متن کامل غزل شمارهٔ ۶۹
- کس نیست که افتادهٔ آن زلفِ دوتا نیست در رهگذرِ کیست که دامی ز بلا نیست
- چون چشمِ تو دل میبرد از گوشه نشینان همراهِ تو بودن گُنَه از جانب ما نیست
- روی تو مگر آینهٔ لطفِ الهیست حقا که چنین است و در این روی و ریا نیست
- نرگس طلبد شیوهٔ چشمِ تو، زهی چشم مسکین خبرش از سر و، در دیده حیا نیست
- از بهرِ خدا زلف مَپیرای که ما را شب نیست که صد عربده با بادِ صبا نیست
- بازآی که بی روی تو ای شمعِ دل افروز در بزمِ حریفان، اثرِ نور و صفا نیست
- تیمارِ غریبان اثرِ ذکرِ جمیل است جانا مگر این قاعده در شهرِ شما نیست؟
- دی میشد و گفتم صنما عهد به جای آر گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست
- گر پیر مغان مرشدِ من شد چه تفاوت در هیچ سری نیست که سِرّی ز خدا نیست
- عاشق چه کُنَد گر نَکِشَد بارِ ملامت با هیچ دلاور سپرِ تیرِ قضا نیست
- در صومعهٔ زاهد و در خلوتِ صوفی جز گوشهٔ ابروی تو محرابِ دعا نیست
- ای چنگ فروبرده به خونِ دلِ حافظ فکرت مگر از غیرتِ قرآن و خدا نیست
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولکس نیست که افتادهٔ آن زلفِ دوتا نیست
در رهگذرِ کیست که دامی ز بلا نیست
مقطع؛ بیت پایانیای چنگ فروبرده به خونِ دلِ حافظ
فکرت مگر از غیرتِ قرآن و خدا نیست
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۲
- مصراع
- ۲۴
- واژه
- ۱۹۲
- واژه یکتا
- ۱۲۰
- نویسه بدون فاصله
- ۶۰۰
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
دعا (۱)، خدا (۳)
چشم (۳)، دیده (۱)
زاهد (۱)، صوفی (۱)، ریا (۱)
باد (۱)، صبا (۱)
چنگ (۱)
شب (۱)
عاشق (۱)
نرگس (۱)
واژهنامه همین غزل
- پیر مغان
- پیر و پیشوای مغان؛ ترکیبی رایج در زبان غزل حافظ.
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- مغان
- جمع مغ؛ روحانیان آیین زرتشتی در کاربرد تاریخی واژه.
- زاهد
- کسی که از لذتهای دنیوی پرهیز میکند.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۶۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
