کاربران، حالت پنهان‌کردن محتوای حساس بهترین تعادل را دارد. هنوز می‌فهمید پیامی رسیده، اما متن آن فقط بعد از باز کردن قفل دیده می‌شود. اگر محل کار شلوغی دارید یا گوشی را اغلب روی میز رها می‌کنید، حالت بدون اعلان امن‌تر است.

این تنظیم معمولاً در بخش اعلان‌ها یا بخش صفحه قفل تنظیمات قرار دارد. در برخی گوشی‌ها گزینه‌ای هم هست که اعلان‌های بی‌صدا را از صفحه قفل حذف می‌کند. اگر این گزینه را روشن کنید، فقط اعلان‌های مهم و صدادار باقی می‌مانند و صفحه قفل شلوغ نمی‌شود.

نکته‌ای که اغلب نادیده گرفته می‌شود این است که قفل‌نبودن صفحه هم اهمیت دارد. اگر گوشی شما با اثر انگشت یا چهره فقط وقتی باز می‌شود که خودتان نگاهش کنید، اعلان محتوا را می‌تواند همان لحظه نشان دهد.

بعضی گوشی‌ها گزینه‌ای دارند که محتوا را فقط زمان تشخیص چهره یا انگشت آشکار می‌کند.

اعلان بعضی برنامه‌ها را می‌توان جداگانه تنظیم کرد. مثلاً برای پیام‌رسان‌ها محتوا را مخفی کنید، اما برای یادآور قرص یا تقویم، نمایش کامل را نگه دارید. این کار از طریق تنظیمات همان برنامه یا کانال اعلان آن انجام می‌شود و به شما کنترل دقیق‌تری می‌دهد.

یک عادت خوب این است که بعد از نصب هر برنامه مالی یا بانکی، اعلانش را روی حالت پنهان بگذارید. حتی اگر خودتان آدم محتاطی باشید، گوشی ممکن است جلوی همکار، دوست یا کودک روی میز باشد.

سطح اهمیت اعلان: تعیین کنید کدام اعلان صدا و پنجره داشته باشد

هر کانال اعلان در اندروید یک «سطح اهمیت» دارد که تعیین می‌کند اعلان چطور خودش را نشان دهد. همین سطح است که مشخص می‌کند اعلان صدا دارد یا نه، بنر بالای صفحه باز می‌کند یا نه، و در نوار وضعیت دیده می‌شود یا نه.

فهمیدن آن بیشتر از خاموش‌کردن کامل کمک می‌کند.

در اندروید ۸ و بعد از آن، سطح‌ها از فوری، که صدا و پنجره بالای صفحه دارد، تا کم‌اهمیت، که بی‌صدا است و در نوار وضعیت هم نمی‌نشیند، تعریف شده‌اند. در نسخه‌ها و رابط‌های جدیدتر، این فهرست اغلب ساده‌تر شده و فقط دو حالت «هشداردهنده» و «بی‌صدا» دیده می‌شود.

اسامی دقیق باید روی گوشی واقعی بررسی شوند.

یک قاعده ساده برای انتخاب وجود دارد. اعلانی که اگر دیر ببینید ضرر می‌کنید، مثل تماس، پیام مستقیم و کد ورود، را روی حالت صدادار بگذارید. اعلانی که فقط اطلاع‌رسانی است، مثل به‌روزرسانی برنامه، پیشنهاد فروشگاه و خلاصه خبر، را روی بی‌صدا بگذارید.

مزیت حالت بی‌صدا این است که اعلان از بین نمی‌رود. در پرده اعلان می‌ماند و هر زمان خواستید می‌توانید آن را ببینید، اما گوشی لرزش یا صدا ندارد. این حالت برای برنامه‌هایی که نمی‌خواهید حذفشان کنید ولی مزاحم هستند، گزینه‌ای عالی است.

برای تغییر سطح، روی اعلان نگه دارید و گزینه تنظیمات یا چرخ‌دنده را بزنید. فهرست کانال‌های آن برنامه نمایش داده می‌شود و می‌توانید برای هر کدام سطح مستقل بگذارید. بعضی برنامه‌ها کانال‌های زیادی دارند، پس کمی وقت بگذارید و فقط مهم‌ترین‌ها را صدادار نگه دارید.

در کنار سطح اهمیت، تنظیماتی مثل صدای اعلان، الگوی لرزش و روشن‌شدن چراغ یا صفحه هم وجود دارد. اگر می‌خواهید بدون نگاه‌کردن به گوشی تشخیص دهید کدام اعلان آمده، برای برنامه‌های حیاتی صدای متفاوتی انتخاب کنید.

بعد از چند روز استفاده، بررسی کنید کدام برنامه‌ها بیشتر حواستان را پرت می‌کنند. اگر اعلانی را چند بار بدون باز کردن رد کرده‌اید، احتمالاً زمان آن است که سطحش را پایین بیاورید. این روش معمولاً بهتر از قطع کامل اعلان‌ها جواب می‌دهد.

دسترسی ویژه به اعلان‌ها: چه برنامه‌ای می‌تواند اعلان‌های شما را بخواند

بعضی برنامه‌ها فقط اعلان خودشان را نمی‌فرستند، بلکه اجازه خواندن اعلان همه برنامه‌های دیگر را هم می‌خواهند. اندروید به این مجوز «دسترسی به اعلان‌ها» یا Notification access می‌گوید. ساعت‌های هوشمند، برنامه‌های همگام‌سازی پیام، بعضی ابزارهای خودکارسازی و حتی برخی برنامه‌های مخرب از این مجوز استفاده می‌کنند.

