رفتن به محتوای اصلی

غزل شماره ۴۳۳ حافظ

ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

متن کامل غزل شمارهٔ ۴۳۳

۱۳ بیت · منبع نسخه دیجیتال: گنجور

غزل شمارهٔ ۴۳۳

نسخه گنجور
  1. ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی لطف کردی سایه‌ای بر آفتاب انداختی
  2. تا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضت حالیا نیرنگ نقشی خوش بر آب انداختی
  3. گویِ خوبی بردی از خوبانِ خَلَّخ شاد باش جام کیخسرو طلب، کافراسیاب انداختی
  4. هرکسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باخت زان میان پروانه را در اضطراب انداختی
  5. گنج عشق خود نهادی در دل ویران ما سایهٔ دولت بر این کنج خراب انداختی
  6. زینهار از آب آن عارض که شیران را از آن تشنه‌لب کردی و گردان را در آب انداختی
  7. خواب بیداران ببستی وآن گه از نقش خیال تهمتی بر شب‌روان خیل خواب انداختی
  8. پرده از رخ برفکندی یک نظر در جلوه‌گاه وز حیا حور و پری را در حجاب انداختی
  9. باده نوش از جام عالم بین که بر اورنگ جم شاهد مقصود را از رخ نقاب انداختی
  10. از فریب نرگس مخمور و لعل مِی‌پرست حافظ خلوت‌نشین را در شراب انداختی
  11. وز برای صید دل در گردنم زنجیر زلف چون کمند خسرو مالک رقاب انداختی
  12. داور داراشکوه‌ ای آن که تاج آفتاب از سر تعظیم بر خاک جناب انداختی
  13. نصرة الدّین شاه یحیی آن که خصم ملک را از دم شمشیر چون آتش در آب انداختی

مطلع و مقطع غزل

مطلع؛ بیت اول

ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی
لطف کردی سایه‌ای بر آفتاب انداختی

مقطع؛ بیت پایانی

نصرة الدّین شاه یحیی آن که خصم ملک را
از دم شمشیر چون آتش در آب انداختی

آمار دقیق همین متن

این عددها از متن بالا محاسبه شده‌اند؛ نشانه‌گذاری و فاصله‌ها در شمارش واژه‌ها یکدست شده‌اند.

بیت
۱۳
مصراع
۲۶
واژه
۲۰۵
واژه یکتا
۱۳۴
نویسه بدون فاصله
۷۱۳
بلندترین مصراع
۳۹ نویسه

واژه‌های برجسته در همین غزل

گروه‌ها فقط با تطبیق مستقیم واژه‌ها ساخته شده‌اند. حضور یک واژه، به‌تنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمی‌کند.

باده و بزم

باده (۱)، شراب (۱)، جام (۲)

شاه و دربار

شاه (۱)، خسرو (۱)، تاج (۱)

عشق و یار

عشق (۲)

صبح و شب

شب (۱)

گل و باغ

نرگس (۱)

واژه‌نامه همین غزل

شاهد
در فارسی کلاسیک، زیبارو یا محبوب؛ معنای دقیق با بافت بیت روشن می‌شود.
کمند
طناب حلقه‌دار برای گرفتن یا به دام انداختن.

منبع متن

متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۳۳ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.

پیشخوانک