متن کامل غزل شمارهٔ ۶۸
- ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست حالِ هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست؟
- مردم دیده ز لطفِ رخِ او در رخِ او عکس خود دید، گمان برد که مشکین خالیست
- میچکد شیر هنوز از لبِ همچون شکرش گر چه در شیوهگری هر مژهاش قَتّالیست
- ای که انگشتنمایی به کرم در همه شهر وه که در کارِ غریبان، عَجَبَت اِهمالیست
- بعد از اینم نَبُوَد شائبه در جوهرِ فرد که دهانِ تو در این نکته خوش استدلالیست
- مژده دادند که بر ما گذری خواهی کرد نیّتِ خیر مگردان که مبارک فالیست
- کوهِ اندوهِ فراقت به چه حالت بکِشد؟ حافظِ خسته که از ناله تنش چون نالیست
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست
حالِ هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست؟
مقطع؛ بیت پایانیکوهِ اندوهِ فراقت به چه حالت بکِشد؟
حافظِ خسته که از ناله تنش چون نالیست
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۲۲
- واژه یکتا
- ۹۱
- نویسه بدون فاصله
- ۳۸۰
- بلندترین مصراع
- ۴۱ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
هجران (۱)
دیده (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۶۸ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
