رفتن به محتوای اصلی

غزل شماره ۵ حافظ

دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

متن کامل غزل شمارهٔ ۵

۱۳ بیت · منبع نسخه دیجیتال: گنجور

غزل شمارهٔ ۵

نسخه گنجور
  1. دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا
  2. کشتی‌شکستگانیم ای بادِ شُرطِه برخیز باشد که باز بینم دیدارِ آشنا را
  3. ده‌روزه مِهرِ گردون افسانه است و افسون نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا
  4. در حلقهٔ گُل‌ و مُل خوش خواند دوش بلبل هاتِ الصَّبُوحَ هُبّوا یا ایُّها السُّکارا
  5. ای صاحبِ کرامت شُکرانهٔ سلامت روزی تَفَقُّدی کن درویشِ بی‌نوا را
  6. آسایشِ دو گیتی تفسیرِ این دو حرف است با دوستان مُرُوَّت با دشمنان مُدارا
  7. در کویِ نیک‌نامی ما را گذر ندادند گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را
  8. آن تَلخ‌وَش که صوفی اُم‌ُّالخَبائِثَش خواند اَشهیٰ لَنا و اَحلیٰ مِن قُبلَةِ العَذارا
  9. هنگامِ تنگ‌دستی در عیش کوش و مستی کاین کیمیایِ هستی قارون کند گدا را
  10. سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد دلبر که در کفِ او موم است سنگِ خارا
  11. آیینهٔ سِکَندر جامِ مِی است بنگر تا بر تو عرضه دارد احوالِ مُلکِ دارا
  12. خوبان پارسی‌گو بخشندگانِ عمرند ساقی بده بشارت رندانِ پارسا را
  13. حافظ به خود نپوشید این خرقهٔ مِی‌ْآلود ای شیخِ پاک‌دامن معذور دار ما را

مطلع و مقطع غزل

مطلع؛ بیت اول

دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

مقطع؛ بیت پایانی

حافظ به خود نپوشید این خرقهٔ مِی‌ْآلود
ای شیخِ پاک‌دامن معذور دار ما را

آمار دقیق همین متن

این عددها از متن بالا محاسبه شده‌اند؛ نشانه‌گذاری و فاصله‌ها در شمارش واژه‌ها یکدست شده‌اند.

بیت
۱۳
مصراع
۲۶
واژه
۱۸۹
واژه یکتا
۱۵۶
نویسه بدون فاصله
۶۶۲
بلندترین مصراع
۴۳ نویسه

واژه‌های برجسته در همین غزل

گروه‌ها فقط با تطبیق مستقیم واژه‌ها ساخته شده‌اند. حضور یک واژه، به‌تنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمی‌کند.

باده و بزم

ساقی (۱)، جام (۱)

زهد و خانقاه

خرقه (۱)، صوفی (۱)

گل و باغ

گل (۱)، بلبل (۱)

باد و صبا

باد (۱)

دعا و نیایش

خدا (۱)

دوری و دیدار

دیدار (۱)

عشق و یار

دلبر (۱)

واژه‌نامه همین غزل

ساقی
جام‌گردان و کسی که نوشیدنی در مجلس می‌گرداند.
خرقه
جامه پشمین یا لباس ویژه صوفیان.
کوی
محله، گذر یا جایگاه اقامت.

منبع متن

متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.

پیشخوانک