دلیل حساس‌بودن این مجوز روشن است. برنامه‌ای که به اعلان‌ها دسترسی دارد می‌تواند متن پیامک، پیام‌رسان و حتی کدهای یک‌بارمصرف را ببیند. بنابراین باید فقط به برنامه‌هایی این اجازه را بدهید که واقعاً به آن نیاز دارند و از منبع معتبر نصب شده‌اند.

برای بررسی، به تنظیمات بروید و بخش دسترسی ویژه برنامه‌ها یا بخش اعلان‌ها را باز کنید. گزینه‌ای مثل «دسترسی به اعلان‌های دستگاه و برنامه‌ها» را پیدا کنید. محل دقیق آن در هر برند متفاوت است، پس قبل از انتشار روی چند مدل آزمایش شود.

در فهرست باز شده، هر برنامه‌ای را که نمی‌شناسید یا نیازی به آن ندارید، خاموش کنید. اگر مطمئن نیستید برنامه‌ای چرا این دسترسی را دارد، نام آن را جستجو کنید یا بهتر است حذفش کنید. برنامه‌های ابزار مانند فلش‌لایت یا تم‌ساز معمولاً دلیلی برای خواندن اعلان‌ها ندارند.

برخی کاربردهای مشروع هم وجود دارد. ساعت هوشمند باید اعلان گوشی را به مچ شما منتقل کند. برنامه‌های مدیریت اعلان می‌توانند اعلان‌ها را دسته‌بندی کنند. برنامه‌های دسترس‌پذیری هم برای کمک به کاربران کم‌بینا به این اطلاعات نیاز دارند. در این موارد، دلیل درخواست برنامه معمولاً با کارکرد اصلی‌اش هماهنگ است.

نشانه‌های هشداردهنده را بشناسید. اگر برنامه‌ای که ربطی به پیام ندارد، هنگام نصب فوراً این دسترسی را بخواهد، یا اگر بدون توضیح شما را به صفحه تنظیمات بفرستد، احتیاط کنید. اجازه را فقط وقتی بدهید که دلیل آن را بفهمید.

بررسی این فهرست را به یک عادت دوره‌ای تبدیل کنید. هر بار که برنامه‌ای جدید با دسترسی بالا نصب می‌کنید، یک بار این صفحه را هم ببینید. این کار چند ثانیه وقت می‌گیرد و جلوی نشت اطلاعات حساس را می‌گیرد.

تعویق اعلان (Snooze): بعداً به من یادآوری کن

گاهی اعلانی مهم است اما همین حالا وقت رسیدگی به آن را ندارید. حذف کردنش خطر فراموشی دارد و نگه‌داشتنش در پرده اعلان شلوغی ایجاد می‌کند. راه‌حل اندروید برای این وضعیت قابلیت تعویق یا Snooze است که اعلان را موقتاً پنهان می‌کند و بعد از مدتی دوباره نشان می‌دهد.

این قابلیت از اندروید ۸ به بعد در دسترس بوده است، اما چون تنظیمات آن بین برندها فرق می‌کند، ممکن است در گوشی شما در جای دیگری باشد یا به‌طور پیش‌فرض خاموش باشد. برای فعال‌کردن، معمولاً باید در بخش تنظیمات اعلان‌ها دنبال گزینه‌ای مثل «اجازه تعویق اعلان‌ها» بگردید.

طرز استفاده ساده است. اعلان را کمی به سمت کنار بکشید تا یک آیکون ساعت یا زنگ ظاهر شود. با لمس آن، چند گزینه زمان می‌بینید. مدت‌های رایج حدود پانزده دقیقه، سی دقیقه، یک ساعت و دو ساعت است.

بعد از انتخاب، اعلان ناپدید می‌شود و در زمان مقرر دوباره می‌آید.

تعویق برای چه اعلان‌هایی مناسب است؟ برای پیام کاری که می‌خواهید بعد از جلسه جواب دهید، یادآور پرداخت قبض که هنوز پولش را ندارید، یا ایمیلی که نیاز به پاسخ مفصل دارد. در همه این موارد، اعلان در لحظه‌ای که آماده‌اید برمی‌گردد و لازم نیست خودتان به یاد بیاورید.

با این حال، محدودیت‌هایی وجود دارد. همه اعلان‌ها قابل تعویق نیستند. تماس ورودی، اعلان‌های در حال اجرا مثل پخش موسیقی و بعضی هشدارهای سیستمی معمولاً این امکان را ندارند. همچنین اگر برنامه اعلان را از طرف خودش پس بگیرد، ممکن است بعد از زمان تعویق دیگر چیزی برنمی‌گردد.

تعویق جای تنظیم درست اعلان‌ها را نمی‌گیرد. اگر مدام یک برنامه را تعویق می‌دهید، بهتر است سطح اهمیت کانال آن را پایین بیاورید یا اعلان‌های غیرضروری آن را ببندید. تعویق برای موارد گاه‌به‌گاه مفید است، نه راه‌حلی دائمی برای برنامه‌های پرسروصدا.

یک راهکار مکمل، ترکیب تعویق با حالت مزاحم نشوید است. در ساعات تمرکز می‌توانید اعلان‌های عادی را بی‌صدا کنید و آن‌هایی را که لازم است با تعویق به بعد از کار موکول کنید.