متن کامل غزل شمارهٔ ۴۵۶
- نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی که بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی
- من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
- چنگ در پرده همین میدهدت پند ولی وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
- در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است حیف باشد که ز کار همه غافل باشی
- نقد عمرت ببرد غصهٔ دنیا به گزاف گر شب و روز در این قصهٔ مشکل باشی
- گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
- حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد صید آن شاهد مطبوعشمایل باشی
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولنوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
که بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی
مقطع؛ بیت پایانیحافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
صید آن شاهد مطبوعشمایل باشی
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۱۸
- واژه یکتا
- ۸۷
- نویسه بدون فاصله
- ۳۵۴
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
گل (۲)، چمن (۱)
چنگ (۱)
منزل (۱)
شب (۱)
واژهنامه همین غزل
- شاهد
- در فارسی کلاسیک، زیبارو یا محبوب؛ معنای دقیق با بافت بیت روشن میشود.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۵۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
