متن کامل غزل شمارهٔ ۴۰۹
- ای خونبهای نافه چین خاک راه تو خورشید سایهپرور طرف کلاه تو
- نرگس کرشمه میبرد از حد برون خرام ای من فدای شیوه چشم سیاه تو
- خونم بخور که هیچ ملک با چنان جمال از دل نیایدش که نویسد گناه تو
- آرام و خواب خلق جهان را سبب تویی زان شد کنار دیده و دل تکیهگاه تو
- با هر ستارهای سر و کار است هر شبم از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو
- یاران همنشین همه از هم جدا شدند ماییم و آستانه دولت پناه تو
- حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت آتش زند به خرمن غم دود آه تو
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولای خونبهای نافه چین خاک راه تو
خورشید سایهپرور طرف کلاه تو
مقطع؛ بیت پایانیحافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت
آتش زند به خرمن غم دود آه تو
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۰۵
- واژه یکتا
- ۸۵
- نویسه بدون فاصله
- ۳۳۰
- بلندترین مصراع
- ۳۴ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
چشم (۱)، دیده (۱)
راه (۱)
نرگس (۱)
واژهنامه همین غزل
- نافه
- کیسه کوچک مشک آهوی ختن؛ کنایه واژهایِ رایج برای بوی خوش.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۰۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
