متن کامل غزل شمارهٔ ۳۹۹
۷ بیت · منبع نسخه دیجیتال: گنجور
- کرشمهای کن و بازار ساحری بشکن به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن
- به باد ده سر و دستار عالمی یعنی کلاه گوشه به آیین سروری بشکن
- به زلف گوی که آیین دلبری بگذار به غمزه گوی که قلب ستمگری بشکن
- برون خرام و ببر گوی خوبی از همه کس سزای حور بده رونق پری بشکن
- به آهوان نظر شیر آفتاب بگیر به ابروان دوتا قوس مشتری بشکن
- چو عطرسای شود زلف سنبل از دم باد تو قیمتش به سر زلف عنبری بشکن
- چو عندلیب فصاحت فروشد ای حافظ تو قدر او به سخن گفتن دری بشکن
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولکرشمهای کن و بازار ساحری بشکن
به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن
مقطع؛ بیت پایانیچو عندلیب فصاحت فروشد ای حافظ
تو قدر او به سخن گفتن دری بشکن
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۹۸
- واژه یکتا
- ۶۶
- نویسه بدون فاصله
- ۳۳۲
- بلندترین مصراع
- ۳۴ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد و صبا
باد (۲)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۹۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
