متن کامل غزل شمارهٔ ۴۰۸
- ای آفتاب آینه دار جمال تو مشک سیاه مجمره گردان خال تو
- صحن سرای دیده بشستم ولی چه سود کـاین گوشه نیست درخور خیل خیال تو
- در اوج ناز و نعمتی ای پادشاه حسن یا رب مباد تا به قیامت زوال تو
- مطبوعتر ز نقش تو صورت نبست باز طغرانویس ابروی مشکین مثال تو
- در چین زلفش ای دل مسکین چگونهای کآشفته گفت باد صبا شرح حال تو
- برخاست بوی گل ز در آشتی درآی ای نوبهار ما رخ فرخنده فال تو
- تا آسمان ز حلقه به گوشان ما شود کو عشوهای ز ابروی همچون هلال تو
- تا پیش بخت بازروم تهنیت کنان کو مژدهای ز مقدم عید وصال تو
- این نقطه سیاه که آمد مدار نور عکسیست در حدیقه بینش ز خال تو
- در پیش شاه عرض کدامین جفا کنم شرح نیازمندی خود یا ملال تو
- حافظ در این کمند سر سرکشان بسیست سودای کج مپز که نباشد مجال تو
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولای آفتاب آینه دار جمال تو
مشک سیاه مجمره گردان خال تو
مقطع؛ بیت پایانیحافظ در این کمند سر سرکشان بسیست
سودای کج مپز که نباشد مجال تو
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۱
- مصراع
- ۲۲
- واژه
- ۱۵۵
- واژه یکتا
- ۱۱۳
- نویسه بدون فاصله
- ۵۱۵
- بلندترین مصراع
- ۳۴ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد (۱)، صبا (۱)
شاه (۱)، پادشاه (۱)
یا رب (۱)
وصال (۱)
دیده (۱)
گل (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- کمند
- طناب حلقهدار برای گرفتن یا به دام انداختن.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۰۸ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
