متن کامل غزل شمارهٔ ۴۶۶
- این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی وین دفتر بیمعنی غرق می ناب اولی
- چون عمر تبه کردم چندان که نگه کردم در کنج خراباتی افتاده خراب اولی
- چون مصلحت اندیشی دور است ز درویشی هم سینه پر از آتش هم دیده پرآب اولی
- من حالت زاهد را با خلق نخواهم گفت این قصه اگر گویم با چنگ و رباب اولی
- تا بی سر و پا باشد اوضاع فلک زین دست در سر هوس ساقی در دست شراب اولی
- از همچو تو دلداری دل برنکنم آری چون تاب کشم باری زان زلف به تاب اولی
- چون پیر شدی حافظ از میکده بیرون آی رندی و هوسناکی در عهد شباب اولی
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولاین خرقه که من دارم در رهن شراب اولی
وین دفتر بیمعنی غرق می ناب اولی
مقطع؛ بیت پایانیچون پیر شدی حافظ از میکده بیرون آی
رندی و هوسناکی در عهد شباب اولی
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۱۳
- واژه یکتا
- ۸۴
- نویسه بدون فاصله
- ۳۶۹
- بلندترین مصراع
- ۳۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
شراب (۲)، ساقی (۱)، میکده (۱)
زاهد (۱)، خرقه (۱)
چنگ (۱)
دیده (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- خرقه
- جامه پشمین یا لباس ویژه صوفیان.
- زاهد
- کسی که از لذتهای دنیوی پرهیز میکند.
- میکده
- هممعنای میخانه در زبان شعر.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۶۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
