متن کامل غزل شمارهٔ ۳۲۷
- مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم هوادارانِ کویش را چو جانِ خویشتن دارم
- صفایِ خلوتِ خاطر از آن شمعِ چِگِل جویم فروغِ چشم و نورِ دل از آن ماهِ خُتَن دارم
- به کام و آرزویِ دل، چو دارم خلوتی حاصل چه فکر از خُبثِ بدگویان، میانِ انجمن دارم؟
- مرا در خانه سروی هست کاندر سایهٔ قَدَّش فَراغ از سروِ بستانی و شمشادِ چمن دارم
- گَرَم صد لشکر از خوبان به قصدِ دل کمین سازند بِحَمْدِ الله و الْمِنَّه بُتی لشکرشِکن دارم
- سِزَد کز خاتمِ لَعلَش زَنَم لافِ سلیمانی چو اسمِ اعظمم باشد، چه باک از اهرِمَن دارم؟
- الا ای پیرِ فرزانه، مَکُن عیبم ز میخانه که من در تَرکِ پیمانه دلی پیمانشِکن دارم
- خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نِه که من با لَعلِ خاموشش نهانی صد سخن دارم
- چو در گلزارِ اِقبالش خرامانم بِحَمْدِالله نه میلِ لاله و نسرین، نه برگِ نسترن دارم
- به رندی شهره شد حافظ میانِ همدمان، لیکن چه غم دارم که در عالم قَوامُالدّین حَسَن دارم
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولمرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم
هوادارانِ کویش را چو جانِ خویشتن دارم
مقطع؛ بیت پایانیبه رندی شهره شد حافظ میانِ همدمان، لیکن
چه غم دارم که در عالم قَوامُالدّین حَسَن دارم
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۷۲
- واژه یکتا
- ۱۲۴
- نویسه بدون فاصله
- ۵۸۲
- بلندترین مصراع
- ۴۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
گل (۱)، چمن (۱)، سرو (۱)، لاله (۱)
میخانه (۱)، پیمانه (۱)
چشم (۱)، دیده (۱)
خدا (۱)
جانان (۱)
واژهنامه همین غزل
- میخانه
- جای نوشیدن یا فروش شراب در کاربرد لغوی.
- رقیب
- نگهبان یا مدعیِ دیگر در زبان غزل.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۲۷ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
