رفتن به محتوای اصلی

غزل شماره ۴۱۲ حافظ

مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو

متن کامل غزل شمارهٔ ۴۱۲

۸ بیت · منبع نسخه دیجیتال: گنجور

غزل شمارهٔ ۴۱۲

نسخه گنجور
  1. مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو
  2. غلام چشم آن ترکم که در خوابِ خوشِ مستی نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو
  3. هلالی شد تنم زین غم که با طغرا‌ی ابرو‌یش که باشد مه که بنماید ز طاق آسمان ابرو؟
  4. رقیبان غافل و ما را از آن چشم و جبین هر دم هزاران گونه پیغام است و حاجب در میان، ابرو
  5. روانِ گوشه‌گیران را جبینش طرفه گلزار‌ی‌ست که بر طرْف سمن‌زارش همی گردد چمان ابرو
  6. دگر حور و پری را کس نگوید با چنین حسنی که این را این چنین چشم است و آن را آن چنان ابرو
  7. تو کافر‌دل نمی‌بندی نقاب زلف و می‌ترسم که محرابم بگرداند خم آن دل‌ستان ابرو
  8. اگر چه مرغ زیرک بود حافظ در هوادار‌ی به تیر غمزه صیدش کرد چشم آن کمان‌ابرو

مطلع و مقطع غزل

مطلع؛ بیت اول

مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو
جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو

مقطع؛ بیت پایانی

اگر چه مرغ زیرک بود حافظ در هوادار‌ی
به تیر غمزه صیدش کرد چشم آن کمان‌ابرو

آمار دقیق همین متن

این عددها از متن بالا محاسبه شده‌اند؛ نشانه‌گذاری و فاصله‌ها در شمارش واژه‌ها یکدست شده‌اند.

بیت
۸
مصراع
۱۶
واژه
۱۵۷
واژه یکتا
۱۰۴
نویسه بدون فاصله
۴۸۹
بلندترین مصراع
۴۷ نویسه

واژه‌های برجسته در همین غزل

گروه‌ها فقط با تطبیق مستقیم واژه‌ها ساخته شده‌اند. حضور یک واژه، به‌تنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمی‌کند.

چشم و اشک

چشم (۵)

باده و بزم

خم (۱)

واژه‌نامه همین غزل

در این غزل واژه‌ای از واژه‌نامه محدود صفحه پیدا نشد.

منبع متن

متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۱۲ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.

پیشخوانک