متن کامل غزل شمارهٔ ۴۵۳
- ای که دایم به خویش مغروری گر تو را عشق نیست معذوری
- گِرد دیوانگانِ عشق مگرد که به عقلِ عقیله مشهوری
- مستیِ عشق نیست در سرِ تو رو که تو مستِ آبِ انگوری
- روی زرد است و آه دردآلود عاشقان را دوایِ رنجوری
- بگذر از نام و ننگ خود حافظ ساغر مِی طلب که مخموری
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولای که دایم به خویش مغروری
گر تو را عشق نیست معذوری
مقطع؛ بیت پایانیبگذر از نام و ننگ خود حافظ
ساغر مِی طلب که مخموری
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۵
- مصراع
- ۱۰
- واژه
- ۵۵
- واژه یکتا
- ۴۴
- نویسه بدون فاصله
- ۱۸۳
- بلندترین مصراع
- ۲۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق (۳)
ساغر (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساغر
- جام شراب.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۵۳ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
