متن کامل غزل شمارهٔ ۱۱۹
- دلی که غیب نمای است و جامِ جم دارد ز خاتمی که دمی گم شود، چه غم دارد؟
- به خَطُّ و خالِ گدایان مده خزینهٔ دل به دستِ شاهوَشی دِه که محترم دارد
- نه هر درخت تحمّل کند جفایِ خزان غلامِ همتِ سروم که این قدم دارد
- رسید موسمِ آن کز طرب چو نرگسِ مست نهد به پایِ قدح هر که شش درم دارد
- زر از بهایِ می اکنون چو گل دریغ مدار که عقلِ کل به صدت عیب متّهم دارد
- ز سِرِّ غیب کس آگاه نیست، قصّه مخوان کدام مَحرمِ دل ره در این حرم دارد؟
- دلم که لافِ تَجَرُّد زدی، کنون صد شغل به بویِ زلفِ تو با بادِ صبحدم دارد
- مرادِ دل ز که پرسم؟ که نیست دلداری که جلوهٔ نظر و شیوهٔ کرم دارد
- ز جَیبِ خرقهٔ حافظ چه طَرف بِتوان بست که ما صمد طلبیدیم و او صَنم دارد
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولدلی که غیب نمای است و جامِ جم دارد
ز خاتمی که دمی گم شود، چه غم دارد؟
مقطع؛ بیت پایانیز جَیبِ خرقهٔ حافظ چه طَرف بِتوان بست
که ما صمد طلبیدیم و او صَنم دارد
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۴۴
- واژه یکتا
- ۱۰۷
- نویسه بدون فاصله
- ۴۳۲
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
گل (۱)، نرگس (۱)
باد (۱)
جام (۱)
خرقه (۱)
واژهنامه همین غزل
- خرقه
- جامه پشمین یا لباس ویژه صوفیان.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۱۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
